Nefs İlmi
Üstün
- Katılım
- 30 Ocak 2024
- Mesajlar
- 3.965
- Makaleler
- 81
- Çözümler
- 14
- Beğeniler
- 4.796
Selamlar!
Uzun bir süredir depresif bir dönem yaşıyorum. Bir şeyler yapmaya üşeniyordum. Tabii bunda ilaçların da aşağı çeken tarafı vardı. İlaç düzenlemem yapıldı.
Tabii ki günlük işlevselliğime direkt yansıdı bu.
Bu konuda mikro temaslardan bahsedeceğim. Soğuk algınlığım var. Güne uykulu başladım. Duygu durumum bugün 10 üzerinden 3 idi.
Yine üşeniyordum, en küçük iş gözümde büyüyordu. Ama işleri komik olacak kadar küçültmek ve bu işlerin tamamlanmasını başarı saymak, gerisini "yapmasam da olur ya" demek depresif fazda çok işe yarıyor. Çok iyi geliyor. Ve bunun yanında işi belirsiz değil de belirli yapmak da önem arz ediyor.
Ne demek istiyorum?
1)
Bugün çizim yapacağım -> Genellikle yapılmaz. Buraya herhangi bir fiil getirilebilir, ben çizimi kullandım.
Ama şu şekilde değiştirilirse:
Bugün uygun olduğunda, an yakalarsam çizim yaparım, yapmasam da OK -> Genelde beyin bu "zorunluluk", "kendine söz verme" hâlinden çıkıp daha "relax" moda girince o işe karşı olan mesafe azalıyor.
2)
Bugün bir şey çizerim veya yine bugün çizim yapacağım -> Yapılmama olasılığı yüksek.
Ama:
Bugün sadece masaya oturup grafik tabletin kablosunu bilgisayarın USB girişine takıp Krita programını açıp sadece kalemi elime alacağım. Ve sadece bir çizgi, bir leke, renklerin birbirine karışması... -> Fark ettiniz mi? İşleri mikronun da mikrosu olarak görüp bunu yaptıktan sonra "bırakmak serbest" demek o işe karşı olan zorluğu azaltıyor.
Bu konunun arka planı şu, bir formül vereyim:
Normal bir insanın ev taşıması = Depresif fazda bir insanın diş fırçalaması
Cidden durum bu.
Ben de işi çok küçülttüm. Sıfırdan bir şey çizmek yerine terapötik amaçlı, Pinterest'ten bulduğum bir boyama sayfasını boyadım. Krita ve grafik tabletle yaptım. Ve beni tatmin eden, duygu durumumu 10 üzerinden 6 seviyesine çıkaran bir sonuç oldu:
Çok iyi, kusursuz falan değil ama beni iyi hissettirdi. Ve bu yeterli...
Bu arada konudan bağımsız ama, Krita harika bir program! Kullanın!
Uzun bir süredir depresif bir dönem yaşıyorum. Bir şeyler yapmaya üşeniyordum. Tabii bunda ilaçların da aşağı çeken tarafı vardı. İlaç düzenlemem yapıldı.
Tabii ki günlük işlevselliğime direkt yansıdı bu.
Bu konuda mikro temaslardan bahsedeceğim. Soğuk algınlığım var. Güne uykulu başladım. Duygu durumum bugün 10 üzerinden 3 idi.
Yine üşeniyordum, en küçük iş gözümde büyüyordu. Ama işleri komik olacak kadar küçültmek ve bu işlerin tamamlanmasını başarı saymak, gerisini "yapmasam da olur ya" demek depresif fazda çok işe yarıyor. Çok iyi geliyor. Ve bunun yanında işi belirsiz değil de belirli yapmak da önem arz ediyor.
Ne demek istiyorum?
1)
Bugün çizim yapacağım -> Genellikle yapılmaz. Buraya herhangi bir fiil getirilebilir, ben çizimi kullandım.
Ama şu şekilde değiştirilirse:
Bugün uygun olduğunda, an yakalarsam çizim yaparım, yapmasam da OK -> Genelde beyin bu "zorunluluk", "kendine söz verme" hâlinden çıkıp daha "relax" moda girince o işe karşı olan mesafe azalıyor.
2)
Bugün bir şey çizerim veya yine bugün çizim yapacağım -> Yapılmama olasılığı yüksek.
Ama:
Bugün sadece masaya oturup grafik tabletin kablosunu bilgisayarın USB girişine takıp Krita programını açıp sadece kalemi elime alacağım. Ve sadece bir çizgi, bir leke, renklerin birbirine karışması... -> Fark ettiniz mi? İşleri mikronun da mikrosu olarak görüp bunu yaptıktan sonra "bırakmak serbest" demek o işe karşı olan zorluğu azaltıyor.
Bu konunun arka planı şu, bir formül vereyim:
Normal bir insanın ev taşıması = Depresif fazda bir insanın diş fırçalaması
Cidden durum bu.
Ben de işi çok küçülttüm. Sıfırdan bir şey çizmek yerine terapötik amaçlı, Pinterest'ten bulduğum bir boyama sayfasını boyadım. Krita ve grafik tabletle yaptım. Ve beni tatmin eden, duygu durumumu 10 üzerinden 6 seviyesine çıkaran bir sonuç oldu:
Çok iyi, kusursuz falan değil ama beni iyi hissettirdi. Ve bu yeterli...
Bu arada konudan bağımsız ama, Krita harika bir program! Kullanın!
Son düzenleyen: Moderatör:
