Hayatın yarısına geldiğinizde ne hissettiniz?

Hayat boş pompala coş..

Zamanın nasıl hızlı geçtiğini sorgulamaya başladım. O kadar geçmez dediğim okul hayatım. Yaşadığım olaylar. Nasıl bitecek böyle dediğim askerliğim. Derken bir bakmışım evlenmişim. Yaşım olmuş 35. Yok diyorum kendi kendime ben küçükken bu yaşlarda ki insanlar kocaman insandı. Amca ve teyze diyordum bunlara ben. Şimdi bakıyorum kendimi öyle hissetmiyorum. Şuan yiğenlerim çağırsa onlarla oyunsa oyun, sporsa spor hepsini yapıyorum. Bunları yaparken de eğleniyorum. Kendimi 35 gibi hissetmiyorum düşünce ve yaşayış olarak. Fakat bedenimin eski canlı enerjisi yüksek bir beden olmadığını anlıyorum. Ama sonra yine de ben 35 yaşında olamam düşüncesiyle kendimi tesellimi ediyorum yoksa kandırıyor muyum bilmiyorum? Kısacası zaman çok hızlı geçiyor o yüzden bu zamanın içinde sende değişiyorsun düşüncelerin bakış açın. Ailene olan davranışların. Sana ne iyi geliyorsa (tabi başkalarını rahatsız etmeyecek şekilde) onu yapmanı tavsiye ederim. Dediğim gibi zaman hızlı.

33 yaşındayım. Dünyada hayata gelmek tuzağın kendisi. Burası kabustan bile daha kötü. Yine de mücadele edip fırsatım oldukça mutlu olmaya çalışıyorum.