İyi sosyaller.
Genelde bu tarz insan iç dünyası ile ilgili konularda ve muhabbetlerde bulunmam fakat son yıllarda içerisinde bulunduğum şöyle bir düşünce var:
Doğma büyüme İstanbul'luyum, bu şehrin hangi noktadan nereye evrildiğini ve insan enflasyonunun nereye geldiğini, altyapı ve çevre şehirciliğin nereye gelemediğini iyi gözlemlediğim için artık haftanın hiçbir günü hiçbir saati dışarı çıkıp hiçbir şey yapasım gelmiyor. Her şeyin dikiş kutusu gibi iç içe ve kalabalık olması beni toplum ile bütünleşmem gereken en ufak bir market alışverişi vb. aktiviteden bile ziyadesiyle soğuttu.
Uzmanlığım, sermaye piyasası. SPK lisanslarım mevcut ve sektörde 1,5 yıl çalıştım fakat o 1,5 yıllık sürede de işe gidiş dönüş süreçleri saç baş yolduran bir hal aldı. Her gün Bakırköy'den Beşiktaş Büyükdere Caddesi'ne gidiyordum.
İstanbul'u bilmeyenler için bunlar büyük dertler değil gibi gelebilir. Fakat ayın 21 gününü satıp makul bir ücret karşılığında çalışmak için evden işe işten eve yolculuk gibi bu kadar ilkel bir süreçte bu kadar zahmet çekmek mantıklı değil.
1,5 yıl sonunda fena sayılmayacak bir finansal birikimim de olması ve ailemin de desteklemesi sebebiyle keyfi olarak istifa ettim 27 yaşımda.
Oturup rasyonel bir şekilde düşündüğümde ailemin düzeni dışında beni İstanbul'da hatta belki Türkiye'de tutan hiçbir şeyin olmadığını değerlendiriyorum.
Dışa dönük bir insan değilimdir, neredeyse her şeyi içerde yaşarım. Dolayısıyla bu yurt dışından Türkiye'ye koşarak dönenlerin "Ülkemin insanının davranışı bir başka." kafasında hiçbir zaman olmayacağımı, en azından onlar kadar, çünkü insanın fıtrat olarak yalnız ve çıkarcı olduğunu ve amaçları doğrultusunda hareket etmesi gerektiğini biliyorum.
Doktrinsel olarak evliliğe ve aile kurmaya da karşı biri olduğum için düzen kurma konusunda herhangi bir limitasyonum yok, bu görece iyi kaslarımdan biri.
Toparlayacak olursam, Türkiye içerisinde İstanbul haricinde şehirler ve/veya Türkiye dışında bana hitap edebilecek şehir/ülke tavsiyeleriniz mevcut mudur?
Teşekkürler.