Şu saatten itibaren ana oyunu 3 kez DLC ile beraber şu an 4. kez bitirmiş bulunmaktayım. Gerçekten DLC ana oyuna göre insanın ruhuna işliyor. Sanki bir roman okuyormuş gibi bir hisse kapıldım doğrusu. Witcher 3 için de aynı şeyi söyleyebilirim.
hiç spoiler almadan DLC satın alarak oynamaya başladım ve Songbird'e güvenerek uzay mekiğin sonuna kadar gittim. İhanet itirafını duyduktan sonra yıkıldım. Amacımız hayatta kalmak ve hayatta kalmak için fedakârlıklar ve verdiğim kararların arkasına bakmadan devam etmeliydim. Songbird'i Reed'e teslim ederek ameliyat garantisini aldım yine de aklım Songbird'de kaldı. Hikâyenin sonunda yaşadığını biliyoruz en azından arkadaşlarımızın çoğu yaşıyor. Ben arkadaşlarımın da yaşamasını istedim fakat sonucu hüsrana dönüştü. Bütün arkadaşlarım beni tersledi veya kötü yola düşmüş. Panam beni terk etti. NC'den ayrılanlar olmuş. Bence en mantıklı ve yapılması son bu olduğunu düşünüyorum. DLC son görevinde bence hayatımızın en Nirvana'sını yaşayarak (havaalanında ki çatışma sonrası) artık emekliliğin olması gerektiğini düşünüyorum. Bizi uçakla almaya geldiklerinde devlet çalışanı başkanı kurtardığımız için bizimle gurur duyarak elini uzattı ve bende geri çevirmedim, bir yerde gururum okşandı açıkçası. Keşke son kısımda FİT'de görev alarak bitirdiğimiz sahne olsaydı harika bir son olabilirdi. Oyuna nasıl başladıysak o şekilde sona erdi. Misty'nin dediği gibi kalabalıkta gördüğümüz yüzlerin hayatlarına döndük.
