Türkçe Rap'te adam akıllı işler çıkmayınca kendimi metale verdim. Ha yine de arada sırada dinlediğim new school parçalar var; Sönen Sigaralar, Her Nerdeysen vb. Ama çoğu new school sadece tınısı hoş gelsin yeter kafasında, sözler bir taraflardan uydurularak yazıldığı için beni içine çekmiyor.
 
Para edecek işler yapıyorlar, kültürü genişletmek veya devam ettirmek için en ufak bir iş yok. Baneva derdim bir zamanlar, artık o da iyice chill, gece kulübü müzikleri yapmaya başladı.

Üzücü ama yine refah seviyesine bağlıyorum, kimse parayı düşünmeden sanat yapayım diyemiyor doğal olarak. Bir yerde parayı düşünmek zorunda kalıyorlar.
 
Kadın, para ve zorbalık ekseninde gidip gelen bir döngü yarattılar. Yapılan bazı işler fena değil ama konular vasat. Rap'e en çok ihtiyacımız olan zamanda esamesi bile okunmuyor.
 
Avrupa piyasasina ozenen ama pek yaklasamayan bir yeni nesil piyasa donuyor. Ozellikle produksiyon konusunda ciddi anlamda geriden geliyor senelerdir, hicbir zaman da yakalayamadi. Net bir piyasa da yok aslinda cunku piyasa diyebilmek icin endustri altyapisi lazimdir mesela. 1-2 sirketin avucunda donen bir sistem var ulkede. Rap'in ana akima girmesi pek de yarar saglamadi. Bir seyler yaptigini dusunduklerim de genelde underground tarafta kaliyor. Bizim ulkede genelde ya ritimle dans ettirenler ya da full lirikal odakli icerikler on plana ciktigi icin gerisinin pek sesi cikmiyor. Bu iki kitle de sacma sapan birbirini yiyor. Kitlesi desen ayri sikinti, muzigi desen ayri...