Bruhistan

Başarılı
Katılım
30 Aralık 2024
Mesajlar
1.101
Çözümler
1
Beğeniler
1.084
Merhaba arkadaşlar. Bende küçüklüğümden beri devam ediyor bu sorunum maalesef. İnsanlarla pek haşır neşir değilim. Okulda sınıf arkadaşlarla biraz muhabbet sohbet ederim ama sunum veya ders anlattığım sıralarda geriliyorum bazı zamanlarda biraz sesim titriyor. Çoğu zaman hocalardan/müdür yardımcısından azar hakaret işitmekten bıktım. Sanki öğrenci değilmişim de onların yaveri gibi muamele ediyorlar. Ne kadar içimden ''Aman boş ver'' desem de aklımda travma gibi tekrarlanıp duruyor. Genellikle sessiz sakin kendi başıma takılan zararsız biriyim. Çoğu zaman okuldaki aptal ergenler beni sessizliğimden yana hor güçsüz biri zannederek zorbalayıp tatsız gereksiz kavgalar çıkartırdı. Her ne kadar medeni şekilde uyarsam da maalesef anlamadıklarından dolayı şiddete başvuruyordum. Ve her ne kadar ''boş ver'' desem de her defasında sinirimi bozuyorlar. Kaç kere müdüre şikayet etsem de sonuç hüsran. İnsanlarla uğraşmaktan baya bıktım. Neyse okuldan dışarı ''ne yaparsın?'' konusuna gelirsek ben çok dışarı çıkmam. Dışarı çıksam da yürüyüş yaparım etrafı seyrederim. Yalnızlık her ne kadar bana iyi gelse de biraz can sıkıcı. Ailem de biraz baskıcı ''Saat 12'de yat oraya gitme buraya gitme dışarı çıkarsan eve 10'da geleceksin'' falan. Hapis hayatı gibi. Yaşıtlarıma bakıyorum istedikleri yerde gezip tozup eğleniyorlar. ''Acaba hayatta bir şeyler mi kaçırıyorum?'' hissi geliyor.
 
Son düzenleyen: Moderatör:
Merhaba arkadaşlar. Bende küçüklüğümden beri devam ediyor bu sorunum maalesef. İnsanlarla pek haşır neşir değilim. Okulda sınıf arkadaşlarla biraz muhabbet sohbet ederim ama sunum veya ders anlattığım sıralarda geriliyorum bazı zamanlarda biraz sesim titriyor. Çoğu zaman hocalardan/müdür yardımcısından azar hakaret işitmekten bıktım. Sanki öğrenci değilmişim de onların yaveri gibi muamele ediyorlar. Ne kadar içimden "aman boş ver" desem de aklımda travma gibi tekrarlanıp duruyor. Genellikle sessiz sakin kendi başıma takılan zararsız biriyim. Çoğu zaman okuldaki aptal ergenler beni sessizliğimden yana hor güçsüz biri zannederek zorbalayıp tatsız gereksiz kavgalar çıkartırdı. Her ne kadar medeni şekilde uyarsam da maalesef anlamadıklarından dolayı şiddete başvuruyordum. Ve her ne kadar "boş ver" desem de her defasında sinirimi bozuyorlar. Kaç kere müdüre şikayet etsem de sonuç hüsran. İnsanlarla uğraşmaktan bayağı bıktım. Neyse okuldan dışarı "ne yaparsın?" konusuna gelirsek ben çok dışarı çıkmam. Dışarı çıksam da yürüyüş yaparım etrafı seyrederim. Yalnızlık her ne kadar bana iyi gelse de biraz can sıkıcı. Ailem de biraz baskıcı "saat 12'de yat oraya gitme buraya gitme dışarı çıkarsan eve 10'da geleceksin" falan. Hapis hayatı gibi. Yaşıtlarıma bakıyorum istedikleri yerde gezip tozup eğleniyorlar. "acaba hayatta bir şeyler mi kaçırıyorum?" hissi geliyor.

Hocam zaten sessizliğinizden dolayı sizle alay ediyorlar. Müdüre şikayet falan boş ver. Şiddete başvurmakla en doğru şeyi yapıyorsun. Sessiz olmak insanın kendi kararı. Bence sadece sabırla bekle.