Çatal

Uzman
Katılım
29 Kasım 2024
Mesajlar
42
Beğeniler
18
19 yaşındayım, lise mezunuyum. İnsanlar bana hep “zekisin, potansiyelin var” derdi ama maddi durumum hiç iyi olmadığı için üniversiteye gidemedim. Şimdi asgari ücretle çalışıp hayatımın elimden kayıp gittiğini hissediyorum. İnsan kendini yediremiyor… çünkü içinde bir potansiyel olduğunu bilip onu ortaya çıkaramamak insana büyük bir değersizlik duygusu veriyor.

Üstüne bir de benden “geleceğini kur” diyorlar ama asgari ücretle nasıl olacak bu?
Ev mi alayım, araba mı alayım, evlenip çoluk çocuğa mı karışayım, yoksa sadece karnımı mı doyurayım — hiçbirine yetişemiyorum.
Tek isteğim insan gibi, huzurlu yaşamak ama şu an onu bile yapamıyorum.
Sosyal hayatım yok, arkadaşım yok. Yaşadığım yerde insanlar garip davranıyor, dalga geçiyor, hor görüyorlar.

Dil bilmiyorum, işim yok, param yok ama bunların hepsini aşabileceğime inanıyorum. Yalnızca bu ülkede insan gibi yaşayamıyorum. Tek isteğim yurt dışına gitmek. Ne yapabilirim, nasıl bir fırsat yakalayabilirim?
 
Son düzenleyen: Moderatör:
Bir şekilde gideyim gerisi önemli değil kafasında olursan tabir-i caizse homeless olarak takılırsın. Dil öğren, elinden bir zanaat gelsin, hazır hissettiğinde böyle bir işe kalkışırsın. Bu süre zarfında azar azar da olsa birikim yapmanı öneririm. Sonuçta gittiğinde sürekli düzenli bir işinin olacağının garantisi yok. Her ihtimali göz önünde bulundurmak lazım. Bir anda her şey güllük gülistanlık olmuyor.
 
19 yaşındayım, lise mezunuyum. İnsanlar bana hep “zekisin, potansiyelin var” derdi ama maddi durumum hiç iyi olmadığı için üniversiteye gidemedim. Şimdi asgari ücretle çalışıp hayatımın elimden kayıp gittiğini hissediyorum. İnsan kendini yediremiyor… çünkü içinde bir potansiyel olduğunu bilip onu ortaya çıkaramamak insana büyük bir değersizlik duygusu veriyor.

Üstüne bir de benden “geleceğini kur” diyorlar ama asgari ücretle nasıl olacak bu?
Ev mi alayım, araba mı alayım, evlenip çoluk çocuğa mı karışayım, yoksa sadece karnımı mı doyurayım — hiçbirine yetişemiyorum.
Tek isteğim insan gibi, huzurlu yaşamak ama şu an onu bile yapamıyorum.
Sosyal hayatım yok, arkadaşım yok. Yaşadığım yerde insanlar garip davranıyor, dalga geçiyor, hor görüyorlar.

Dil bilmiyorum, işim yok, param yok ama bunların hepsini aşabileceğime inanıyorum. Yalnızca bu ülkede insan gibi yaşayamıyorum. Tek isteğim yurt dışına gitmek. Ne yapabilirim, nasıl bir fırsat yakalayabilirim?

Yani ne bileyim en sonda saydığın şeylerden sonra nasıl çıkmayı düşünüyorsun? Hadi diyelim mucizevi bir şekilde gittin yurt dışına içindeki o "potansiyel" seni zengin etmez, rahata erdirmez.
 
Bir şekilde gideyim gerisi önemli değil kafasında olursan tabir-i caizse homeless olarak takılırsın. Dil öğren, elinden bir zanaat gelsin, hazır hissettiğinde böyle bir işe kalkışırsın. Bu süre zarfında azar azar da olsa birikim yapmanı öneririm. Sonuçta gittiğinde sürekli düzenli bir işinin olacağının garantisi yok. Her ihtimali göz önünde bulundurmak lazım. Bir anda her şey güllük gülistanlık olmuyor.

Tam olarak anlatmak istediğim; dil, para bunları aşabilirim, öğrenebilirim ama nasıl çıkacağım?
 
Son düzenleyen: Moderatör:
Tam olarak anlatmak istediğim; dil, para bunları aşabilirim, öğrenebilirim ama nasıl çıkacağım?
Üniversiteden ilk mezun olduğum dönemde ben de düşünüyordum böyle bir şey. O ara yurtdışı gönüllülük programlarını keşfetmiştim. Cüzi miktar bir para karşılığı iş ve tecrübe imkanı sunuyor. Araştırabilirsin.