Zamanında 30 35 yaşında emekli olmuş, gecekondu yapıp imar affından faydalanmış bir toplum yorum yapıyor değil mi? Şaşmaz :)

İş dediğin çalışma & özel hayat dengesinin korunduğu bir bicimde olmadığı ve ücretin insancıl olmadığı sürece devam edecek.
Çoğu işveren minimum parayla maksimum çalıştırmayı hedefliyor. Çalışanının özel hayatına ayırdığı vakti umursayan yok.
 
Çoğu işveren minimum parayla maksimum çalıştırmayı hedefliyor. Çalışanının özel hayatına ayırdığı vakti umursayan yok.

Bak şu an İstanbul'da durum tam da bu, nereye gidersen git asgari ücret neredeyse. Ev kiraları desen insanın yaşayabileceği hani köpek bağlasan duracak cinsten diyelim 50 bin lira ve bu da Zeytinburnu Gaziosmanpaşa Fatih Esenler gibi egzantrik yerler. Adam zaten kiradan az kazanıyor.

Ee hadi İstanbul zenginlere hitap etsin sorun yok, olum kim çalışacak da sizlere hizmet edecek :D
 
İş bulamama, hakkını alamama gibi durumlar ne kadar üzücü olsa da bu konuda "işleyen demir pas tutmaz" düşüncesindeyim. Ne kadar az para alsan da, şartları ne kadar zor olsa da -işçi sağlığını riske atan ortamlardan ve çalışma şartlarından bahsetmiyorum- ne kadar bölümünüz ile alakalı olmasa dahi -veya alakalı ama maaşınızın hak ettiğinizden az- çalışmanın bireye evde oturup aile parası yemek ya da direkt aile baskısı altında kalmaktan daha iyi olacağını düşünüyorum.
Dostum hayatında hiç zor durumda kalmamışsan, hiç nefret ettiğin, çalışmak istemediğin bir yerde çalışmak zorunda kalmadıysan bu konuda çok yorum yapmayıver.

Her düşüncemizi belirteceğiz diye bir kaide yok.

Bak yazdığın bu yorumu yukarıdaki kötü durumlardan birine sahip biri okur, üzülür. Ben sana yatacak yeri olmayanın hikayesini, annesi kanser olan arkadaşımın hikayesini, geçen sene aile baskısı yüzünden çalıştığı iş yerinde parmağını kaybeden arkadaşımın hikayesini yazarım zoruna gider. Herkes her zor koşula adapte olacak diye bir şey yok. Sırf kendin "yapabilecek" durumda olduğun için yaptığın işleri yazarak "bakın ben neler yaptım ya, herkes yapar." demek umut satmaktır.

Üretim tesisinde, nitekim vasıflı bir yerde çalışmışsın bu sözde zor durumunda. Ben bundan 10 yıl önce şu anki geldiğim duruma neredeyse bankta yatarken yaptığım birikimle geldiğimi anlatmıyorum "insanlar ne zor durumlar yaşamıştır, kötü hissettirmeyelim millete." diyorum, sen gelmişsin ne anlatıyorsun.

Benim, benim gibi başarı hikayesine sahip olan iki - üç dostumun şu an bulunduğumuz duruma gelme esnasında istemeye istemeye çalıştığımız işleri, çalıştığımız yere seni koyalım üçüncü gün baba ocağına dönmek için ağlardın. Ben bile yorumumu belirtmiyorum.

Çalışma koşullarına isyanını eden, kölelik, itlik muamelesine uğramak istemeyen her ev gencinin hakkıdır. Ben neler gördüm, nerede tabiri caizse köpeklik yaptım bin pişmanım.

Sıcak yuvalarımızdan, aile ortamımızdan bahsetmeden önce empati yapalım lütfen.
 
Son düzenleyen: Moderatör:
İş bulamama, hakkını alamama gibi durumlar ne kadar üzücü olsa da bu konuda "işleyen demir pas tutmaz" düşüncesindeyim. Ne kadar az para alsan da, şartları ne kadar zor olsa da -işçi sağlığını riske atan ortamlardan ve çalışma şartlarından bahsetmiyorum- ne kadar bölümünüz ile alakalı olmasa dahi -veya alakalı ama maaşınızın hak ettiğinizden az- çalışmanın bireye evde oturup aile parası yemek ya da direkt aile baskısı altında kalmaktan daha iyi olacağını düşünüyorum.

Bu yorumumdan dolayı tepki alabilirim ama ben mühendislik öğrencisi olarak üniversitede okurken çalışmaya başladım haftada 4 gün üretim tesisinde eleman olarak çalışıyorken haftada 3 gün laboratuvarda TÜBİTAK projesinde çalışıyordum. Eleman olarak aldığım para hafta sonu mesai ücreti ile asgari maaşı biraz geçiyordu -sigortasız-, TÜBİTAK param ise çeyrek asgari maaş falandı. Üstüne de dersleri hallediyordum. Ne kadar emeğimin karşılığını yıllar boyu almamış olsam da bu yaptıklarım sayesinde hem ailemin eline bakmadım hem de az olsa da birikim yapabildim. Bu proje ve birikimim ile başka bir şehirde proje bursu olan yl kazandım ve 2 sene orada okudum. Oradan da biriktirdiğim para ve yazın bir akrabam ile çalışarak -yine mühendislik ile bağlantısız- üstüne koydum. Bu sefer de hem lisans hem yl projelerimi üst üste koyup yurt dışında doktora kazandım ve bu paraları da vize başvurumda kullanıp sponsorsuz, kimsenin eline bakmadan yurt dışına taşındım.

Bu dediklerim 20 sene önce, ekonomi daha iyi iken değildi. 2016 girişliyim. Yani bu YL ve doktora serüvenim ekonominin iyice patladığı dönemde oldu. Evet it gibi çalıştım, evet milleti zengin ettim, evet hakkım yendi ama sırf bunlar olacak diye hiçbir şey yapmasaydım şu an geldiğim noktaya ve hayata erişemeyecektim.
Abi 2016'dan bu yana neler geldi geçti 🥲

Şimdi mühendislik okuyanların da çoğu boşta, bilgisayar mühendisi olmuş iş bulamıyor. Habaş olayını hiç okumadın mı? 25 yaşında gencecik mühendise 40 bin lirayı layık görmüşler. Patlamada hayatını kaybetti.
 
Meslek öğrenmişim, 14 yaşında matbaaya mücelitte başlamışım, 17 yaşında dijital baskıya geçmişim 24 yaşıma kadar ustalığıma ustalık katmışım sonra aldığım para az gelmeye başlayınca 24 yaşında ofset baskıya geçmişim şu an yaşım 29 ve bugün kazandığım para mesailer dahil 65bin lira.

Onca yıl emek vermişim, mesleğimin her şeyini biliyorum bir ev kirası kadar değerim var, faizde bekleyen birkaç milyon TL kadar değerim var.

Gel de İstanbul'da yaşa :)
 
Abi 2016'dan bu yana neler geldi geçti 🥲

Şimdi mühendislik okuyanların da çoğu boşta, bilgisayar mühendisi olmuş iş bulamıyor. Habaş olayını hiç okumadın mı? 25 yaşında gencecik mühendise 40 bin lirayı layık görmüşler. Patlamada hayatını kaybetti.
Yaşamayan bilemez kardeşim.

O üstteki arkadaşın ben kötü bir niyetle yazdığını düşünmüyorum, küçük bir kardeşimiz düşüncesizce yazmıştır. Ama emin ol annesi kanserken tekstil işinde sırf 10 adet daha az yaptığı için 15 saatlik mesaisinin sonunda "senden ne eve kadın olur, ne işe eleman." diye hakaret işiten kızın önünde söylesin o "ben kimsenin eline bakmadım, çalışmak iyidir." yorumunu.

Meslek öğrenmişim, 14 yaşında matbaaya mücelitte başlamışım, 17 yaşında dijital baskıya geçmişim 24 yaşıma kadar ustalığıma ustalık katmışım sonra aldığım para az gelmeye başlayınca 24 yaşında ofset baskıya geçmişim şu an yaşım 29 ve bugün kazandığım para mesailer dahil 65bin lira.

Onca yıl emek vermişim, mesleğimin her şeyini biliyorum bir ev kirası kadar değerim var, faizde bekleyen birkaç milyon TL kadar değerim var.

Gel de İstanbul'da yaşa :)
Şimdi gelin bu adama "çok çalış elbet kazanırsın, elbet bir yerlere gelirsin." deyin bakalım.

Söyleyecek söz yok, adam yıllarını vermiş olduğu durum ortada.
 
Son düzenleyen: Moderatör:
Dostum hayatında hiç zor durumda kalmamışsan, hiç nefret ettiğin, çalışmak istemediğin bir yerde çalışmak zorunda kalmadıysan bu konuda çok yorum yapmayıver.
Sen yaptığım yorumu tamamen okudun mu?

Her düşüncemizi belirteceğiz diye bir kaide yok.
Rahatsız oluyorsan okumayabilirsin.

Bak yazdığın bu yorumu yukarıda ki kötü durumlardan birine sahip biri okur, üzülür. Ben sana yatacak yeri olmayanın hikayesini, annesi kanser olan arkadaşımın hikayesini, geçen sene aile baskısı yüzünden çalıştığı iş yerinde parmağını kaybeden arkadaşımın hikayesini yazarım zoruna gider. Herkes her zor koşula adapte olacak diye bir şey yok. Sırf kendin "yapabilecek" durumda olduğun için yaptığın işleri yazarak "bakın ben neler yaptım ya, herkes yapar." demek umut satmaktır.
O kötü durumdaki kişi bendim. Hala fırında çalışırken yaktığım kolumdaki izler duruyor. Ben herkes yapabilir falan demedim ama sen 4 milyon kişinin de yatacak yeri olmadığını, annesi kanser olduğunu, iş kazası geçirdiğini mi iddia ediyorsun anlamadım?

Üretim tesisinde, nitekim vasıflı bir yerde çalışmışsın bu sözde zor durumunda. Ben bundan 10 yıl önce şuan ki geldiğim duruma neredeyse bankta yatarken yaptığım birikimle geldiğimi anlatmıyorum "insanlar ne zor durumlar yaşamıştır, kötü hissettirmeyelim millete." diyorum, sen gelmişsin ne anlatıyorsun.
Üretim tesisi dediğim yer 10 kişilik bir atölyeydi. Vasıflı bir yer değildi sigortam bile yoktu diyorum. Düzgün okumadan yorum yapmayın.

Benim, benim gibi başarı hikayesine sahip olan iki - üç dostumun şuan bulunduğumuz duruma gelme esnasında istemeye istemeye çalıştığımız işleri, çalıştığımız yere seni koyalım üçüncü gün baba ocağına dönmek için ağlardın. Ben bile yorumumu belirtmiyorum.
Belirt bana ne? İnsanlara ilham ol?
Çalışma koşullarına isyanını eden, kölelik, itlik muamelesine uğramak istemeyen her ev gencinin hakkıdır. Ben neler gördüm, nerede tabiri caizse köpeklik yaptım bin pişmanım.
Pişmansan pişmanlığını anlatabilirsin ben değilim ve neden olmadığımı anlatmayı seçtim.

Sıcak yuvalarımızdan, aile ortamımızdan bahsetmeden önce empati yapalım lütfen.

Sıcak yuva, aile ortamım olduğu için ailemden farklı bir şehirde onlardan destek almadan okudum, çalıştım ve yaşadım değil mi hocam?

Abi 2016'dan bu yana neler geldi geçti 🥲
Ben 2016'da çalıştım demedim hocam farkettiysen. 2016'dan 2026'ye yaşadığım şeyleri söyledim. Hadi bu sene olmasın 2 sene önce de 3 milyon ev genci vardı o zaman da ben bu dediklerimi yapıyordum. Olayın felsefesine bakın.

Şimdi mühendislik okuyanların da çoğu boşta, bilgisayar mühendisi olmuş iş bulamıyor. Habaş olayını hiç okumadın mı? 25 yaşında gencecik mühendise 40 bin lirayı layık görmüşler. Patlamada hayatını kaybetti.

Bu dedikleriniz başka konular hocam. Maaşı 100.000 olsa iş kazasında ölse sıkıntı yok mu diyecektiniz? İş kazası ile maaş biraz bağlantısız ve konunun odağını kaçıran noktalar.

Yaşamayan bilemez kardeşim.

O üstteki arkadaşın ben kötü bir niyetle yazdığını düşünmüyorum, küçük bir kardeşimiz düşüncesizce yazmıştır. Ama emin ol annesi kanserken tekstil işinde sırf 10 adet daha az yaptığı için 15 saatlik mesaisinin sonunda "senden ne eve kadın olur, ne işe eleman." diye hakaret işiten kızın önünde söylesin o "ben kimsenin eline bakmadım, çalışmak iyidir." yorumunu.
Yaprak Dökümü'ne de bağlayacak mısınız? Evet bazı insanlar kötü şeyler yaşıyor ben her evinde kalan "boş beleş insansınız gidin çalışın" falan mı demişim? Küçük bir kardeşiniz de değilim.
 
Son düzenleyen: Moderatör: