5474
Uzman
Artık moral olarak genç yaşta gayet çöktüm. Uğramadığım zorbalık kalmadı. 1. sınıfta şortumu açtılar mesela. Ve bana sürekli engelli diyorlar. Bana iftira atıyorlar. Hatta benim manita (yok bu söyle böyle) diye bayağı bir ağır konuşmuş. Hatta milletin içinde, millete küçük düştüm. Arkadaşlarım sürekli dalga geçiyor. Hatta o kıza çok eski bir laptop vermiştim 15 yıllık falan, ona bile laf yapmış. Sınıfın gözünde kendimi dışlanmış hissediyorum veya ben öyle hissediyorum.
Benim ilkokuldan beri dışlanma hissi var içimde veya dışlamıyorlarsa bile ben öyle hissediyorum çünkü bir sorunum var herhalde. Engelli değilim ama ayakkabı bağlamayı bile bilmiyorum bu yaşta. Babama diyorum ki "bu bilgisayar donuyor, servise verelim" başlıyor kızmaya. Telefonum donuyor diyorum onda da bir ton laf yapıyor. Artık çok çöktüm, derslerim kötüleşti ve artık burama geldi. Artık çok sıkıldım, küçüklüğümde çok zor geçti.
Benim ilkokuldan beri dışlanma hissi var içimde veya dışlamıyorlarsa bile ben öyle hissediyorum çünkü bir sorunum var herhalde. Engelli değilim ama ayakkabı bağlamayı bile bilmiyorum bu yaşta. Babama diyorum ki "bu bilgisayar donuyor, servise verelim" başlıyor kızmaya. Telefonum donuyor diyorum onda da bir ton laf yapıyor. Artık çok çöktüm, derslerim kötüleşti ve artık burama geldi. Artık çok sıkıldım, küçüklüğümde çok zor geçti.