Bu insanlari sirf bu insanlar yabanci diye sevmemezlik yapmiyor zaten konu sahibi. 1965 yilinda ailesi Yugoslavya'dan gocmus biri olarak soyluyorum ki bu gocler bizim zamaninda geldigimiz gibi kontrollu bir sekilde yapilmiyor ve bu gelen kisiler gittikleri yere bizler kadar akredite olma yetenegine sahip degiller.
Bizim geldigimiz zamanda gidebildigimiz yerler, yabancilarin en az oldugu yerler mis. Buna gore bizim nufusumuz dagitilmis. Bir sure boyunca dis vilayetlere gitmemiz yasakmis ve sonrasinda bu tedbirler 1967'lerde normallesince İstanbul'a gelmisiz. 2 sene boyunca yerel halkin en cok oldugu yerde bulunmamiza izin verildikten sonra yani. Su planliliga ve su gayrete bakar misiniz? Bundan bahsediyor adam iste.
Ikincisi bu insanlar yillardir İngiltere'de orada burada yasiyorlar. Fakat cumhuriyet doneminin getirdigi yukarida bahsettigim gibi bir akreditasyon sureci yurt dışında da mevcut olmadigindan oturu, oralarda da senelerdir kulturel olarak arada kalmisliklariyla bu insanlar problem teskil ediyorlar ve suc orani olarak bakildigi zaman da oranin yerlisinin birkac kati kadar suc isliyorlar.
Ornek