Eski işlemciler, daha eski üretim teknolojileriyle (örneğin 90nm, 65nm) üretildiğinden dolayı transistör boyutları daha büyüktü. Bu da hem daha fazla enerji tüketmelerine hem de daha fazla ısı üretmelerine yol açıyordu. Günümüzdeki işlemciler ise çok daha küçük üretim süreçleriyle (örneğin 5nm, 3nm) üretildiğinden, aynı alana daha fazla transistör sığdırılabiliyor ve bu transistörler daha düşük voltajlarla çalışabiliyor. Böylece hem daha az güç tüketiyorlar hem de daha yüksek performans sağlayabiliyorlar. Ayrıca modern işlemciler, daha gelişmiş mimarilere ve güç yönetim sistemlerine sahip oldukları için çok daha verimliler.