Dogasi geregi maymun istahli varliklariz. Hayalini kurdugunuz seyi alacak parayi kazansaniz bile o parayi kazanmak icin harcadiginiz emegi ve vakti akliniza getirdikten sonra bir anda vazgecebilirsiniz. Bunun disinda birey yaslandikca kendi ayaklarinin uzerinde durma gereksinimi de ozellikle ulkemizde oldukca erken yasandigi icin is veya okuldan sonra hobilerinize vakit ayiramamaniz gayet normal. Bunlarin getirdigi olgunlukla belli bir sure sonra oyunu oynamaktansa, oyunu yapmayi yegler hale geliyorsunuz mesela.
Is hayatini sadece para kazanma araci olarak gorup, eve geldigi anda sevdigi hobilerle ugrasmayi beceren kisiler de var. Bu dengeyi kurabilirseniz ne hos. Is hayatinizi sadece para kazanma araci olarak gorup, oyle sekillendirmektense ustune bir de hobinizin bir uzantisi yapmayi becerebilirseniz, daha ne olsun? Tabii bunu becerebilmek -ozellikle ulkemizde- ciddi emek istedigi icin, ideal yasaminizi oturttuktan sonra bile maskeli depresyona kurban gidebilirsiniz ancak o kisim biraz da dini bir mesele oldugu icin geciyorum.
Herkesin yasaminda son durak olarak gordugu yerler farkli olabilir, gayeleri, amaclari farkli olabilir sonucta. Bazi kisiler maddiyata onem verirken, kimisi manevi seylere onem verir ve hayat gayeleri, hayattan aldigi zevkler de bunlara gore sekillenebilir mesela. Kimisi maasini aldiginda sevincten havaya ucar, kimisinin kilini bile kipirdatmaz. Burada ayrimi yapabilmek lazim.
Kisacasi, evet, normaldir. Ozellikle Turkiye gibi hobileri surdurmenin guc oldugu bir ulkede daha da normal.