Hiçbir işte çalışamıyorum

Enesrxxy · Dün 22:32

Merhaba, şu an 19 yaşındayım. Bugüne kadar yaklaşık 11 farklı işte sigorta girişim yapıldı ancak hiçbirinde düzenli olarak çalışmayı başaramadım. İşe başladıktan 1-2 gün sonra ya istifa ediyorum ya da işi bırakıp kaçıyorum. Bunun nedenini ben de tam olarak anlayamıyorum.

Açık liseyi bitirip polis veya bekçi olmak istiyorum. Ancak şu an yaşadığım sorunlar nedeniyle bunu da başarabileceğime dair umudumu kaybetmeye başladım.

Bu konuda gitmediğim din hocası, görüşmediğim psikolog veya psikiyatr kalmadı. Şu anda iki farklı psikiyatri ilacı kullanıyorum. Buna rağmen son zamanlarda zihnimde bazı düşünceler oluşuyor ve bunlarla baş etmekte çok zorlanıyorum. Bazen sanki birisi beni yönetiyormuş gibi hissediyorum. Eskiden kendimi çok daha iyi hissederken son zamanlarda psikolojik olarak oldukça kötü bir duruma geldim. Bunun nedenini ben de bilmiyorum.

Ailem de yaşadıklarımı tam olarak anlamıyor ve bana inanmıyor. Bu durum beni daha da çaresiz hissettiriyor. Gerçekten ne yapacağımı bilmiyorum. Bir yandan hayatımı düzene sokmak, çalışabilmek ve hedeflerime ulaşmak istiyorum; diğer yandan zihnimde yaşadığım bu sorunlar buna engel oluyor.

Sizce bu durumun nedeni ne olabilir? Aklıma gelen bu düşüncelerle nasıl baş edebilirim? Artık ne yapacağımı bilemiyorum ve gerçekten yardıma ihtiyacım var.

Şimdiden teşekkür ederim.

NqrkOz · Dün 22:48

Haklısın, Türkiye'de vasıfsız işçi köle muamelesi gördüğü için sen de insan gibi yaşamak istiyorsun, durumun gayet normal.

Enesrxxy · Dün 22:50

NqrkOz dedi:
Haklısın, Türkiye'de vasıfsız işçi köle muamelesi gördüğü için sen de insan gibi yaşamak istiyorsun, durumun gayet normal.

Ya, insan gibi yaşamak değil aslında amacım. Hiç kimseye muhtaç olmamak, bir işim olsun, işe gidip geleyim ve kimseye “şuradan buradan para ver.” demek zorunda kalmayayım. Amacım bu yani.

NqrkOz · Dün 22:54

Enesrxxy dedi:
Ya, insan gibi yaşamak değil aslında amacım. Hiç kimseye muhtaç olmamak, bir işim olsun, işe gidip geleyim ve kimseye “şuradan buradan para ver.” demek zorunda kalmayayım. Amacım bu yani.

Sana tavsiyem şu an bir şeyle uğraşmıyorsan ve geleceğe dair bir planın yoksa askerliğini yap aradan çıkar, eğer senin için uygun olursa askerliği meslek olarak yapmayı düşünebilirsin.

UNS · Dün 22:56

Enesrxxy dedi:
Merhaba, şu an 19 yaşındayım. Bugüne kadar yaklaşık 11 farklı işte sigorta girişim yapıldı ancak hiçbirinde düzenli olarak çalışmayı başaramadım. İşe başladıktan 1-2 gün sonra ya istifa ediyorum ya da işi bırakıp kaçıyorum. Bunun nedenini ben de tam olarak anlayamıyorum.

Açık liseyi bitirip polis veya bekçi olmak istiyorum. Ancak şu an yaşadığım sorunlar nedeniyle bunu da başarabileceğime dair umudumu kaybetmeye başladım.

Bu konuda gitmediğim din hocası, görüşmediğim psikolog veya psikiyatr kalmadı. Şu anda iki farklı psikiyatri ilacı kullanıyorum. Buna rağmen son zamanlarda zihnimde bazı düşünceler oluşuyor ve bunlarla baş etmekte çok zorlanıyorum. Bazen sanki birisi beni yönetiyormuş gibi hissediyorum. Eskiden kendimi çok daha iyi hissederken son zamanlarda psikolojik olarak oldukça kötü bir duruma geldim. Bunun nedenini ben de bilmiyorum.

Ailem de yaşadıklarımı tam olarak anlamıyor ve bana inanmıyor. Bu durum beni daha da çaresiz hissettiriyor. Gerçekten ne yapacağımı bilmiyorum. Bir yandan hayatımı düzene sokmak, çalışabilmek ve hedeflerime ulaşmak istiyorum; diğer yandan zihnimde yaşadığım bu sorunlar buna engel oluyor.

Sizce bu durumun nedeni ne olabilir? Aklıma gelen bu düşüncelerle nasıl baş edebilirim? Artık ne yapacağımı bilemiyorum ve gerçekten yardıma ihtiyacım var.

Şimdiden teşekkür ederim.

Neredeyse her iş asgari ücret, bu gençlik boşuna kurye olmadı

Ben her zaman dedim ve derim, bugün çoçuğum olsa liseye vermem, git oğlum cnc öğren git oğlum torna öğren, bir iş tut öğren meslek sahibi ol. Okuyanların da çoğu anasının babasının yanında sığıntı yaşıyor.

Okuma güzel tabi ama cer çöp üniversite bölümlerini okuyup ''abi okuyorum ben yeah'' diyip sonra işsiz kalmak ayrı bir dert.

Yaşın genç ise git meslek öğren knk, ne kadar erken o kadar iyi.

Emre.py · Dün 22:57

Enesrxxy dedi:
Hiç kimseye muhtaç olmamak, bir işim olsun, işe gidip geleyim ve kimseye “şuradan buradan para ver.” demek zorunda kalmayayım. Amacım bu yani.

Dibi görmeden en üste çıkamıyorsun maalesef. Dipten başlamak gerekiyor bir yerde. Yaşın daha genç memur olabilmekte "basit" değil. Ustalaşmadan usta maaşı alman zor. Tecrübe kazanmaya bak. Ha elbette hamallıkta yapmamak lazım.

talongod · Dün 23:07

Arkadaşlar güzel noktaya parmak basmış, bende şunu düşünüyorum. Bu yaşıma kadar maddi olarak iyi şartlarda büyümedim. Ne yaptıysam da kendim yaptım. Bu yüzden de erkenden farkına vardım ki ailen seni evde sığıntı olarak görene kadar çok bir vaktin yok. Kira ödemiyorken, fatura, borç derdin yokken kendine katabildiğin her şeyi katmaya bak derim. Diksiyon olabilir, genel kültür olabilir, her konuda kendini geliştirmek ve rakiplerine fark atmak zorundasın. Bunları da çok acı şekillerde öğrendim ben. 11 farklı iş yerinde sigorta girişin yapılmış sonrasında çıkmış olabilirsin, belki işi beğenmemişsindir belki bir şey olmuştur. Ancak 11 de çok yüksek bir sayı. 1-2 gün çalışıp çıktım diyorsan burada problem işte değil sende. Vücudun adapte olamamıştır yüksek çalışma tempolarına. O yüzden zaten deneme süreci denen bir kölelik prosedürü uyguluyorlar.

Şimdi gelelim en acı kısmına. 19 yaşındasın, askerlik kapıda. Er veya geç o askerlik gelecek. Askere gidip geldikten sonra ne yapacaksın. Ailen, çevren senden bir şeyler bekleyecek. İş olsun, ilişki olsun. O yüzden o yükleri ertelemek yerine elini biraz olsun taşın altına koymanın vakti gelmiş hatta geçiyor olabilir.

Ya sorumluluklarınla şimdi yüzleş, ya da iş işten geçtiğinde keşkelerle yaşa. Karar senin.

NqrkOz · Dün 23:29

talongod dedi:
Arkadaşlar güzel noktaya parmak basmış, bende şunu düşünüyorum. Bu yaşıma kadar maddi olarak iyi şartlarda büyümedim. Ne yaptıysam da kendim yaptım. Bu yüzden de erkenden farkına vardım ki ailen seni evde sığıntı olarak görene kadar çok bir vaktin yok. Kira ödemiyorken, fatura, borç derdin yokken kendine katabildiğin her şeyi katmaya bak derim. Diksiyon olabilir, genel kültür olabilir, her konuda kendini geliştirmek ve rakiplerine fark atmak zorundasın. Bunları da çok acı şekillerde öğrendim ben. 11 farklı iş yerinde sigorta girişin yapılmış sonrasında çıkmış olabilirsin, belki işi beğenmemişsindir belki bir şey olmuştur. Ancak 11 de çok yüksek bir sayı. 1-2 gün çalışıp çıktım diyorsan burada problem işte değil sende. Vücudun adapte olamamıştır yüksek çalışma tempolarına. O yüzden zaten deneme süreci denen bir kölelik prosedürü uyguluyorlar.

Şimdi gelelim en acı kısmına. 19 yaşındasın, askerlik kapıda. Er veya geç o askerlik gelecek. Askere gidip geldikten sonra ne yapacaksın. Ailen, çevren senden bir şeyler bekleyecek. İş olsun, ilişki olsun. O yüzden o yükleri ertelemek yerine elini biraz olsun taşın altına koymanın vakti gelmiş hatta geçiyor olabilir.

Eki Görüntüle 285419

Ya sorumluluklarınla şimdi yüzleş, ya da iş işten geçtiğinde keşkelerle yaşa. Karar senin.

Hocam ne yalan söyleyeyim hiç deymiyor aslında biliyor musunuz, çabalamak, sabretmek gerçekten hiçbir işe yaramıyor, "Sorumluluk! Sorumluluk!" deniyor ama neyin uğruna? Realist olmak lazım, onca emek, onca uğraş, her şey boşuna, tamamen oyalamak için. Bu hayatta, bu ülkede insanca yaşamak için bazı engelleri bir yerlerini de yırtsan aşamazsın. Yaşayacağımız ortalama 60-80 yıl, ne için bu kadar fiziksel veya psikolojik olarak acı, zulüm, işkence çeksin ki bir insan? Bazen kendime diyorum, keşke hiç var olmasaydım, bir dine inanıyorsan tamamen ölümden sonra ki hayatın için uğraşırsın, tek motivasyonun o olur çünkü, yoksa çekilen çilenin bir karşılığı her zaman olmuyor, her şey bir hiç uğruna, hem maddi hem manevi olarak.

Dünya adil değil, herkes eşit değil, başkasında çalışan yöntem sende çalışmayabilir.

talongod · Dün 23:38

@NqrkOz, Sizi bu düşünceniz yüzünden asla yargılayamam. Hatta haklı gördüğüm noktalar da var ancak bu sistemi öyle bir hale getirmişler ki, insan olarak düşünebilmek için bile çalışıp kendinize bakmanız gerekiyor. Hadi Realist olalım. İşten çıkalım. Hangi birimizin düzenli bir pasif geliri var? Koca forumu toplasan 300-500 adam çıkar maksimum. Geriye kalan ne olacak? Yapıyı yenemezsiniz. Bende eskiden sizin gibi düşünürdüm, hala daha düşünüyorum. Bir ton mahkeme süreciyle uğraşıyorken neden işe gidip gelmek zorundayım diyorum kendime. Zor geliyor, ben de insanım. Ancak günün sonunda ne oluyor, işe iki gün gitme üçüncü gün kapı dışarı bırakıyorlar. Birikimin varsa eriyor, paran yoksa aç ve açıkta kalıyorsun. Aç kaldıktan sonra da Realist olmak karın doyurmuyor. Tabii ki, yurt dışına bakıyoruz mesela daha az emekle daha iyi şartlarda yaşayabiliyorlar. Şuan yıllarca çalışıyorsun, ne için? Bir ev bir araba almak için. Ne yapalım bir ev bir araba alabiliyoruz diye çalışmayalım mı? Sitem etmek güzel, ancak mantıklı yapmak gerek. Ömrümüz 60-80 yıl sürecek diye yan gelip yatalım mı, bu böyle olmamalı. Bu sistem değişmeli sevgili hocam. Değişmesi için de ne yapmak gerek? Önce bu çarkı bir döndürmek gerek.

NqrkOz · Dün 23:41

talongod dedi:
Önce bu çarkı bir döndürmek gerek.

İşte bu çark hiçbir zaman dõnmeyecek, artık umudum kalmadı.

Hiçbir işte çalışamıyorum

Detaylar

Enesrxxy

Uzman

NqrkOz

Bilgin

Enesrxxy

Uzman

NqrkOz

Bilgin

UNS

Uzman

Emre.py

Üstün

talongod

Bilgin

NqrkOz

Bilgin

talongod

Bilgin

NqrkOz

Bilgin

Benzer konular

Yeni konular

Yeni mesajlar