Bu konu çözüldü olarak işaretlenmiştir. Çözülmediğini düşünüyorsanız konuyu rapor edebilirsiniz.

21611

Becerikli
Katılım
12 Mayıs 2025
Mesajlar
265
Beğeniler
91
“Duygularını bastırma” sözü çok sık duyulan bir tavsiye, ancak uygulaması oldukça zor. Kendi adıma bu konuda denge kurmakta zorlanıyorum. Örneğin, birine sinirlendiğimde sessiz kalırsam duygularımı bastırmış hissediyorum, ama tepki verirsem olay kavgaya dönüşebiliyor. Bu durumda çevrem beni sinirli biri olarak görebiliyor ve yanlış anlaşılabiliyorum. Ayrıca, hakaret etmenin hem günah olması hem de yasal sonuçlar doğurabilmesi beni daha da sıkıştırıyor. Oysa bağırmaktan veya hakaretten gerçekten nefret ediyorum. Bir arkadaşım bana küfrederse ona eskisi gibi davranamıyorum.

Birçok video izlememe rağmen bu dengeyi nasıl kuracağımı hâlâ bulamadım. Üzüntü duygusunu ağlayarak atlatabiliyorum ama öfke söz konusu olduğunda ne yapmam gerektiğini bilemiyorum.
 
Öncelikle akıllı düşünebilmeyi ve zorlu koşullarda sakin kalabilmeyi öğrenmen gerekiyor. Ben de öfke kontrolünde pek iyi değilimdir yeri gelir karşımdakini incitmemek için objeleri yumrukladığım bile olur. O yüzden tek verebileceğim tavsiye duygularına kulak asmadan mantıklıca hareket etmen olur. Tabii konu manevi değerlerime gelince o duygulara hapsolup öfke patlaması kaçınılmaz oluyor. Hayat zor.
 
Öncelikle akıllı düşünebilmeyi ve zorlu koşullarda sakin kalabilmeyi öğrenmen gerekiyor. Ben de öfke kontrolünde pek iyi değilimdir yeri gelir karşımdakini incitmemek için objeleri yumrukladığım bile olur. O yüzden tek verebileceğim tavsiye duygularına kulak asmadan mantıklıca hareket etmen olur. Tabii konu manevi değerlerime gelince o duygulara hapsolup öfke patlaması kaçınılmaz oluyor. Hayat zor.
Sakin kalabilmeyi zaten biliyorum. Hatta olması gerekenden çok daha sakinim. Sakinliğimi azaltmak istiyorum. Ben halimden aslında memnunum, sakin kalmak ve sinirlendiğimde sinirimi yutabilmek zor olmuyor ve bundan şikayetçi değilim. Ancak panik atağım var, 2 yıl önce de aynısı olmuştu. Psikoloğa gittiğimizde bunun sebebinin bastırılmış sinir olduğunu öğrendim. Yani sinirimi bir şekilde yönetmem gerekiyor. Sinirimi yutmak bana göre en mantıklısıydı, ancak bu ataklar tekrarlayınca bir şeyleri yanlış yaptığımı anladım. Bunları bu şekilde yutmamam gerek. Biraz da benim düşünce yapım ile alakalı. Sürekli pozitif biriyim. Sinir ve üzüntüye pek yer vermiyorum, ve birinin üzülmesini ya da sinirlenmesini görmek hoşuma gitmiyor.
 
Sakin kalabilmeyi zaten biliyorum. Hatta olması gerekenden çok daha sakinim. Sakinliğimi azaltmak istiyorum. Ben halimden aslında memnunum, sakin kalmak ve sinirlendiğimde sinirimi yutabilmek zor olmuyor ve bundan şikayetçi değilim. Ancak panik atağım var, 2 yıl önce de aynısı olmuştu. Psikoloğa gittiğimizde bunun sebebinin bastırılmış sinir olduğunu öğrendim. Yani sinirimi bir şekilde yönetmem gerekiyor. Sinirimi yutmak bana göre en mantıklısıydı, ancak bu ataklar tekrarlayınca bir şeyleri yanlış yaptığımı anladım. Bunları bu şekilde yutmamam gerek. Biraz da benim düşünce yapım ile alakalı. Sürekli pozitif biriyim. Sinir ve üzüntüye pek yer vermiyorum, ve birinin üzülmesini ya da sinirlenmesini görmek hoşuma gitmiyor.
Panik atağının kaynağını bulmayı dene onun üzerine git, kendini zinde tut belki işe yarar. Sinir yönetimine de günlük koşu ve sevdiğin kitapları okuman önerebilirim. Hem zihinsel hem de bedenen kendini geliştirerek sinir yönetiminde az da olsa kontrol sahibi olabilirsin.