ornitorenk

Uzman
Katılım
4 Ağustos 2024
Mesajlar
908
Beğeniler
368
Birinin doğduğu aile huzur dolu. Çocukluğunda bir tane bile aile kavgası yaşamamış. Travma desen yok. E bu insan her anlamda avantajlı. Bu insan kötü bir şey yaşamamış ki kötü düşünsün.

Diğeri kavga gürültünün içinde büyümüş. Travma kaynıyor. İnsanın kişisel yapısı zaten çocukluktan şekillenir. Bir yetişkin kendinde bulduğu dezavantajları çocukluğunda yaşadığı şeylere borçlu yani bir seçim bile yok ortada. Sen şansına bir yerde doğuyorsun ve orası nasılsa öyle şekilleniyorsun. Yetişkin olduğunda ise o travmaların o yaşanmışlıkların etkisiyle elinde olmadan bir dünya görüşü şekilleniyor sende. Depresyona meyilli. Psikolojik rahatsızlıklara ve bunun getirdiği strese bağlı fizyolojik rahatsızlıklara.

Ama bu iki insandan da eşit derecede şükür etmesini veya iyi bir insan olmasını mı bekliyorsunuz? Komik.
 
Öyle bir şey beklenmiyor. Geçmişteki koşullar yüzünden şu an yapılan davranışlar gelecekteki karşılaşıcak tepkileri ve durumları belirliyor. Geleceğini geçmişine göre kaderine terk etmek istemiyorsan bugününü dünün yokmuş gibi yaşamalısın. Yaşadıkların ve yaşayacakların için geçmişin gölgesine sığınmayı bırakmalısın.
 
Buradaki anahtar eğitim, eğitim ve eğitim. Ahlak eğitimi. İsterse kişinin ailesi şeytana abi çektirsin. Bir eğitim sistemi erkenden çocuğa ahlak aşılamayı beceremiyorsa, bunun suçunu aileye atmamalısın. Bizim eğitim sistemimiz çocuğu yarış atı gibi hazırlamaya ve cahil bırakabilmeye baktığı sürece böyle konuları konuşmaya devam edeceğiz.
 
Buradaki anahtar eğitim, eğitim ve eğitim. Ahlak eğitimi. İsterse kişinin ailesi şeytana abi çektirsin. Bir eğitim sistemi erkenden çocuğa ahlak aşılamayı beceremiyorsa, bunun suçunu aileye atmamalısın. Bizim eğitim sistemimiz çocuğu yarış atı gibi hazırlamaya ve cahil bırakabilmeye baktığı sürece böyle konuları konuşmaya devam edeceğiz.
Bunun sebebini konuşmuyorum. Sonucunu konuşuyorum. Öyle ütopik şeylerle vakit kaybetmeyi bırakalı çok oldu.
 
Hayatta sizin verdiğiniz örnekteki gibi bir öylesin bir de böyle, bunu bizim seçme hakkımız. Öyle olsa zaten herkes her şeyin en iyisini ister, ben de bir insan olarak isterim. Fakat biz çok samimi olmadığımız sürece insanları sadece kısıtlı bilgilerle tanırız. Doğduğu aile huzurludur, hiç travması yoktur ama belki sorunları vardır dışarıya belli etmek istemiyordur.
 
Maalesef ki ülkemizde cahil ve serseri kişi çok. Fakat eğitimli insanda çok. Eğitimli insan cahilliğin kötülüğün ne olduğunu düşünmez bilmez, karşısındakini kendi ailesindenmiş gibi düşünür. Bundan dolayı iyi olmasını ister.
 
Malesef tam tersi daha doğru.
Artık ne kadar arsız / yüzsüz isen o kadar makbulsün.
Ve tabi bunu becerikli bir şekilde yapıyorsan..
 
Hayata sinirli olmak hiçbir şeyi değiştirmiyor. Dünya hala dönüyor ve Hayatın tadını çıkarmamak için çok sebep yok. Satürn günümüzü de mahfetmiyor bide.
 
Ben her zaman derim. Bir insan çevreye gerçekten zarar, rahatsızlık vermiyorsa içinde olduğu psikolojik durumdan dolayı empati yapmak gerekiyor. O insanın ne yaşadığını, nasıl bir psikolojide olduğunu bilmeden yargılamak çok yanlış geliyor bana.