Merhaba. Öncelikle benim ailemin durumu önemli değil, bu yüzden kendimi kurtarmak amacıyla YKS'de düzgün bir sıralama yapıp uygun, zevk alabileceğim bir bölümde okumak istiyorum. Öncelikle aklımda, ulaştırma ve lojistik bölümü okuyup kurye veya kargocu olabilme fikri var. Futbol da oynuyorum, süper amatörde ek bir gelir sağlayabilirim; bu belli değil. Ailem kurye işine karşı ve beni sanayide motor ve araba üzerine bilgi öğrenmeye itiyorlar. Babamın kendine hayrı yok zaten; eve gelir, harçlık verir, geri işe gider. Okulda dyk kurslarına kalıyorum. Denemelerde TYT netlerim 55-60 arasında. Edebiyatım iyi değil; geçenki denemede 40 soruda 20 doğru, 10 yanlış, 10 boşum vardı. Fakat matematiğim gayet iyi: 40 soruda 17 doğru, 3 yanlış, 20 boş. Feni yapamıyorum ve çalışmalarım paragraf değil de şu anlık fen, biyoloji, fizik tarafında. Eşit ağırlık bölümünden bildiğim bölüm çok yok. Sizlerin önerisi ve bilgisiyle bildiğiniz bölümleri, iş zorluklarını ve bana uygun, kendimi kurtarmak amacıyla iş önerilerinizi beklerim. Teşekkür ederim, iyi sosyaller dilerim.
Hocam öncelikle futbol işini kafandan sil at. Evet zor olacak ama boşuna hedeflenme, amatörde o kadar para olsa herkes oynardı.
Kargocu ve kuryeleri sadece sana paket getirdikleri yüzleriyle biliyorsun, bir gün birini denk getirirsen iş çıkışı (yaşın tutuyor mu bilmiyorum) bir bira al muhabbet et, sana her şeyi anlatır. Çalışma şartlarının berbatlığı mı dersin, müşteride çıkan en ufak sorunu sana yüklemeleri mi, siparişe giderken POS cihazının bir anda atması (iptal olması yani bozulması) ve tamir etme ücretini ödememeleri mi dersin. Motor sağlamıyorlar, benzin cebinden, araç muayenesi cebinden falan filan kargo kurye çok çok zor iş. Kargoculuk Amerika'daki gibi değil, burada kargo sana geliyor, sen oradan indiriyorsun, barkod basıyorsun, adres yazıyorsun. Bütün gün arabaya yüklüyorsun sonra bir de gidip onları dağıtıyorsun. Üstüne üstlük sadece hafif şeyler değil, televizyon alan oluyor, kahve makinesı alan oluyor vb vb. ağır işler bunlar. Açık konuşayım kafandan sil at, ailen bu konuda haklı.
Babanız hakkında bu kadar radikal düşünmeniz de muhtemelen sizinle ilgilenmemesi. Ama onun perspektifinden de bakın. Adam gerçekten size harçlık veriyor geri gidiyor kıvamındaysa 12 saat + mesai yapıyor muhtemelen. Ve fabrika tarzı bir yerde çalıştığını tahmin ediyorum. Ben bir ara halı yıkamacı işine girmiştim, adamlar 1 dakika oturtturmadı beni. Çay geliyor, kahve geliyor adamlar yiyor, ben temizliyorum. O kadar dokunmuştu ki. Bir ara bacağıma kramp girdi 2 dk oturdum adam hemen camı tıklattı halıları gösterdi. Özel sektör ve fabrikalar böyledir maalesef, o yüzden babanız manevi olarak bitiyor. Telefonunuzun %1 şarjı kalması gibi, o şarjla maksimum ne oynayabilirsiniz ki?
Açık açık konuşayım okuyana ekmek yok, okumayana hiç yok.
Nasıl yani? Dersen şöyle izah edeyim:
Okursan Türkiye gibi bir yerde en iyi ihtimalle 5/1 ihtimalin var işe girebilmek için. Ama okumazsan en en iyi senaryoda o ihtimal 50/1 oluyor. En en iyi ihtimal bak çevrede tanınıyorsun iyi birisin vs gibi şeylerden bahsetmiyorum. İşi bilmen lazım, daha önce yıl tecrüben olması lazım, az maaş talep etmen lazım, öğrenmeye açık olman lazım falan. Bir de patronun kölesi olacaksın 15 saat dediyse 15 saat çalışacaksın pazar arayıp "ya şirkette iş çıktı gelmen lazım" dediğinde gidebilmen vs. Lazım. Haftada 6 gün çalışman lazım.
O yüzden oku, kendine bir hedef seç ona çalış, eşit ağırlıkta puanı maxlayacak şeyler edebiyat ve matematik. Bunlara çalış sürekli, ileride hiçbir işine yaramayacak. Bunu bir oyunda Boss'u geçmek için oyunun verdiği tek kullanımlık görev silahı gibi düşün. Görev bitince silah kaybolacak ve işine de yaramayacak. Güzel bir bölüm seçersen iş bulma oranın %100 de olabilir. Tabii bölüm Türkiye'de pek önemli değil, hangi üniversiteyi seçtiğin önemli. Artık her yer üniversite. Belli başlı yerleri kazanıp bitiremezsen kabul görmüyorsun metafizik mühendisliği okusan bile.
Okumak tek çaren, İngilizce varsa üniversiteyle birlikte herhangi bir yurt dışı ülkesine yerleşmeni öneririm. ABD'de Chicago'ya yerleşebilirsin. Şurada kalmış 5-6 sene biraz sık dişini, güzel bir üniversiten olsun gerisi çorap söküğü gibi gelir. Kendi ilgi alanlarına göre bir şey bul ama, mesela benim psikolojiye ilgim var ama psikolog atama oranları yılda 150 200'e kadar düştü. Düşünsenize on binlerce bu bölümü okuyan var ama 100 kişiden biri olmanız lazım. Piyango kazanmaktan daha zor kısaca. Ve benim matematik de çöp, o yüzden PDR okumak istiyorum. En azından orada biraz bir şeyler yaparım KPSS'yi kazanıp devlet işi bulurum diye düşünüyorum inşallah. KPSS için ise matematik lazım ama yapacak bir şey yok, ne kadar ekmek o kadar köfte, sektör böyle. Bir şekilde 4 sene kendimi izole edip çalışıp yapacağım. Ben zeki adamım, başarırırım. Siz de bu güveni aşılayın kendinize. Yaparsınız, korkmayın ama biraz kasın ki iyi maaşlı, kolay bir işiniz olsun. Kasmaktan kafayı da yemeyin, saygılar iyi sosyaller.
