Bugün size profesyonel hayatla arkadaşlık ilişkisi birbirine girdiğinde ortaya çıkan o meşhur emeğe saygısızlık tablosundan bahsedeceğim.
Ben freelance video editör Motion designer ve VFX artist olarak çalışıyorum. Sektörün içinde olanlar bilir sadece kullandığımız yazılımların aylık abonelik bedelleri bugün 1.500 TL barajını çoktan aşmış durumda. Geçenlerde yakın bir arkadaşım şarkı çıkaracağını söyleyerek benden bir lyric video talep etti. Normal şartlarda portfolyoma dahi eklemeyeceğim, benim skalama girmeyen 1.500 TL gibi komik bir rakama arkadaşlık hatırına işi kabul ettim. Süreç boyunca saatlerce render alındı, revizeler yapıldı, bilgisayar ciddi bir iş yükü altında çalıştı. Nihayetinde işi teslim ettim, şarkı perşembeyi cumaya bağlayan gecesi yayınlandı.
Ödeme için IBAN gönderdiğimde aldığım cevap tam bir fiyasko "şu an sıfırım."
Bakın, mesele 1.500 TL değil. Mesele, bir insanın hem karşısındakinin emeğine hem de kendi yaptığı işe olan saygısızlığıdır. Eğer birine iş yaptırıyorsan, o bütçeyi işin başında ayırırsın ve o para artık senin değil, o emeği veren kişinin malıdır. O para ödeme gününe kadar kutsal bir emanet gibi kenarda durur. Kendi şarkısının tanıtımı için harcanan mesaiye, harcanan elektriğe ve aşınan donanıma "sıfırım" diyerek geçiştirebileceğini sanan bu zihniyetle profesyonel hiçbir yol yürünmez.
Kısa ve net bir tavsiye Arkadaşınız, dostunuz dahi olsa ödeme planı netleşmeden, kaparo almadan veya profesyonel sözleşme zemini oluşturmadan render tuşuna bile basmayın. Tanıdık işi, emeğinizin suistimal edilmesine açılan en kısa yoldur.