ornitorenk
Uzman
- Katılım
- 4 Ağustos 2024
- Mesajlar
- 910
- Beğeniler
- 368
Hayatım boyunca yalnız kalacağımdan eminim artık. Ben bile kendime tahammül edemiyorum çoğu zaman. Hiçbir şeye arzulu bir isteğim yok. Cumartesi ve pazar hiçbir şey yapmadan evde oturabilirim ve bu benim için tamamen normal. Bir kızla buluştum geçen, ona verebileceğim hiçbir şey olmadığını anladım. Gel şuraya gidelim, şunu yapalım, buraya gidelim, burada şu yemek güzelmiş vs. vs. bu tarz girişken muhabbetlerde hiç yokum. Biri beni yönlendirmezse hiçbir şey yapmam. Yapasım da gelmez. Özgüvensizim bu konularda. İsteğim de yok gerçi. Güncel çoğu muhabbet de ilgimi çekmiyor. Her şey çok sıradan ve konuşulması gerekmiyormuş gibi geliyor bana, en büyük problemim bu. Şu an insanların konuştuğu şeylerin %90'ını konuşmaya bile değer bulmuyorum. Bazen toplu buluşmalar oluyor. Konular bana uzak. Yalandan ilgileniyormuş gibi yapıyorum ve onların duymak istediği cümleleri kuruyorum. Kendi cümlelerimi değil. Enerjim hep düşük. Bazen anlık mutluluk gelse de genele yaydığım zaman sürekli anlamsız buluyorum her şeyi.
Şimdi soruyorum size, kim beni ne yapsın da hayatına alsın ki? Kim benimle bir ömür geçirmek istesin? Ben böyle olmak istemezdim. Olmak istemediğim bir karakterdeydim. İstersem dünyanın en yakışıklı erkeği olayım. Kısa vadede yalnız olmasam da uzun vadede ömrüm boyunca kimse tarafından uzun süreli sevilmeyeceğimden yalnız kalacağım.
Şimdi soruyorum size, kim beni ne yapsın da hayatına alsın ki? Kim benimle bir ömür geçirmek istesin? Ben böyle olmak istemezdim. Olmak istemediğim bir karakterdeydim. İstersem dünyanın en yakışıklı erkeği olayım. Kısa vadede yalnız olmasam da uzun vadede ömrüm boyunca kimse tarafından uzun süreli sevilmeyeceğimden yalnız kalacağım.