Bireysel olarak asimile olunmaz; toplumlar uzun süreçlerle, her geçen jenerasyonla yavaş yavaş asimile edilir. Senin bu örneğin olsa olsa özentilik olur
Genel çerçevede kazanç önemli bence. Sushi yerken rahatsızlık duyulabilir fakat maksimum 30 dk hissedersiniz o rahatsızlığı ama karşısında daha hayat şartları tüm gününüzü etkiler ve genel olarak karlı çıkarsınız bu sebeple yapılabilir fakat bunu yapınca da kimlik bunalımına girme riskiniz var. Kısacası kişiden kişiye değişir bununla baş edebilecekse ve genel fayda çoksa evet alınabilecek bir risk ya da başka bir deyişle tercih edilebilecek bir seçenek fakat bambaşka bir insan için ihtimal dahilinde bile olmayabilir bu durum.
"Köprüyü geçene kadar ayıya dayı demek" atasözü bu durum için biçilmiş kaftan. Eğer hayat şartlarınızı iyileştirecekse bir süre bir şeylere katlanmak tabii ki de en mantıklı şey.
Tabi bu katlanılacak olay geçici bir şey ise geçerli. Aksi taktirde karşılığında ne kazanırsanız kazanın sevmediğiniz şeyleri yapmak, yapmak zorunda kalmak, ait olmadığınız bir yere uyum sağlamaya çalışmak uzun vadede insanı insanlıktan soğutur..
Ortalama 70 yıl ömrümüz var. Daha iyi yaşam şartları için asimile olmayacaksak ne için olacağız
Galatasaray ve ASOIAF haricinden hiçbir şeye ve hiç kimseye bağlılık duymuyorum. Elbette bulunduğum ortama uyum sağlarım.