O zaman kendi paramı kazanınca istediğim her şeyi yapmakta özgürüm, para benim nasılsa. Ahlaki değerlerin anlamı yok mu oluyor parası olanların?
Bu cevaba göre benim para almamam daha doğru.
Dediğin doğru, ben 21 yaşındayım yakında 22 olacağım ön lisans mezunuyum ve şunu söyleyebilirim ki aileden uzakta olup kendi ayaklarınızın üzerinde durmak kadar güzel bir şey yok. Sen farkında olmayabilirsin ama babandan ayrı bile kalıyor olsan orası aile evi ve senin uyuduğun uykunun süresinden tut yediğin yemeğe kadar karışılır, benden sana tavsiye şehir dışında oku ayrı evde kalmazsın KYK'de kalırsın ama emin ol oradaki özgürlüğün %1'i bile en iyi aile evinde yok.
Para konusuna gelince aile sana izin verdikleri kadar yaşamana olanak sağlarlar öyle her istediğini onların parası ile yapamazsın mesela serseri işi bir spor otomobile binemezsin, sigara/alkol alamazsın, gece hayatın olmaz, sosyal aktivitelerin kısıtlı olur, onların istemediği bir şeyi yapmaya kalkıyorsan o para kesilir Türk aile yapısındaki en tipik yaptırım budur; evladı maddi olarak kısıtlamak ve yaptırım uygulamak.
Beni 16 yaşında bedavaya işe gönderdiler patron bana harçlık veriyordu o günden beri hep boş vakitlerimde çalışırım çünkü maddi özgürlük en iyisidir ailenden çoğu şeyi isteyemezsin hele ki o yaştan sonra hiçbir şeyi isteyemezsin ben bu yaşıma kadar babamdan kendi adıma 10k para istemedim istediysem bile ya eve bir şey almışımdır ya da anneme bir şey almışımdır.
Ailenin sana yapacağı en kötü yaptırım seni evden kovmak olur, ailenle aran çok iyi değilse geçinemiyorsan gidip maddi olarak kendi ayaklarının üzerinde durmayı öğren derim.
Son olarak sigara kullanmak çok da iyi bir şey değil kaç yıldır kullanıyorsun bilmiyorum ama sigarayı bırakma anlamında da düşüncelerin zayıf. Sigara "bıraktım" dediğin zaman değil " kullanmıyorum" dediğin zaman bırakılır psikolojinde geçmişte yaşamış olduğun ve aralık bıraktığın bir kapı gibi etki bırakır " sigarayı bıraktım " cümlesi. Ben de zamanında sigara kullanmaya çok meyilliydim üniversiteye gideceğim zaman da kullanmak aklımda vardı ama çalışırken değer verdiğim bir abi " liseye geçeceğin zaman sigaraya başlarsın anlarım ama reşit olduktan sonra o yaşlarda sigara kullanmaya başlıyorsa bir insan kendisine saygı duymayan bir ahmaktır, biz o yaşlara geldiğimizde sigaraya başlamanın pişmanlığını yaşıyorduk" demişti ve o günden bu güne de bir kez aklımdan sigara içmek geçmez dumanını bile içime çekmem.
Sen de eğer sigarayı bırakmak istiyorsan şunu düşün; " aklı başında olan ve kendi değerini bilen insanların hepsi bu şartlarda iyi şekilde yaşamaya çalışıp kendi sağlığına dikkat ediyorken ben ve diğerleri kendi sağlığına zarar veren bir ürüne her gün yüzlerce lira para harcıyor ve yolun sonunda da aklı başına gelmesine rağmen iş işten geçmiş oluyor. Ben onlar gibi olmaktansa en baştan önlemimi alayım ve sigara kullanmayayım". Şimdi bu çok saçma gelebilir ama psikolojinde sen sigarayı bitirmediğin sürece de sigara bırakılamaz.
Baba konusuna gelince hepimizin ailesinin bir noktada bağnazlığının tuttuğu noktalar var benimkiler de örf ve adetçi evleneceğin kişi bile kendi taraflarından olmalı ama kim umursar sen maddi olarak gücü elde ettikten sonra son sözü sen söylersin her konuda da bu geçerli ben sırf bu yüzden sürünüyorum ki ileride ailem dahi olsa başkalarının ağzından çıkan kelimelere bakmayayım. Sen de öyle yap.
babanız sizin iyiliğinizi düşünüyor, ondan dolayı tepki gösteriyor, neden içiyorsunuz ki?
