Remus Lupin
Bilgin
- Katılım
- 7 Haziran 2024
- Mesajlar
- 1.357
- Makaleler
- 1
- Çözümler
- 16
- Beğeniler
- 862
Merhaba, biraz içimi dökmek istiyorum.
Uzun zamandır testlerden ziyade açık uçlu, klasik sorular çözüyoruz. Ortaokul boyunca yalnızca 5. sınıfta testli sınavlara girdik. 6, 7 ve 8. sınıflarda ise sınavlarımız ağırlıklı olarak açık uçluydu. Üç yıl boyunca okul sınavlarında açık uçlu sorularla değerlendirilip LGS'de çoktan seçmeli sorularla karşılaşmak bana oldukça tutarsız geliyor. Sanki okul ayrı bir yermiş, LGS ise bambaşka bir sistemin yapılan sınavıymış gibi. Okulda klasik sorular çözüyoruz, evde LGS'ye hazırlanırken test çözüyoruz. Peki, ortaokulun bizi LGS'ye hazırlaması gerekmiyor mu? Elbette okul sınavlarıyla merkezi sınavların birebir aynı olması gerekmiyor ama aralarında daha güçlü bir uyum olması gerektiğini düşünüyorum.
Bir de bütün öğretmenlerimiz bize MEBİ üzerinden LGS'ye çalışmamızı söylüyordu. Ancak MEBİ'deki sorularla LGS'de karşılaştığımız soruların birbirine yeterince benzemediğini düşünüyordum. Öğrenciler kendilerine önerilen kaynaklarla sınava hazırlanırken karşılaşacakları soru tarzına da güvenebilmeliler.
Şimdi bir de Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli, yeni nesil sorular ve OYSS gibi uygulamalar var. Eğitim sistemine yeni uygulamalar getirilebilir ama bunların gerçekten öğrencilerin yararına olup olmadığı da sorgulanmalı. Yeni nesil soruların birçoğu bana gereğinden fazla uzun geliyor. Soruların uzunluğu arttıkça öğrencinin asıl ölçülmesi gereken bilgisi ve yorumlama becerisi yerine okuma hızı ve zaman yönetimi daha belirleyici hâle gelebiliyor. Uzun metinlerle uğraşırken diğer sorulara odaklanmak da zorlaşabiliyor. Bence önemli olan soruları uzatmak değil, öğrencinin bilgisini ve düşünme becerisini doğru ölçmek olmalı.
Bütün bunlar yüzünden Yusuf Tekin döneminde eğitim almış benim gibi öğrencilerin dezavantajlı bir durumda kaldığını düşünüyorum. Şahsen hayatımın şu ana kadarki en kötü dönemlerinden birini yaşıyorum. Sürekli geleceğimi düşünmekten yoruldum ve artık gerçekten bıkkınlık hissediyorum. Bir öğrenci olarak eğitim sisteminin belirsizlikleriyle uğraşmak yerine derslerime ve kendimi geliştirmeye odaklanabilmek istiyorum.
Yusuf Tekin'in eğitim politikalarını doğru bulmuyorum. Kendisine yönelik eleştirilerin dikkate alınması ve görevini sürdürmesinin sorgulanması gerektiğini düşünüyorum. Bir eğitim bakanının önceliği öğrencilerin ihtiyaçları olmalı; alınan kararların sonuçları da öğrenciler üzerindeki etkileriyle birlikte değerlendirilmelidir. Eğitim politikalarının başarısı yalnızca yeni uygulamalar getirmekle değil, bu uygulamaların öğrencilere gerçekten ne kazandırdığıyla ölçülmelidir.
Artık bazı şeylerin değişmesi gerektiğini düşünüyorum. Bence bazı konularda Fransa'yı örnek almalıyız.
Kısacası, eğitim politikalarının değişmesini ve öğrencilerin ihtiyaçlarını daha fazla gözeten bir yaklaşım benimsenmesini istiyorum. Çünkü bu sistemin sonuçlarını yaşayanlar yalnızca kararları alanlar değil, aynı zamanda geleceği bu kararlarla şekillenen milyonlarca öğrenci.
Not: Çoğu yeri yapay zeka ile daha uygun olması için değiştirmek zorunda kaldım.
Uzun zamandır testlerden ziyade açık uçlu, klasik sorular çözüyoruz. Ortaokul boyunca yalnızca 5. sınıfta testli sınavlara girdik. 6, 7 ve 8. sınıflarda ise sınavlarımız ağırlıklı olarak açık uçluydu. Üç yıl boyunca okul sınavlarında açık uçlu sorularla değerlendirilip LGS'de çoktan seçmeli sorularla karşılaşmak bana oldukça tutarsız geliyor. Sanki okul ayrı bir yermiş, LGS ise bambaşka bir sistemin yapılan sınavıymış gibi. Okulda klasik sorular çözüyoruz, evde LGS'ye hazırlanırken test çözüyoruz. Peki, ortaokulun bizi LGS'ye hazırlaması gerekmiyor mu? Elbette okul sınavlarıyla merkezi sınavların birebir aynı olması gerekmiyor ama aralarında daha güçlü bir uyum olması gerektiğini düşünüyorum.
Bir de bütün öğretmenlerimiz bize MEBİ üzerinden LGS'ye çalışmamızı söylüyordu. Ancak MEBİ'deki sorularla LGS'de karşılaştığımız soruların birbirine yeterince benzemediğini düşünüyordum. Öğrenciler kendilerine önerilen kaynaklarla sınava hazırlanırken karşılaşacakları soru tarzına da güvenebilmeliler.
Şimdi bir de Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli, yeni nesil sorular ve OYSS gibi uygulamalar var. Eğitim sistemine yeni uygulamalar getirilebilir ama bunların gerçekten öğrencilerin yararına olup olmadığı da sorgulanmalı. Yeni nesil soruların birçoğu bana gereğinden fazla uzun geliyor. Soruların uzunluğu arttıkça öğrencinin asıl ölçülmesi gereken bilgisi ve yorumlama becerisi yerine okuma hızı ve zaman yönetimi daha belirleyici hâle gelebiliyor. Uzun metinlerle uğraşırken diğer sorulara odaklanmak da zorlaşabiliyor. Bence önemli olan soruları uzatmak değil, öğrencinin bilgisini ve düşünme becerisini doğru ölçmek olmalı.
Bütün bunlar yüzünden Yusuf Tekin döneminde eğitim almış benim gibi öğrencilerin dezavantajlı bir durumda kaldığını düşünüyorum. Şahsen hayatımın şu ana kadarki en kötü dönemlerinden birini yaşıyorum. Sürekli geleceğimi düşünmekten yoruldum ve artık gerçekten bıkkınlık hissediyorum. Bir öğrenci olarak eğitim sisteminin belirsizlikleriyle uğraşmak yerine derslerime ve kendimi geliştirmeye odaklanabilmek istiyorum.
Yusuf Tekin'in eğitim politikalarını doğru bulmuyorum. Kendisine yönelik eleştirilerin dikkate alınması ve görevini sürdürmesinin sorgulanması gerektiğini düşünüyorum. Bir eğitim bakanının önceliği öğrencilerin ihtiyaçları olmalı; alınan kararların sonuçları da öğrenciler üzerindeki etkileriyle birlikte değerlendirilmelidir. Eğitim politikalarının başarısı yalnızca yeni uygulamalar getirmekle değil, bu uygulamaların öğrencilere gerçekten ne kazandırdığıyla ölçülmelidir.
Artık bazı şeylerin değişmesi gerektiğini düşünüyorum. Bence bazı konularda Fransa'yı örnek almalıyız.
Kısacası, eğitim politikalarının değişmesini ve öğrencilerin ihtiyaçlarını daha fazla gözeten bir yaklaşım benimsenmesini istiyorum. Çünkü bu sistemin sonuçlarını yaşayanlar yalnızca kararları alanlar değil, aynı zamanda geleceği bu kararlarla şekillenen milyonlarca öğrenci.
Not: Çoğu yeri yapay zeka ile daha uygun olması için değiştirmek zorunda kaldım.
