ornitorenk

Uzman
Katılım
4 Ağustos 2024
Mesajlar
910
Beğeniler
368
Hayatım boyunca yalnız kalacağımdan eminim artık. Ben bile kendime tahammül edemiyorum çoğu zaman. Hiçbir şeye arzulu bir isteğim yok. Cumartesi ve pazar hiçbir şey yapmadan evde oturabilirim ve bu benim için tamamen normal. Bir kızla buluştum geçen, ona verebileceğim hiçbir şey olmadığını anladım. Gel şuraya gidelim, şunu yapalım, buraya gidelim, burada şu yemek güzelmiş vs. vs. bu tarz girişken muhabbetlerde hiç yokum. Biri beni yönlendirmezse hiçbir şey yapmam. Yapasım da gelmez. Özgüvensizim bu konularda. İsteğim de yok gerçi. Güncel çoğu muhabbet de ilgimi çekmiyor. Her şey çok sıradan ve konuşulması gerekmiyormuş gibi geliyor bana, en büyük problemim bu. Şu an insanların konuştuğu şeylerin %90'ını konuşmaya bile değer bulmuyorum. Bazen toplu buluşmalar oluyor. Konular bana uzak. Yalandan ilgileniyormuş gibi yapıyorum ve onların duymak istediği cümleleri kuruyorum. Kendi cümlelerimi değil. Enerjim hep düşük. Bazen anlık mutluluk gelse de genele yaydığım zaman sürekli anlamsız buluyorum her şeyi.


Şimdi soruyorum size, kim beni ne yapsın da hayatına alsın ki? Kim benimle bir ömür geçirmek istesin? Ben böyle olmak istemezdim. Olmak istemediğim bir karakterdeydim. İstersem dünyanın en yakışıklı erkeği olayım. Kısa vadede yalnız olmasam da uzun vadede ömrüm boyunca kimse tarafından uzun süreli sevilmeyeceğimden yalnız kalacağım.
 
Gundelik dusunmuyorsun, gundelik yasamiyorsun problem degil. Istegin yok cunku cogu seyi sacma buluyorsun, biraz nihilistlik sezdim ama farkinda bile degilsin. Istemek bir kisiye bagli bir durum, herkesin istedigini istemiyorsun cunku kendinle barisik degilsin. Digerlerinden farkli dusunebilecegini, herkesin yapmak istedigini yapmak istemedigini kabullenmen gerekiyor. Diger herkesin yaptiklarini yaparak mutlu olamiyorsan fazla zorlamanin manasi yok. Sadece kendini hirpalamis, zorlamis olursun. Hayatta sevdigin seyleri, kendine bir seyler bulmani tavsiye ediyorum. Kitap okumak olur, kitap kulubune gidersin orada biraz sosyallesirsin, klasik gitar alirsin calmayi ogrenirsin. Demek istedigim sevdigin hobi tarzi seyler yapip insanlarla bu sekilde sosyallesmen yoksa gundemin yarattigi yavanlik seni daha da sikicak. Gundem bok cukuru gibidir, seni ve dusuncelerini hapseder ve kendinden uzaklastirir sonra bu pasiflige alisrsin aktif olmaya baslayacagin zaman da yanlis bir sey yapiyormus hissine kapilirsin. Sen su an kendinin yanlis oldugunu dusunuyorsun cunku insanlarin sacmaliklariyla munakasaya bile girmek istemiyorsun. Normal bir durum, yalnizlasacaksin ama kendinle olmayi da ogrenmelisin.

Yalnizlasacaksin, kendinle olmayi ogrenmen gerekecek. Bilissel carpitma, amor fati ve stoa felsefesini biraz arastirmani ve hayata uygulamani oneririm. En azindan kendi basina da olsan yapabilecegin seyleri istemelisin, en azindan bir bisiklet surmek, kitap okumak, film izlemek bunun uzerine sohbet etmek iyi seyler mesela. Zamanla kendinle baristiktan sonra gezmeyi de istersin, kendine sahip cik cunku kendinden baska kimsen yok.

Ek olarak kendine sikici, isteksiz diye etiketleme kendini daha zorlamak bu oluyor iste. Kendini ozgurlestirmen lazim hala kendini bagliyorsun bir seylere.