Merhabalar. Bugün sizlerle Dostoyevski'nin başyapıtı Suç ve Ceza'da çok beğendiğim bir bölümü paylaşmak istedim. Biliyorum belki burada çoğunuz bu alana ilgi duymuyor ama yine de ilgi duyanlar olursa bu başlık altında suç üzerine konuşabilir, sohbet edebilirler.
Burada en dikkat çeken nokta son satırlardaki şu soru:
"Hastalık mı suçu doğuruyordu, yoksa suç mu kendi yapısına uygun, hastalığa benzer bir şeyleri geliştiriyordu?"
Burada hastalığı insanın psikolojik durumu olarak düşünürsek bu soru muhteşem felsefi bir soru halini alıyor.
İlk satırlar psikoloji açısından çok daha incelemeye değer tespitler/varsayımlar içeriyor. Bir suçlunun suçunu gizleyememesinin nedenini maddi imkansızlıklardan çok suçu işleyen ya da işleyecek olanın psikolojisi olarak görüyor. Yani o sırada iradenin ve aklın devre dışı kalmasına bağlıyor. Bu düşünceye göre suçu işleyen ne yaparsa yapsın suç işlediği sırada her şekilde akıl ve irade zayıflığı yaşamak zorunda.
İyi sosyaller..
Burada en dikkat çeken nokta son satırlardaki şu soru:
"Hastalık mı suçu doğuruyordu, yoksa suç mu kendi yapısına uygun, hastalığa benzer bir şeyleri geliştiriyordu?"
Burada hastalığı insanın psikolojik durumu olarak düşünürsek bu soru muhteşem felsefi bir soru halini alıyor.
İlk satırlar psikoloji açısından çok daha incelemeye değer tespitler/varsayımlar içeriyor. Bir suçlunun suçunu gizleyememesinin nedenini maddi imkansızlıklardan çok suçu işleyen ya da işleyecek olanın psikolojisi olarak görüyor. Yani o sırada iradenin ve aklın devre dışı kalmasına bağlıyor. Bu düşünceye göre suçu işleyen ne yaparsa yapsın suç işlediği sırada her şekilde akıl ve irade zayıflığı yaşamak zorunda.
İyi sosyaller..
Stephen King babadır.
Hiç Stephen King okumadım hayatımda. Yani ilgi duymadım açıkçası. Dan Brown falan okudum hala da yeni çıkan kitaplarını okuyorum ama Stephen King'e hiç ilgi duymadım. Tabii ki ilgi duymamam, sevmediğim anlamına gelmediği için beni sizden olmama durumundan kurtarır sanırım. 
