Yalnızlığa nasıl alışırım?

Gerçek insanlarla harcayacağın zamanı oyun oynayarak veya klasik kitap okuyarak geçirebilirsin. Yine insanların ortaya çıkardığı eserlerle vaktini geçirmen gerekecek. İnsanları insanmış gibi değil de birer prototipmiş gibi görmeye başladığında işler değişecek. İnsanlara karşı misantropi beslemiyorsan kimseye zararın olmayacak. Diğer seçeneğin bir ileri evresi İnsanlığını yitirmek olacak.

Morthunel dedi:

Hocam burada ne demek istedin?

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

Az arkadaşın olsun doğru arkadaşın olsun. Bir tane bile olsa doğru arkadaş bulursun. Zaman alır ama bulursun. Yalnızlık pek de iyi değildir. En yakın örneği de Oğuz Sasi.

Morthunel dedi:

Hocam burada ne demek istedin?

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

İnsanların insan değil de, sanki birer kobay faresiymiş gibi günlük işlerini (yeme, içme, barınma, çalışma, sosyalleşme vs.) yerine getiren ve aynı şeyi tekrarlayan birer mekanizma olduklarını fark edeceksin yalnızlığının sonunda., Onların(insanların); içleri organ, kemik ve kan dolu birer canavar olduklarını anlayacaksın. Bu kadar değer verme kısacası insanlara. Seni sevmeyen ve değer vermeyen insanlarla bir olacağına yalnızlığı kabullensen daha iyi. Ne yazık ki insanlığın büyük çoğunluğu kar-çıkar ilişkisine bakıyor. Sevgi ve merhamet geri planda kalıyor.

Morthunel dedi:

Hakiki bir dostum olmasını isterdim ama maalesef öyle bir şey olmuyor. Ben çok değer veriyorum. Karşılığını da kötü bir şekilde alıyorum.

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

Yaşadığın kötü şeyleri bir daha yaşamaman için fazla bağlanmamalısın. İnsanlar şeytanlaşmış bizim yaşadığımız bu çağda.

Morthunel dedi:

İnsanlarla aram iyi değil. Davranışlarımda ve konuşmalarımda gereksiz konuşuyormuşum. Öyle diyorlar bana. Herkesi aramaktan sıktığımdan dolayı istemiyorlar beni yanında. Ancak ben konuşmak istiyorum; ancak beceremiyorum.

Başlıkta yazdığım gibi yalnızlık içinde yaşamak istiyorum. Etliye sütlüye karışmayan, kendi halinde kimseye ne zarar ne de fayda sağlayan biri olmak istiyorum. Nasıl yapabilirim?

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

Yalnız kalmak dünyada bir bireyin yapabileceği en harika etkinliklerden biridir. Yalnızken düşünürsünüz, tartarsınız, kararlar alırsınız, hedefler çizersiniz, hedeflerinizi değiştirir ya da yönlendirirsiniz ya da hepsi bir tarafa sadece beyninizin ihtiyaç duyduğu rutine ulaşırsınız. Nörolojiye göre de psikolojiye göre de yalnız kalmak ve beyninize rutinin keyfini yaşatmak mükemmel ötesi bir şey. Gelelim ancak kısmına...

Ancak... Bahsettiğim durum yalnızlık değil, yalnız kalmak. Buradaki kavram farklılığının bile önemi çok büyük. Yalnızlık uzun vadede sizi hem psikolojik hem de fizyolojik olarak çok ama çok yorar. Bir anda kendinizi OKB konusunda araştırmalar yaparken bulabilirsiniz ya da bir anda vücudunuzda çıkan küçük bir sivilceyi çok büyük hastalıklarla ilişkilendirip internette saatlerinizi harcayabilirsiniz.

Yani kısacası bahsettiğiniz biçimdeki yalnızlık içinde; sizi sağlıklı bir şekilde, psikolojik olarak kişiden kişiye değişmekle birlikte en fazla birkaç gün yaşayabilirsiniz. Freud, Adler, Erikson, Jung, Pavlov, Bandura, Maslow aklınıza gelebilecek bütün ünlü psikoloji kuramcıları bireyi toplum içinde resmetmiş ve bu çerçevede sorgulamıştır. İnsan toplum içinde bir bireydir ve toplumdan bağımsız kalamaz. Bu da sosyal psikolojinin konusu ve Çiğdem Kağıtçıbaşı hocamın bu alandaki eserlerini şiddetle tavsiye ederim size. İnsanlardan bağımsız bir yalnızlık sizi asla iyi bir noktaya getirmez ancak kendini gerçekleştirme yolunda yaşam çizgisi belirleyen insanın kendi değerleri ve tutumları etrafında yalnız kalma hakkı vardır ve toplum içindeki bir birey olduğunun farkında olarak, yalnız kalmak iyidir.