Paranormal mi değil mi bilmiyorum ama haftalar önce tuhaf bir olay yaşadım. Balkonda oturuyordum, gece 11-12 gibi falan. Bir an uzaktan bayağı yüksek bir kuş sesi geldi. Neyse, en sonunda kuşu gördüm. Sanki kanadı yaralanmış gibiydi; balkona çarptı ve öldü. Yani ben öldüğünü düşündüm. Üzüldüm hatta, yerde sırtüstü ölü gibi hareketsiz yatıyordu.

Sonra mutfağa gittim; hem çay, yiyecek alayım hem de o kuşu poşete koyayım diye. 5 dakikadan fazla oyalanmamıştım. Bir baktım, kuş yok. Hayır, kanat sesi falan da duymadım; kuş yok. Kuş bu arada beyaz, aşırı temiz, güvercin gibi bir şeydi.
 
Gün içinde aşırı yorulduğumuz zamanlarda, herhangi bir olaydan etkilenmiş olduğumuzda veya kendimizi kötü hissettiğimiz dönemlerde bu tarz hayaller veya rüyalar görmemiz normaldir hocalarım.

Olabilir hocam zaten konu başında dediğimiz gibi hayal olabilir tuhaf olabilir kim ne derse desin mühim değil gerilmek için açtım konuyu maksat biraz gerilelim zaman geçsin uzun zamandır hiç böyle birkaç olay okumamıştım.
 
Bende bir tane anlatayım bari sabaha kadar konuşsak cidden yeridir bende o maksatla açtım konuyu zaten; bunu ben yaşamadım babam yaşamış zamanında; bundan kaç yıl önce tam bilmiyorum fakat en az 10 yıl belki daha fazlası var, Antalya'da yaşıyormuş o zamanlar ava falan da gitmeyi seviyor zaten arkadaşlarıyla toplanmışlar bir gece sarhoş olmuşlar biraz da ava gidelim keklik avlayalım falan konuşmuşlar gitmişler dağ tarafına avlanmak için tüfekler falan, orada betonu yerden bayağı yüksek olan bir evden yaşlı bir dayı çıkmış onlara tarif etmiş etrafı şu tarafta vardır şurası şöyle falan ama tek bir şey isteyeceğim tavşanları vurmayın demiş tamam deyip geçmişler işte 3 ya da 4 kişilermiş, keklik falan derken içlerinden birisi yanlışlıkla tavşanlardan birini vurmuş o an çok umursamamışlar vurduklarını toplayıp arabanın oraya dönmüşler gece saati bir de, araba o bahsettiğim betonun üstünde ama normal bir şekilde arabanın betona çıkması imkansız bunlar halüsinasyon falan sanmış yaklaşacakken amca çıkmış evden elleri şu emoji gibi; 🙏 sürekli bir yukarı bir aşağıya sallıyormuş durmadan ben size tavşanları vurmayın demedimmi falan konuşmaya başlamış bizimkiler korkudan titremeye özür dilemeye falan başlamışlar amca demişki gidin ve tekrar gelmeyin ama arkanızı dönün şimdi arkalarını tekrar döndüklerinde araba normal yere yeniden inmiş bunlar korkudan neye uğradıklarını şaşırıp avladıklarını falan bırakıp arabaya atlayıp kaçmışlar direkt 1 ay falan birbirleriyle konuşmamışlar korkudan, 1.5 ay sonra falan gaza gelip gelin gidelim evin oraya tekrar ne olabilir bakalım diye konuşmuşlar neyse akşam vakti aynı yere gitmişler ama ortada ne ev var ne beton.
Abi bu acayip korkunç ya. Bunu yaşasam 2 yıl falan pertim ben.
 
Dedem vefat ettiği zaman yıllar önce ben daha 5 yaşındaydım. Çocukluk aklıyla ölümü doğru düzgün anlamıyordum zaten. Boy aynasının karşısına geçip kendi kendime bir şeyler yapıyordum, bir yandan da dedemi Allah sanıp durduk yere korkuyordum.

Hâlâ unutmam o olayı; resmen travma olarak kaldı aklımda.
 
Dedem vefat ettiği zaman yıllar önce ben daha 5 yaşındaydım. Çocukluk aklıyla ölümü doğru düzgün anlamıyordum zaten. Boy aynasının karşısına geçip kendi kendime bir şeyler yapıyordum, bir yandan da dedemi Allah sanıp durduk yere korkuyordum.

Hâlâ unutmam o olayı; resmen travma olarak kaldı aklımda.
Allah affetsin çok güldüm.
 
Dedem vefat ettiği zaman yıllar önce ben daha 5 yaşındaydım. Çocukluk aklıyla ölümü doğru düzgün anlamıyordum zaten. Boy aynasının karşısına geçip kendi kendime bir şeyler yapıyordum, bir yandan da dedemi Allah sanıp durduk yere korkuyordum.

Hâlâ unutmam o olayı; resmen travma olarak kaldı aklımda.

Allah'ım affet o güldürdü.
 
Ne yapayım, çocukluk aklı işte; ben de aklıma geldikçe gülüyorum.
Hocam, aklıma geldi tekrar. Mesela halam var, yanlış değilsem %90 zihinsel engeli var; tam emin değilim.

Dedem vefat ettikten bir süre sonra köye, babaannemin yanına gitmiştim. Bir gece bizim traktörün sesini duyar gibi oldum bahçe kapısının oradan. Neyse, “Yan tarafta da ev var falan.” diye geçiştirdim.

Ama halam kalktı, dış kapıyı ve evin kapısını falan açtı. “Baba, hoş geldin.” dedi.

O gece bana sabah gelmedi resmen. Yataktan çıkmayı bırak, arkamı dönüp odanın kapısına bile bakamadım.
 
Hocam, aklıma geldi tekrar. Mesela halam var, yanlış değilsem %90 zihinsel engeli var; tam emin değilim.

Dedem vefat ettikten bir süre sonra köye, babaannemin yanına gitmiştim. Bir gece bizim traktörün sesini duyar gibi oldum bahçe kapısının oradan. Neyse, “Yan tarafta da ev var falan.” diye geçiştirdim.

Ama halam kalktı, dış kapıyı ve evin kapısını falan açtı. “Baba, hoş geldin.” dedi.

O gece bana sabah gelmedi resmen. Yataktan çıkmayı bırak, arkamı dönüp odanın kapısına bile bakamadım.

O gece ben olsam sabaha kadar tek başıma odada duramazdım herhalde, özellikle halanın kapıları açıp “Baba hoş geldin” demesi bayağı ürkütücü.