Mesela ben LGS'ye gireceğim, bir sürü test kitabım var onları Kasım ara tatilde onlardan bazılarını bitirmem gerekiyor. Diğerlerini bitirmem gerekiyor, ya aldığım planlama defterini yapamazsam. Ya ölmesini istemediğim kişi ölürse(kimsede bir sıkıntı yok). Ya böyle ya öyle olursa vb. düşüncelere kapılıyorum, her dakika her saniye böyle. Ya şu anda bir anda ölürsem, ya şu anda bunu yapamazsam ve daha fazlası...
Endişe ve paranoya yapıyorsun. Bu yaşlarda, bir de sınav öncesi iyice artmasi normal. Hatta senden çok çok büyük olmama rağmen aynı düşüncelere benim de kapıldığım oluyor.
Ölümün bir çaresi yok, ne krallar padişahlar geçti! Bu yüzden sevdiğimiz insanlarla hala beraberken değerlerini biliyor ve bunu onlara da hissettiriyoruz.
Sonuc olarak elimizden gelmeyen şeyler için kendimizi hirpalamamaliyiz değil mi? Ne yapiyoruz, bunlara takılmadan yine planlamalarını yapmaya devam ediyoruz, sevgiler ve sinavina başarılar.
Ölümün bir çaresi yok, ne krallar padişahlar geçti! bu yüzden sevdiğimiz insanlarla hala beraberken değerlerini biliyor ve bunu onlara da hissettiriyoruz.
Anladim, çok sık rahatsiz edici düşüncelere kapiliyorsan ailenle paylaşmak isteyebilirsin bu durumu. Herkese arada bir olur bunlar, fazla takılmamak gerekir.
Ayrica yazi yazmaktan hoşlanır mısın? Kurgu yapabiliyorsan, hikaye veya bir roman da yazmayı deneyebilirsin. Hayal gücünü yetenek olarak kullanmak da istemez misin?
Mesela ben LGS'ye gireceğim, bir sürü test kitabım var onları Kasım ara tatilde onlardan bazılarını bitirmem gerekiyor. Diğerlerini bitirmem gerekiyor, ya aldığım planlama defterini yapamazsam. Ya ölmesini istemediğim kişi ölürse(kimsede bir sıkıntı yok). Ya böyle ya öyle olursa vb. düşüncelere kapılıyorum, her dakika her saniye böyle. Ya şu anda bir anda ölürsem, ya şu anda bunu yapamazsam ve daha fazlası...
Önüne ne yığıyorsan onlara biraz azaltmayı deneyebilir misin?
Sadece hallet ve hallederken de bir planın olsun. Köprüyü geçmeden sonunu hesap etmekle kimse başarılı olmadı, olmayacak, olmuyor. İşleri halletmeye bak. Halletmedikçe daha da birikecektir. Bu da stres yapacak sana. Beynimiz biraz garip çalışıyor. Parçalara böl ve kesinlikle gibi cümleler kurma. Gerçekçi hedefleri takip etmek daha önemli. Zamanla zihninin rahatladığını gördüğünde artık bunun hafifletici etkisi olacak. Bu sadece önerimdir. Yoksa ne yaşadığını sen bilirsin. Sen ne kadar sufle verirsen bizler o kadar ''mı'' diye sorabiliriz. İnsan bilmediği şeyden korkar derler ya. Yaşadığın şey konusunda belki biraz bilimsel, duyusal konular okuman iyi gelebilir. Bu durum ya da anlattıklarım bende psikolojik olarak bir kas gevşetici iğne görevi görüyor.
Ayrica yazi yazmaktan hoşlanır mısın? Kurgu yapabiliyorsan, hikaye veya bir roman da yazmayı deneyebilirsin. Hayal gücünü yetenek olarak kullanmak da istemez misin?