Selamlar sevgili okurlar ben Sitilak uzun bir aradan sonra tekrardan rastgele oyunlar bölümüne hoş geldiniz. Bugün sizleri 1. Dünya Savaşı zamanına götürüyorum. Savaşta kazanılanın ve kaybedilenin insan olmadığını gördüğümüz bir yerdeyiz, cephede. Savaş esnasında hangi taraftan olursanız olun isterseniz kötü tarafta isterseniz iyi tarafta, sonuç lehinize olsa dahi aslında hiçbir şey kazanmazsınız. Kazandığınız tek şey yaşamaktır (Tabii hangi uğurda savaştığınıza göre değişir). Kısacası savaş çözüm değildir. Savaş için silahına ilk davranan her zaman en korkak olandır. Huzurlarınızda Conscript, keyifli okumalar.
Yıl 1916, 1. Dünya Savaşı'nda ismi geçen cephelerden biri olan 1916 Verdun Muharebesi'nde Andre isimli Fransız bir karakteri kontrol ediyoruz. Kardeşimiz Pierre ile Fransız ordusuna zorunlu olarak çağırılan asker grubundayız. Savaş esnasında kardeşimiz kayboluyor ve onu bulmamız gerekiyor. Yukarı çıkıyoruz yok aşağı iniyoruz yok. En sonunda bölük komutanımızla karşılaşıyoruz ve bize "Asker, yeterli asker kalmadı bizimle cepheyi savunacaksın." diyor. Alman askerlerinin taarruzunu bir şekilde durdurduktan sonra kardeşimiz Pierre'i aramaya devam ediyoruz. Kısacası oyun tam olarak bundan ibaret, cephede bulunan kayıp kardeşi bulmak ve eve dönmek. Oyunda gaz maskeleri, gaz bombaları, sıçanlar, insanlık dışı silahlar, tuzaklar ve evcilleştirilmemiş bir topluluk ile karşılıyoruz. Bu topluluk ise biziz. Evet biziz yani insanlar. Sırf fillerin isteği üzerine ezilen çimenleriz. Hiç kimsenin umurunda olmayan, sadece savaşmaya programlanmış robotlardan bir farkımız yok. Duygu kelimesini bütün dillerden silmiş olarak yolumuza devam ediyoruz.
Avustralya'lı geliştirici Jordan Mochi tarafından 2017 yılında tek başına geliştirilmeye başlanmış ve 2024 yılında Team 17 tarafından yayımlanan Conscript hayatta kalma-gerilim-korku oyunudur. Oyun geliştirme ile hiçbir alakası olmayan Mochi 7 yılda geliştirdiği bu oyunda bizlere korkunun sadece hayal ürünlerinden olmayacağını gerçeklerinde korku öğesi taşıyabileceğini bize göstermiştir. Konu olarak 1. Dünya Savaşı'nı seçen Mochi yaptığı oyunda cephede hayatta kalma duygusunu ve korku duygusunu yoğun bir şekilde yaşatmak istemiş, yapmışta. Savaş psikolojisi, savaş esnasında ki çaresizliği, askerlerin morallerini ve atmosferi gayet iyi bir şekilde hissediyorsunuz. Oyun Silent Hill ve Resident Evil 1-2 den ilham alınarak yapılmış ve görünüş olarak da tıpkı PlayStation 1 görüntü kalitesi ile bizleri karşılıyor. 32-Bit bir Pixel Art tekniği kullanılarak oluşturulan oyun birazda bulmaca içeriyor, aslında çok bulmaca içeriyor ama korkmayın bu bulmacalar o kadar zor bulmacalar değil. Oyunun müzikleri de bir o kadar iyi. Sizi tam anlamıyla savaşa sokuyor ama aklınıza hemen mehter marşları gelmesin öyle değil. Kullanılan çizim tarzı da müzikle birleşince gayet güzel bir iş çıkıyor karşımıza. Oyunda sevdiğim taraf eşya toplama sisteminin tıpkı Silent Hill'e benzemesi oldu. Diyelim ki bir eşyayı unuttunuz veya bir bulmacayı çözemediniz sorun yok oyun devam ediyor ama aklınızda "Acaba o sandıkta ne vardı?" sorusu ile baş başa kalıp tekrar o sandığı çözmek için önceki kaydınızı açıp oynamaya başlıyorsunuz. Oyunda karşılaştığınız manzaralar tamamen o dönemi yansıtmış olup aynı zamanda askerlerinde konuşma biçiminden nasıl bir durumda olduklarını görebiliyorsunuz. Batı'nın bize barbar demesinin komik olması bir yana 1. Dünya Savaşı'nda Batı kanadının kullandığı silahları görünce "Kişi kendinden bilir işi" lafını hatırlıyoruz. Kullanılan gaz bombaları yüzünden modifikasyona uğrayan sıçanlar oldukça zehirli olup oyun boyunca başımızdan ayrılmıyorlar keza kullanılan ama oyunda yer almayan silahlarında etkisini görmek mümkün. Sıçan demişken sıçanlara dikkat edin sizi ısırdığı an zehirlenebilirsiniz. Ateş silahı, gaz bombaları, son derece vahşi bir şekilde tasarlanmış zırhlar ve tuzaklar, Batı'nın insanlıktan ne kadar uzak olduğunu hatırlatıyor. Gerçi Mezopotamya bölgesi de tam olarak Orta Doğu'da yer alıyor, benim bunu söylemem bile gereksiz; Avrupa'da medeniyetin 'm'si bile yok. Ama bu demek değildir ki insanlar sırf böyle oldu diye dışlayalım, eğer böyle dersek bizim de vahşilikten bir farkımız olmaz. Savaş denilen şey bir hiçliktir. Asla güzellemesi yapılamaz, güzellemesi yapılamadığı gibi çözüm olarak da kullanılamaz. Günümüzde her şey silahla çözülüyor ama kağıt kalem denen bir ikili var. Bu ikili yüzyıllar boyunca hem savaşı bitirdi hem de savaşı destekleyen kişileri bitirdi.
Evet sevgili dostlar bugün sizlere Conscript adında savaşın ne olduğunu bize anlatan bir oyunu anlattım. Gerçi yazdıklarım biraz oyundan uzak oldu ama oyunun bizlere ne anlatmak istediğini de anlatmış oldum. Savaş bir ressamsa ve eğer bir tablo satabiliyorsa o satılan tablo kanlı resimler ve insan mezarlarından başka bir şey değildir. Savaş dediğimiz kavram amacı dışına çıktığı an (Ki küçük bir amaç yelpazesi var) boşluktan başka bir şey değildir. Kim olursanız olun isterseniz uzaylı olun isterseniz insanoğlu olun savaş kötü bir şeydir ve kazanan asla siz olmazsınız. Bir sonraki inceleme yazısında görüşmek üzere hoşça kalın.
Yıl 1916, 1. Dünya Savaşı'nda ismi geçen cephelerden biri olan 1916 Verdun Muharebesi'nde Andre isimli Fransız bir karakteri kontrol ediyoruz. Kardeşimiz Pierre ile Fransız ordusuna zorunlu olarak çağırılan asker grubundayız. Savaş esnasında kardeşimiz kayboluyor ve onu bulmamız gerekiyor. Yukarı çıkıyoruz yok aşağı iniyoruz yok. En sonunda bölük komutanımızla karşılaşıyoruz ve bize "Asker, yeterli asker kalmadı bizimle cepheyi savunacaksın." diyor. Alman askerlerinin taarruzunu bir şekilde durdurduktan sonra kardeşimiz Pierre'i aramaya devam ediyoruz. Kısacası oyun tam olarak bundan ibaret, cephede bulunan kayıp kardeşi bulmak ve eve dönmek. Oyunda gaz maskeleri, gaz bombaları, sıçanlar, insanlık dışı silahlar, tuzaklar ve evcilleştirilmemiş bir topluluk ile karşılıyoruz. Bu topluluk ise biziz. Evet biziz yani insanlar. Sırf fillerin isteği üzerine ezilen çimenleriz. Hiç kimsenin umurunda olmayan, sadece savaşmaya programlanmış robotlardan bir farkımız yok. Duygu kelimesini bütün dillerden silmiş olarak yolumuza devam ediyoruz.
Avustralya'lı geliştirici Jordan Mochi tarafından 2017 yılında tek başına geliştirilmeye başlanmış ve 2024 yılında Team 17 tarafından yayımlanan Conscript hayatta kalma-gerilim-korku oyunudur. Oyun geliştirme ile hiçbir alakası olmayan Mochi 7 yılda geliştirdiği bu oyunda bizlere korkunun sadece hayal ürünlerinden olmayacağını gerçeklerinde korku öğesi taşıyabileceğini bize göstermiştir. Konu olarak 1. Dünya Savaşı'nı seçen Mochi yaptığı oyunda cephede hayatta kalma duygusunu ve korku duygusunu yoğun bir şekilde yaşatmak istemiş, yapmışta. Savaş psikolojisi, savaş esnasında ki çaresizliği, askerlerin morallerini ve atmosferi gayet iyi bir şekilde hissediyorsunuz. Oyun Silent Hill ve Resident Evil 1-2 den ilham alınarak yapılmış ve görünüş olarak da tıpkı PlayStation 1 görüntü kalitesi ile bizleri karşılıyor. 32-Bit bir Pixel Art tekniği kullanılarak oluşturulan oyun birazda bulmaca içeriyor, aslında çok bulmaca içeriyor ama korkmayın bu bulmacalar o kadar zor bulmacalar değil. Oyunun müzikleri de bir o kadar iyi. Sizi tam anlamıyla savaşa sokuyor ama aklınıza hemen mehter marşları gelmesin öyle değil. Kullanılan çizim tarzı da müzikle birleşince gayet güzel bir iş çıkıyor karşımıza. Oyunda sevdiğim taraf eşya toplama sisteminin tıpkı Silent Hill'e benzemesi oldu. Diyelim ki bir eşyayı unuttunuz veya bir bulmacayı çözemediniz sorun yok oyun devam ediyor ama aklınızda "Acaba o sandıkta ne vardı?" sorusu ile baş başa kalıp tekrar o sandığı çözmek için önceki kaydınızı açıp oynamaya başlıyorsunuz. Oyunda karşılaştığınız manzaralar tamamen o dönemi yansıtmış olup aynı zamanda askerlerinde konuşma biçiminden nasıl bir durumda olduklarını görebiliyorsunuz. Batı'nın bize barbar demesinin komik olması bir yana 1. Dünya Savaşı'nda Batı kanadının kullandığı silahları görünce "Kişi kendinden bilir işi" lafını hatırlıyoruz. Kullanılan gaz bombaları yüzünden modifikasyona uğrayan sıçanlar oldukça zehirli olup oyun boyunca başımızdan ayrılmıyorlar keza kullanılan ama oyunda yer almayan silahlarında etkisini görmek mümkün. Sıçan demişken sıçanlara dikkat edin sizi ısırdığı an zehirlenebilirsiniz. Ateş silahı, gaz bombaları, son derece vahşi bir şekilde tasarlanmış zırhlar ve tuzaklar, Batı'nın insanlıktan ne kadar uzak olduğunu hatırlatıyor. Gerçi Mezopotamya bölgesi de tam olarak Orta Doğu'da yer alıyor, benim bunu söylemem bile gereksiz; Avrupa'da medeniyetin 'm'si bile yok. Ama bu demek değildir ki insanlar sırf böyle oldu diye dışlayalım, eğer böyle dersek bizim de vahşilikten bir farkımız olmaz. Savaş denilen şey bir hiçliktir. Asla güzellemesi yapılamaz, güzellemesi yapılamadığı gibi çözüm olarak da kullanılamaz. Günümüzde her şey silahla çözülüyor ama kağıt kalem denen bir ikili var. Bu ikili yüzyıllar boyunca hem savaşı bitirdi hem de savaşı destekleyen kişileri bitirdi.
Evet sevgili dostlar bugün sizlere Conscript adında savaşın ne olduğunu bize anlatan bir oyunu anlattım. Gerçi yazdıklarım biraz oyundan uzak oldu ama oyunun bizlere ne anlatmak istediğini de anlatmış oldum. Savaş bir ressamsa ve eğer bir tablo satabiliyorsa o satılan tablo kanlı resimler ve insan mezarlarından başka bir şey değildir. Savaş dediğimiz kavram amacı dışına çıktığı an (Ki küçük bir amaç yelpazesi var) boşluktan başka bir şey değildir. Kim olursanız olun isterseniz uzaylı olun isterseniz insanoğlu olun savaş kötü bir şeydir ve kazanan asla siz olmazsınız. Bir sonraki inceleme yazısında görüşmek üzere hoşça kalın.
