Hayatta yapılabilecek bir sürü aktivite var, mesela bir sürü oyun var, film var vs. Ama bana bu can sıkıntısı geldiğinde öyle bir boşluk ve anlamsızlık hissi oluyor ki, "yapabileceğim bir aktivite kalmadı" hissi oluyor. O süreç gerçekten de hiçbir aktiviteden zevk almadığım sancılı bir süreç. Hele ki çocukken çok daha yoğun yaşıyordum bu durumu. Babam beni gece yarısı bütün dükkanlar kapalıyken sokaklarda gezdirmek zorunda kalırdı. Sürekli ağlardım. Sırf bu can sıkıntısı yüzünden.