Hans kolaysa sen başkasının yanında 3-5 yıl çalışıp usta ol.
Dostum, kolay değil çalışan olmak ama şöyle de bir şey var; yattığın yerde durmak daha mı karlı? 3-5 ay çalıştığın parayı alır yersin veya ihtiyacını karşılaşırsın. Çözümün ne o zaman? Şikayet etmeye devam ederek yatmak mı?
 
Dostum, kolay değil çalışan olmak ama şöyle de bir şey var; yattığın yerde durmak daha mı karlı? 3-5 ay çalıştığın parayı alır yersin veya ihtiyacını karşılaşırsın. Çözümün ne o zaman? Şikayet etmeye devam ederek yatmak mı?
Herkes için hayırlısı olsun diyelim artık 🍁
 
Aynı yolun yolcusuyuz hocam, kolpadan YL kaydı yaptım ki tecil uzasın. Düşünün, bu 4.5 mn'a bizi dahil etmiyorlar. Bizim gibileri de hesaba katarsak 5-5.5 m ev genci var.
Yaş aralığı var bir de. Yaşı 30'a çıkarsalar 10 milyona dayanacak bu istatistik. 10-15M emekli, en aşağı 10M iş aramayan, iyi şartlar arayan işsiz. 80M ülkenin 50 milyonu erişkin zaten. Bombayı çektiler bakalım 😃.
 
Yaş aralığı var bir de. Yaşı 30'a çıkarsalar 10 milyona dayanacak bu istatistik. 10-15M emekli, en aşağı 10M iş aramayan, iyi şartlar arayan işsiz. 80M ülkenin 50 milyonu erişkin zaten. Bombayı çektiler bakalım 😃.
Bir uçurumun kenarından aşağı doğru gidiyoruz, sonu nereye varacak merakla bekliyorum. Daha da çıkıp şu kadar üniversiteye sahibiz der, boş fiyaka satarlar.
 
Bu gençlerden biri benim. Üni kazandığımda bölümümün (İngiliz ed.) pek iş olanağı olmadığını bilerek girdim, o yüzden kendimi geliştirmek için çok uğraştım. Toplum hizmetinde bulundum, Afrika'da çocuklara İngilizce öğrettim, yazarlık ve editörlük için portfolio hazırladım. Skyrim modding ortamlarında bulundum, yazdığım ve yönettiğim komedi modları İnternet'te yayınlandı. Yüksek şerefle Türkiye'nin sayılı ünilerinden birinden mezun oldum.

Sonra üniversitenin ikinci senesinde yapay zeka belası bütün iş olanaklarımı kuruttu. Mezun olduğumda yine ümitliydim. Dedim olsun torpil morpil bir yere girerim. Yine olmadı. Torpilin torpili varmış, benim tanıdıklarım devlet için yetersizmiş. Büyük bir bankaya kapağı atayım dedim (tanıdıkla), mülakata kadar geldim, iyi geçmesine rağmen bütün eleman alımlarını durdurdular. Giremedim. 100'den fazla başvuru yaptım internetten, İK satış ne varsa, yine ses yok. Tek tük ret mektubu geliyor arada bir o kadar. Sanki birisi iyi bir yaşamın kapısını tam ben girerken yüzüme kapatıyormuş gibi hissediyorum.

Dedim olsun yapay zekayı kullanan yerlerde bir şey yapayım, sonuçta insana ihtiyaç duyuyorlar. Bir start-up'ta bir süre freelance editörlük yaptım (sigortasız), ne emeğimin karşılığını aldım ne de kendimi geliştirebildim. Yapay zeka beyin ölümü gerçekten, hem size verdiği laf salatasını düzenlemek beyin yoruyor, hem de sizin düşünme yeteneğinize ket vuruyor. Bir iş yapmış gibi hissetmiyorsunuz. Elime gelen parayla kendime audiophile bıdıları aldım, sonra küçülüyoruz diye beni oradan da çıkardılar.

Bölümümle alakalıyı geçtim hafif vasıflı hiçbir yere giremiyorsunuz. Yok çünkü. Herkes ne kadar hızlı elimdeki elemanları işten çıkarırım diye düşünüyor, sizde de deneyim görmeyince reddi çakıyorlar. Kasiyer masiyer olayım diye düşünsem pederin sağlık sigortasını kaybedeceğim, o da aylık asgari kadar masraf çıkaracak (kronik hastalık). Çoğu vasıfsız işte de sigorta yok. Değmez yani. Hiçbir şey yapmamak gerçekten beni öldürüyor ama çok da bir şansım yok. O yüzden biraz da akıl sağlığım için hobilerimle uğraşıyorum. Bilgisayar parçalıyorum, resim yapıyorum, şoförlüğümü geliştiriyorum, kendi büyük projelerime zaman ayırıyorum.

Zor iş gerçekten. Ben arada bir CV atsam da iş aramaktan vazgeçtim. Yüksek lisans doktora bilmem ne yaparım yine bu şeytani pazara girmem. En kötü zarttiri zort üniversitesinde akademisyenlik yapıp belki bir gence ışık olurum.
 
Bu gençlerden biri benim. Üni kazandığımda bölümümün (İngiliz ed.) pek iş olanağı olmadığını bilerek girdim, o yüzden kendimi geliştirmek için çok uğraştım. Toplum hizmetinde bulundum, Afrika'da çocuklara İngilizce öğrettim, yazarlık ve editörlük için portfolio hazırladım. Skyrim modding ortamlarında bulundum, yazdığım ve yönettiğim komedi modları İnternet'te yayınlandı. Yüksek şerefle Türkiye'nin sayılı ünilerinden birinden mezun oldum.

Sonra üniversitenin ikinci senesinde yapay zeka belası bütün iş olanaklarımı kuruttu. Mezun olduğumda yine ümitliydim. Dedim olsun torpil morpil bir yere girerim. Yine olmadı. Torpilin torpili varmış, benim tanıdıklarım devlet için yetersizmiş. Büyük bir bankaya kapağı atayım dedim (tanıdıkla), mülakata kadar geldim, iyi geçmesine rağmen bütün eleman alımlarını durdurdular. Giremedim. 100'den fazla başvuru yaptım internetten, İK satış ne varsa, yine ses yok. Tek tük ret mektubu geliyor arada bir o kadar. Sanki birisi iyi bir yaşamın kapısını tam ben girerken yüzüme kapatıyormuş gibi hissediyorum.

Dedim olsun yapay zekayı kullanan yerlerde bir şey yapayım, sonuçta insana ihtiyaç duyuyorlar. Bir start-up'ta bir süre freelance editörlük yaptım (sigortasız), ne emeğimin karşılığını aldım ne de kendimi geliştirebildim. Yapay zeka beyin ölümü gerçekten, hem size verdiği laf salatasını düzenlemek beyin yoruyor, hem de sizin düşünme yeteneğinize ket vuruyor. Bir iş yapmış gibi hissetmiyorsunuz. Elime gelen parayla kendime audiophile bıdıları aldım, sonra küçülüyoruz diye beni oradan da çıkardılar.

Bölümümle alakalıyı geçtim hafif vasıflı hiçbir yere giremiyorsunuz. Yok çünkü. Herkes ne kadar hızlı elimdeki elemanları işten çıkarırım diye düşünüyor, sizde de deneyim görmeyince reddi çakıyorlar. Kasiyer masiyer olayım diye düşünsem pederin sağlık sigortasını kaybedeceğim, o da aylık asgari kadar masraf çıkaracak (kronik hastalık). Çoğu vasıfsız işte de sigorta yok. Değmez yani. Hiçbir şey yapmamak gerçekten beni öldürüyor ama çok da bir şansım yok. O yüzden biraz da akıl sağlığım için hobilerimle uğraşıyorum. Bilgisayar parçalıyorum, resim yapıyorum, şoförlüğümü geliştiriyorum, kendi büyük projelerime zaman ayırıyorum.

Zor iş gerçekten. Ben arada bir CV atsam da iş aramaktan vazgeçtim. Yüksek lisans doktora bilmem ne yaparım yine bu şeytani pazara girmem. En kötü zarttiri zort üniversitesinde akademisyenlik yapıp belki bir gence ışık olurum.
Forumdaki yurt dışında yaşayan abiler öyle düşünmüyor ama 🤣
 
Forumdaki yurt dışında yaşayan abiler öyle düşünmüyor ama 🤣
Abim tam 2016 yılında batan gemiden kaçmış, harika da yapmış. Ona diyecek hiçbir şeyim yok, haklı da. Maalesef 2026 yılında şartlar aynı değil. Z kuşağı batan gemide değil, buz dağına çarpmış, ikiye ayrılmış, hızla güvertesi yerin dibini boylamış Titanik'in kapısının üstünde.
 
Abim tam 2016 yılında batan gemiden kaçmış, harika da yapmış. Ona diyecek hiçbir şeyim yok, haklı da. Maalesef 2026 yılında şartlar aynı değil. Z kuşağı batan gemide değil, buz dağına çarpmış, ikiye ayrılmış, hızla güvertesi yerin dibini boylamış Titanik'in kapısının üstünde.
İleride üniversite sınavına gireceğim, bana önerin ne olur peki abi?