Ben neredeyse haftada bir hastaneye gidiyorum. Hastanede bulunmak beni çok rahatlatıyor. Acilde yattığım gün hiç olmadığım kadar mutlu ve rahattım mesela.
Neden? Bunu hiç sorguluyor musun? Hastanede neden rahat olduğunu vs. ölmekten korktuğun durumlar var mı?

Ve ben gözlemlediğim kadarıyla zihnimiz her şeye sebep olabilir emin ol, ben gece kol ağrım neden olur diye okurken kalp krizi belirtisini görünce tüm vücudum hissizleşmişti, bir dönem mide bulantısından kötü hissediyorum diye kendi kendimi felç hale getirmiştim. Aslında nice şeylere sebep olabiliyoruz zihnimizle, bunun çözümü için bilinçli davranışçı terapi dediğimiz bir muhabbet var ve çoğu insanda kalıcı çözüme ulaştırıyor aslında.

Ben de henüz öyle mega bir takıntı olmadığı için yapmadım bu terapiyi ama bir araştırabilirsin, bir dönem sonra duruma göre ben de alacağım. Bilmem bazen gerçekten kendini rahat hissetmeye çalış, kafanda durmadan şöyle oluyor böyle oluyor diye belirtilerini döndürürsen inan hiç çıkaramıyorsun aklından.

Bir keresinde bir benim renk değiştirdi hafif diye kendimi cilt kanseri sanmaya başlamıştım, normalde hiç hissetmediğim o bende böyle kaşıntılar ağrılar işte daha farklı rengi değişiyormuş gibi hissettiğim algılar oluşuyordu. Tedavi oldum yokmuş bir şey, bir şey olmadığını duyduktan sonra hiç öyle şeyler hissetmedim.

Hastalık hastalığının da seviyeleri var, mesela ben öyle hep doktora gitmem ve aklım başka şeylere dalınca genelde unuturum belirtileri, doktora gittiğimde de bir şey olmadığını duyunca içim hemen hızlıca rahatlar. Fakat gördüğüm ve okuduğum kadarıyla bu durum bazı insanlarda hani doktor bir şey yok dese bile kendi kafasından çıkaramadığı boyuta gelebiliyor, öyle olursa da dediğim gibi terapileri var. Daha önce yattığın acillerde sonuçlar hep temiz çıkıyorsa ve bir sorun görünmüyorsa bence bir terapi almakta fayda var.

Bence o yüzden şimdi yine git acile, kesinlikle aksatma kendini hiçbir durum için aklındaki şüpheler için ama eğer yine bir şey çıkmıyorsa biraz bu durumları sorgula ve terapi almayı düşün, yanlış anlama dediğim gibi kötü olarak söylemiyorum bunu ben de yaşıyorum zaten. Böyle durumlar olabiliyor maalesef insanlığımız gereği.
 
Neden? Bunu hiç sorguluyor musun? Hastanede neden rahat olduğunu vs. ölmekten korktuğun durumlar var mı?

Ve ben gözlemlediğim kadarıyla zihnimiz her şeye sebep olabilir emin ol, ben gece kol ağrım neden olur diye okurken kalp krizi belirtisini görünce tüm vücudum hissizleşmişti, bir dönem mide bulantısından kötü hissediyorum diye kendi kendimi felç hale getirmiştim. Aslında nice şeylere sebep olabiliyoruz zihnimizle, bunun çözümü için bilinçli davranışçı terapi dediğimiz bir muhabbet var ve çoğu insanda kalıcı çözüme ulaştırıyor aslında.

Ben de henüz öyle mega bir takıntı olmadığı için yapmadım bu terapiyi ama bir araştırabilirsin, bir dönem sonra duruma göre ben de alacağım. Bilmem bazen gerçekten kendini rahat hissetmeye çalış, kafanda durmadan şöyle oluyor böyle oluyor diye belirtilerini döndürürsen inan hiç çıkaramıyorsun aklından.

Bir keresinde bir benim renk değiştirdi hafif diye kendimi cilt kanseri sanmaya başlamıştım, normalde hiç hissetmediğim o bende böyle kaşıntılar ağrılar işte daha farklı rengi değişiyormuş gibi hissettiğim algılar oluşuyordu. Tedavi oldum yokmuş bir şey, bir şey olmadığını duyduktan sonra hiç öyle şeyler hissetmedim.

Hastalık hastalığının da seviyeleri var, mesela ben öyle hep doktora gitmem ve aklım başka şeylere dalınca genelde unuturum belirtileri, doktora gittiğimde de bir şey olmadığını duyunca içim hemen hızlıca rahatlar. Fakat gördüğüm ve okuduğum kadarıyla bu durum bazı insanlarda hani doktor bir şey yok dese bile kendi kafasından çıkaramadığı boyuta gelebiliyor, öyle olursa da dediğim gibi terapileri var. Daha önce yattığın acillerde sonuçlar hep temiz çıkıyorsa ve bir sorun görünmüyorsa bence bir terapi almakta fayda var.

Bence o yüzden şimdi yine git acile, kesinlikle aksatma kendini hiçbir durum için aklındaki şüpheler için ama eğer yine bir şey çıkmıyorsa biraz bu durumları sorgula ve terapi almayı düşün, yanlış anlama dediğim gibi kötü olarak söylemiyorum bunu ben de yaşıyorum zaten. Böyle durumlar olabiliyor maalesef insanlığımız gereği.
Ben aslında bir sebep bulursam yenebilirim. Ama korkmamanın bir sebebi yok. Hani kafamda düşünüyorum, kalbim ağrıyor, eğer hastaneye gidersem sebebi bulunur hatta belki hayatım kurtulur. Eğer gitmezsem, belki ciddi bir şeydir ya da olmasa bile rahatlamış olurum. Hani bu düşünce nedeniyle bana hiç mantıksız gelmiyor acile gitmek. Evet, çoğu zaman bir sebebi olmuyor. Ben küçükken de götürüyorlarmış ve yine bir sebep bulamıyorlarmış. Yani bende bu doğuştan var sanırım, ailemdeki diğer bazı kişilerde de var aynısı.
Hastanede daha rahat olmam bence gayet mantıklı, herkes öyle olmuyor mu? Bir şey olursa anında müdahale ederler, aklında bir şey olursa direkt soruyorsun, stres olmuyorsun.
 
Ben aslında bir sebep bulursam yenebilirim. Ama korkmamanın bir sebebi yok. Hani kafamda düşünüyorum, kalbim ağrıyor, eğer hastaneye gidersem sebebi bulunur hatta belki hayatım kurtulur. Eğer gitmezsem, belki ciddi bir şeydir ya da olmasa bile rahatlamış olurum. Hani bu düşünce nedeniyle bana hiç mantıksız gelmiyor acile gitmek. Evet, çoğu zaman bir sebebi olmuyor. Ben küçükken de götürüyorlarmış ve yine bir sebep bulamıyorlarmış. Yani bende bu doğuştan var sanırım, ailemdeki diğer bazı kişilerde de var aynısı.
Hastanede daha rahat olmam bence gayet mantıklı, herkes öyle olmuyor mu? Bir şey olursa anında müdahale ederler, aklında bir şey olursa direkt soruyorsun, stres olmuyorsun.
İşte bak hayatım kurtulur vs. ama insan kendisine bir süre sonra kabul ettirebilmeli hani bir şey olmadığını ve yaşamın güzel olduğunu ve güzel devam edeceğini. Şu terapiye bir görün derim, ciddi şeydir diye düşünmek evet bence de çok önemli ama ben de yapıyorum bunu en ufak her belirtiyi aşırı ciddi şeyler sanıyoruz.

Hastanede rahat olmak bence de doğru bir his ona bir şey demedim ama her hafta hastanede bulunup bundan kaynaklı rahat hissetmek, hani kafanda bence orayı güvenli alansallaştırmışsın artık ve orada olmazsan yaşamda bir sıkıntı olacağına dair kafanda bir düşünce kurmaya başlamış olabilirsin. Ailende de böyle şeyler varsa zaten genetik anlamda her şey geçiyor ailemizden benim babam da bana benziyor bu konuda.

Dediğim gibi bence bir görün, yine hiçbir şey çıkmıyorsa bu dediğim terapiyi bir araştır. İlaçsız vs. ama başarı oranı çok yüksek, kesinlikle çözülebilir doğru uygulanırsa. Acil dönüşü bir şey çıkmazsa kafanı başka şeylere yor zaman harcayacağın şeyler yap dikkatini dağıt biraz, halen sorun olduğunu hissettiğin halde başka şeylere yoğunlaşmaya çalış.
 
İşte bak hayatım kurtulur vs. ama insan kendisine bir süre sonra kabul ettirebilmeli hani bir şey olmadığını ve yaşamın güzel olduğunu ve güzel devam edeceğini. Şu terapiye bir görün derim, ciddi şeydir diye düşünmek evet bence de çok önemli ama ben de yapıyorum bunu en ufak her belirtiyi aşırı ciddi şeyler sanıyoruz.

Hastanede rahat olmak bence de doğru bir his ona bir şey demedim ama her hafta hastanede bulunup bundan kaynaklı rahat hissetmek, hani kafanda bence orayı güvenli alansallaştırmışsın artık ve orada olmazsan yaşamda bir sıkıntı olacağına dair kafanda bir düşünce kurmaya başlamış olabilirsin. Ailende de böyle şeyler varsa zaten genetik anlamda her şey geçiyor ailemizden benim babam da bana benziyor bu konuda.

Dediğim gibi bence bir görün, yine hiçbir şey çıkmıyorsa bu dediğim terapiyi bir araştır. İlaçsız vs. ama başarı oranı çok yüksek, kesinlikle çözülebilir doğru uygulanırsa. Acil dönüşü bir şey çıkmazsa kafanı başka şeylere yor zaman harcayacağın şeyler yap dikkatini dağıt biraz, halen sorun olduğunu hissettiğin halde başka şeylere yoğunlaşmaya çalış.
Teşekkürler :)
 
Acile değil; aile sağlık hekimine görünmelisin. Gerekli görürse seni gitmen gereken bölüm için randevu verebiliyor. Acildeki elemanlar böyle olaylara ağız burun yapıyor.
 
Acile değil; aile sağlık hekimine görünmelisin. Gerekli görürse seni gitmen gereken bölüm için randevu verebiliyor. Acildeki elemanlar böyle olaylara ağız burun yapıyor.
O da biraz geç olmaz mı? Önce kontrol ettirmek için randevu, sonra sonuçlar için randevu, sonra başka bir alan için randevu. Bir ayı bulur. Hem hastane çok uzak buraya. Baş ağrımdan da duramıyorum. Aralıklı olarak sürekli ağrıyor. Yerimden de kalkamıyorum, kalbim çarpıyor. Bence gitmek en iyisi, en kötü ne olabilir ki? En son gittiğimizde buradaki tüm doktorlar çok iyi davranıyordu ve sabırlıydı. Ayrıca önümüzdeki iki gün il dışında olacağız.
 
Son düzenleme: