Abi hayatta bazı şeylerin üstesinden gelebilmek için performanslar üstü bir performans sergilemek lazım. Ama herkes o performansı gösterebilecek iradeye sahip olmayabilir.
Çocukluğuna veriyorum, raporumu gönderdim. Seni de engel listeme alıyorum.
Az önce söylediğim "kötü bir düşünceyle söylememiş." yorumunu geri alıyorum, baya yanılmışım.
Sistem bozuk diye 20'li yaşlarının tamamını evde oturup sıfır tecrübe ve sıfır birikimle geçirmek sistemi düzeltmiyor, sadece o gencin geleceğini yakıyor. En azından bir zanaat, iş disiplini veya ufak bir sermaye biriktiren adam yarın bir fırsat çıktığında hamle yapabiliyor, 5 yıl evde oturanın ise elinde sadece bahaneleri kalıyor.
Şu konudaysan haklısın; Eğer bu genç her imkana sahipken, kendini geliştirebilecek, birikim yapabilecek rahatlığa ve ortama sahipken çalışmıyorsa, iş seçiyorsa o tembeldir. Bu konuda söylediğine harfiyen katılırım.
Öyle yapmamak lazım, hasetlenmenin kimseye bir faydası olmaz. Ama kıskanmaktan daha kötü bir şey varsa o da kıskandırmaktır
Çabayı sonuna kadar getirmek zorundayız, bu ülkede şans kavramı yok bence. Ya çok iyisindir ya da tanıdığın vardır. Ekstra olarak; işe yaramaz bir bölümde mezun olup iyi bir iş beklemek tamamen hayalperestten başka bir şey değildir. Kendini geliştirmek zorundasın çünkü yapacak başka bir şey yoktur. Oturup yılları bahane ile çürüteceksen buyur; hayat senin. Giden yıllar bir daha gelmeyecek. En azından bir şey yap ki geriye baktığında ''ben en azından denedim'' de.Katılıyorum, şans bizim elimizde değil ama çaba tamamen bizim kontrolümüzde.
