Selam arkadaşlar,
2-3 aydır bu konuyu çok düşünüyorum, çevremde de pek tanıdığım olmadığı için sizlerle paylaşmak istedim, mazur görün yanlış bir kelime edersem.
Ailem beni 150 bin Türk lirası borçlandırdı, bazı özel sebeplerden dolayı da okuyamadım. Ortaokulu terk ettim. O dönem pandemi vardı zaten. Pandemiden dolayı direkt liseye atladım okula gidilmediği için, açık lise okuyorum ve ortaokul temelim olmadığı için okul artık yaş. Korkmuyor da değilim okumayan bir insan ne başarabilir ki ne yapabilir ki? Sadece 10-15 sene bir işte çalışıp birikim yaparak hayatta kalmaya çalışmak mantıklı geliyor. Çünkü okuyanlar hep bizlerden üstün olmuşlardır. Aile evimden ayrılma isteğim artık huzurum yok evde bazı problemler var ve çözülmeyecek problemler. Annemi de babamı da seviyorum, yokluk içinde büyüttüler beni. Maddi açıdan artık çok zoruz. Onlara fazla geliyorum diye düşünüyorum.
Ev kirasını ödeyemedik 2 aydır. Ev kirası birikti ve bu ayın 19'unda mahkemeye vereceklerini söylediler. 25 bin TL'ye otuyoruz, 3+1. toplam 50 bin TL borcumuz var. Muhtemelen mahkemeye gidilecek, oradan da avukatlık ücretleri falan. Ev kira ücreti bana yansıyacak, borçlarım muhtemelen 250 bini falan bulur diye düşünüyorum. Diyorum artık kendi hayatımı mı çizsem, bir işe girsem, 1+1 eşyalı ev tutsam, orada geçinmeye baksam, birikim yapmaya çalışsam, mantıklı mı sizce? Çünkü artık bazı şeylerin sonuna yaklaşıyoruz gibime geliyor. Babam desen borsadan bir ton para kaybetti ve kumar bağımlısı. Annem desen anne hali ile nereye kadar yetişebilir.
Babam zamanında iyi adamdı ama sonradan ortamlarından dolayı çok bozdu ve batırdı bizi. Geçenlerde annem konuştu benimle, çalışman gerek bu sofradan yiyorsun artık reşit oldun, eve para getirip bakman lazım ailene diyor. Bir de kardeşim var 15 yaşında. Ben bu yükün altından çıkamayacağımı biliyorum. Hem banka borçlarım hem 25 bin TL aylık kira ve birikmiş 50 bin TL kira, psikolojik olarak çok zor durumdayım. Ne yapacağımı bilmiyorum.
Annemin dedikleri de zoruma gitmedi değil, onca borcun içine girdim onlar için, evimiz de huzur olsun, aile olalım diye, ev kirasını ödesinler diye. Ödediler ama aynı yere geri düştük. Hem borçluyum evde huzur kalmadı hem de yakında mahkemelik olacağız.
2-3 aydır bu konuyu çok düşünüyorum, çevremde de pek tanıdığım olmadığı için sizlerle paylaşmak istedim, mazur görün yanlış bir kelime edersem.
Ailem beni 150 bin Türk lirası borçlandırdı, bazı özel sebeplerden dolayı da okuyamadım. Ortaokulu terk ettim. O dönem pandemi vardı zaten. Pandemiden dolayı direkt liseye atladım okula gidilmediği için, açık lise okuyorum ve ortaokul temelim olmadığı için okul artık yaş. Korkmuyor da değilim okumayan bir insan ne başarabilir ki ne yapabilir ki? Sadece 10-15 sene bir işte çalışıp birikim yaparak hayatta kalmaya çalışmak mantıklı geliyor. Çünkü okuyanlar hep bizlerden üstün olmuşlardır. Aile evimden ayrılma isteğim artık huzurum yok evde bazı problemler var ve çözülmeyecek problemler. Annemi de babamı da seviyorum, yokluk içinde büyüttüler beni. Maddi açıdan artık çok zoruz. Onlara fazla geliyorum diye düşünüyorum.
Ev kirasını ödeyemedik 2 aydır. Ev kirası birikti ve bu ayın 19'unda mahkemeye vereceklerini söylediler. 25 bin TL'ye otuyoruz, 3+1. toplam 50 bin TL borcumuz var. Muhtemelen mahkemeye gidilecek, oradan da avukatlık ücretleri falan. Ev kira ücreti bana yansıyacak, borçlarım muhtemelen 250 bini falan bulur diye düşünüyorum. Diyorum artık kendi hayatımı mı çizsem, bir işe girsem, 1+1 eşyalı ev tutsam, orada geçinmeye baksam, birikim yapmaya çalışsam, mantıklı mı sizce? Çünkü artık bazı şeylerin sonuna yaklaşıyoruz gibime geliyor. Babam desen borsadan bir ton para kaybetti ve kumar bağımlısı. Annem desen anne hali ile nereye kadar yetişebilir.
Babam zamanında iyi adamdı ama sonradan ortamlarından dolayı çok bozdu ve batırdı bizi. Geçenlerde annem konuştu benimle, çalışman gerek bu sofradan yiyorsun artık reşit oldun, eve para getirip bakman lazım ailene diyor. Bir de kardeşim var 15 yaşında. Ben bu yükün altından çıkamayacağımı biliyorum. Hem banka borçlarım hem 25 bin TL aylık kira ve birikmiş 50 bin TL kira, psikolojik olarak çok zor durumdayım. Ne yapacağımı bilmiyorum.
Annemin dedikleri de zoruma gitmedi değil, onca borcun içine girdim onlar için, evimiz de huzur olsun, aile olalım diye, ev kirasını ödesinler diye. Ödediler ama aynı yere geri düştük. Hem borçluyum evde huzur kalmadı hem de yakında mahkemelik olacağız.
Son düzenleyen: Moderatör:
