Bütün yorumları şimdi okudum, şunları yazmak isterim;
Şimdi arkadaşlar herkes köpek sevmek zorunda değil, köpeğe ya da tüye alerjisi olabilir, fobisi olabilir, normal korkuyor olabilir.
36 yaşındayım, 10 yaşındayken elimden köpek ısırdı, hâlâ izi duruyor. Yaptığım tek şey yanından geçmek.
8 yaşındayken kız arkadaşımın omzuna patilerini koydu köpek, kız 2 sene kekeme kaldı korkudan.
14 yaşındayken nöbetçi eczaneye bakmak için bir eczanenin önünde durduk ailecek, ben bakayım geleyim dedim, orada durup dururken köpek kovaladı.
Tamam onlar da can, onları da Allah yaratıyor cart curt anlıyorum. Ama bana sorarsanız benim canım hiç bir şeyden kıymetli değil arkadaş. Ben canımı sokakta bulmadım. Ben demiyorum ki bütün köpekleri alalım öldürelim canice. Hep şunu savundum; her bir şeye vergi veriyoruz zaten, köpekler içinde ufak miktarda vergi verelim her ilin belli yerlerine güzelce barınaklar yapılsın, gönüllüler tarafından yürütülsün. Çok zor bir şey değil. En azından deprem vergileri gibi yollara dökülmez verdiğimiz paralar.
Ya da ülkede 100 lerce milyoner var. Koskocaman Fenerbahçe için bile yardım kampanyası falan düzenleniyor. Kimsenin mi kafası çalışmıyor bu tür şeylere ? Yapın abi bir yardım gecesi. Toplayın paraları, kurun barınakları, gönüllüler ve yardım kuruluşları da mama desteği versin.
Yani hakikaten bizim ülkede orta yolu bulmak mümkün değil. Çıldırıyorum be...
