Eşimle birlikte her ülkeyi geziyor olarak görüyorum. Dizüstü bilgisayarlarımızdan da işimize devam edebiliriz. Şu anki durumumdan bir farkı yok yani. Fark olarak belki ekstradan 5-10 dil daha konuşuyor oluruz.
 
25 yıl ne olacağım bilmem, ama kendi isteğim mesleğimin yanında hobi olarak yaptığım tribüncülük işini (şu anda da yapıyorum zaten) devam ettirmek, her deplasmana, maçlara gitmek istiyorum.
 
O kadar da karamsar düşünme, askerliği yaptıysan fabrikaya girersin. 😀
40 yaşını geçmediysen memurluk seçeneğin de oluyor.
Ama yine de fakirsen fakir kalmaya mecbursun. 🤷🏿
 
Bu konuyu biraz iç dökme ve geleceğin vahim karamsarlığı üzerine açtım.

Arkadaşlar bildiğiniz üzere ülkenin ekonomisi kötü, adaletin zerresi yok, okuyayım da atanayım diye bir şey de yok. Çünkü belli bölümler hariç mesela özel eğitim, İngilizce vs.

Şimdi söylemek istediklerine geçeyim:

Siyaset konuşmayacağım, faydası yok.
Genelde üniversite okuyup atanamayan işsiz kalan kişiler yakınlarının torpiliyle olsun yardımıyla olsun ya da geniş çevresi sayesinde kolayca iş bulabiliyor.

Ancak çevresi ve yakını olmayan kişiler ne yapacak? Sonuçta ana-baba bir gün vefat ediyor ve kardeşler de kendi hayatını kuruyor. Bu hayata bir şekilde devam etmek zorundayız, hadi üniversite okuyup işsiz kaldık, şimdi de mülteci sorunu devreye giriyor. Patronlar sigortasız yarı fiyata çok kolay bir şekilde işçi bulabiliyor.

Burada demek istediğim şu: Gelecekte 30-40 yaşlarında nasıl hayatta kalacağız?

Bu yaş aralığında abiler varsa ne yaptıklarını söyleyebilir mi?

Bu konuyu açmamın sebebi içinizi karartmak değil, söylediğim şeyleri ileride yaşamamak için tavsiye almak.
Ben kendimi yapmaktan zevk aldığım işte bir şirkete girmiş olarak görüyorum. Evimde akşam gelmiş, kahvemi/çayımı elime almışım. Bilgisayarımı açmışım oyun oynuyorum, sabah da kalktığımda laptopu çantama koyuyorum ve motorum ile ofise gidip video yapıyorum. Yeri geldiğinde şirketin aracı ile veya kendim çanta ile motorla çekimlere gidiyorum vs. Gerçekten güzel bir iş fakat üniversite de buna hitap eden bölüm olmadığından (az sayıda) gitsem de maaşı düşük şirket altında olduğundan ve herkes okuduğundan dolayı işsizlik yaratır. Bu sebep ile kendimi bir yerde göremiyorum.