İşsizlikten dolayı bari konu açayım diye açılmış bir konudur.
Öyle çok yaşlı sayılmam elbette ama yirmili yaşlarımızda da değiliz yani. Tahammül edemediğim ve yaşlılıkla özdeşleştirilen bazı huylarım var. Birkaçını yazayım;
Mesela gürültü başımı ağrıtır.
Farkında olmadan sürekli bizim zamanımızda diye cümleler kurarım.
Kavga, gürültü, tartışma vs. hiç kafam kaldırmaz. Karşımdakine, en büyük sensin. Haklısın, derim. Konuyu kapatırım.
Gözlerim ışığa karşı hassaslaştı. Son birkaç yıldır karanlıkta oturmak bana daha iyi geliyor.
Belki garip gelecek ama abartmıyorum, akşam en geç saat 22:00'da uykum geliyor. Hatta çoğu zaman bu saatten önce uyumuş oluyorum.
Şu unutkanlığa nasıl çözüm bulacağım bilmiyorum. Program dili öğrenmek istiyorum ama kafamda hiçbir şey kalmıyor. Ezber yapmak da pek işe yaramıyor. Ceviz gibi B1 vitamini içeren yiyecekler tüketiyorum ancak pek bir ilerleme kaydedemedim. Bu yüzden kendimi bunak gibi hissediyorum.
Şu unutkanlığa nasıl çözüm bulacağım bilmiyorum. Program dili öğrenmek istiyorum ama kafamda hiçbir şey kalmıyor. Ezber yapmak da pek işe yaramıyor. Ceviz gibi B1 vitamini içeren yiyecekler tüketiyorum ancak pek bir ilerleme kaydedemedim. Bu yüzden kendimi bunak gibi hissediyorum.
Ben de en fazla 1 dakika aklımda kalıyor. Hemen unutuveriyorum. Uyku saatlerime dikkat ediyorum. Şekeri ve işlenmiş atıştırmalıkları da bıraktım. Ne olacak bilemiyorum.