İnsanı bilmediği şey korkutur, ilk kez yaşadıysa ağlar. Ancak yaş ilerledikçe hayatın bu kadar ufak şeylere takılamayacak kadar kısa olduğunu fark eder. Demem odur ki ağladım ağlamadım gibi şeylere pek takılmayın, hayatınızı yaşayın. Nasıl olsa bir kere geliyoruz değil mi?
 
İnsanı bilmediği şey korkutur, ilk kez yaşadıysa ağlar. Ancak yaş ilerledikçe hayatın bu kadar ufak şeylere takılamayacak kadar kısa olduğunu fark eder. Demem odur ki ağladım ağlamadım gibi şeylere pek takılmayın, hayatınızı yaşayın. Nasıl olsa bir kere geliyoruz değil mi?
Evet hocam bir kere geliyoruz.
 
Arkadaşlar ben örneğin bilgisayarıma Kaspersky yükleyip silmeyi denedim. Sildi ama kalıntı vardı. Görev Yöneticisi'nden bir türlü yapamayıp ağlamaya başlamıştım. Not: 12 yaşımdayım lütfen dalga geçmeyin.

Bak evlat; 12 yaındaysan;
(Ki torunum yasındasın bu arada)
Senin yasındaki bir insanda bunlar normaldir.
Çünkü yaptıgın eylemler karsısında baskasına bagımlısın. Sorun yasayınca gerek maddi, gerek manevi telafi edememe ve karsındakinin inisiyatifini ongorememeden kaynaklı.

Düsünceli insan oldıgundan kaynaklı bir durum bu ve normali de budur. Sıkıntı yapmana gerek yok.

Hata yapsanda ileride is hayatı vs dahil, işin ucunda ölüm olmadığı sürece telafi edebilme yetisine kavusunca bunu anlarsın. Bunu yasayarak ogreneceksin, bizim anlatmamızla degil. İste buna tecrube derler.

Her seyin ilacı zaman.

Seyh Şamil'in bir lafı vardır “fazla dusunursen, cesur olamazsın” bunu aklından çıkarma.

Hata yapabilirsin/yapacaksın da ama giderebilmeyi dusunerek/arastırarak ogrenme yoluna itecek, bunları ögrenince gözunde buyuttugunun ne kadar basit bir şey oldugunu anlayacaksın. Bu hayatın her alanında geçerlidir.

İnsanı bilmediği şey korkutur, ilk kez yaşadıysa ağlar. Ancak yaş ilerledikçe hayatın bu kadar ufak şeylere takılamayacak kadar kısa olduğunu fark eder. Demem odur ki ağladım ağlamadım gibi şeylere pek takılmayın, hayatınızı yaşayın. Nasıl olsa bir kere geliyoruz değil mi?

Aynen oyle, anlatmak istediğimde budur,
Aklıma gelmişken yazayım;
Sanırsam 2017/18 yıllarında dünya çapında kurumsal bir firmada gece vardiyasında kontrol yetkilisiyim(oradanda emekli oldum 27 yıl😁).
İmalat ve paketleme kısmını takip ediyorum.
Sirket tarihinde ilk defa bayan elemanlar alınmıştı. Elemanlarda daha 5/6 aylık, tecrubesiz.(kadro daha almamışlardı)
Her neyse milyonlarca TL tutarda bir hata tespit ettim.
Paketleme vardiya ustbasını odasında bekliyorum, yeni bayan elemanları arkasına takmış geldi.
Elemanlara tutanak ve ihtar yazmaya basladı.
Bayanların biri heyecandan veya korkudan altına kacırdıgını fark ettim, aynı zamanda aglıyordu.
Onu gonderdim.
Diğer elemana tutanagı imzalattı, diğeri 15dk civarı sonra geldi ona da imzalattı, kendi de imzaladı.
Bana uzattı, imzalamadım. Ben imzalarsam tutanak resmiyete girip işlem yapılacak.(ki bayanları muhtemelen buyuk olasılıkla çıkaracaklar)
Usbasıya sen onlara tutanak tutarsan, bende sana tutacağım dedim.(usbası da 20 yıllık arkadasım😁).
Çınku inisiyatif bende, olayı yıkarı akseder veya olayı kapatırım😁
Ustbası arkadasım niye bana tutacaksın dedi.
Çünkü sen suçlusun dedim.
Yeni elemanları oraya vermekle hata yapmışsın, onları öne surerek olaydan sıyrılmaya çalısıyorsun dedim.
Tutanak tıtulması gereken biri varsa o da sensin dedim(bu arada kavga eder derecesinde hararetliyiz).
Ben bu arada 15 dk civarı dolasıcam, bayanları gorev yerine göndermiyorsun beklet, dusun diyerek kapıyı vurarak çıktım.
Kendi odama giderek usbası adına tutanağı hazırladım.
Donuste;
Onlara ihtar ve tutanak yazarsan, elimdeki tutanagı yarın sabah işleme alacağım dedim.
Kararın nedir diyerek sordum.
Elemanları yanına çagır, açıkla dedim.
Hakkınızda tutanak tutmayacağım dedi.
Tutanagı yırttırdım.
Elemanları gonderdi, baş başa kaldık😁.
- Çok gaddarsın dedi.🤪
Hayır;
- Gaddar degil, “adil” im dedim.🙂
Kendi inisiyatifimi kullanarak sorumlulugu alarak hatalı urunleri kabul ettim.
Ben olayı unuttum, aradan 4 ay civarı zaman gecti.
Bayan elemanlardan biri yine gece vardiyasında yemek donusu, odamda otururken yanıma geldi.
Bana teşekkür etti.(bu arada kadro almışlar)
Ailesinin durumu iyi degilmiş hatta biraz kötu durumdaymıslar, burası onun için hayati One'me sahip oldugunu belirtti.
Onemli degil, ben olması geregini yaptım kardeşim dedim.
Benim için kolay olabilecek bir olay, bazılarının o gece belki hayatını degiştirecekti.
Emekli olalı 4 yıl oluyor, geçen yıl Ramazan bayramında telefonumu almış, aradı beni.
Evlenmiş 1,5 yasında çocugu var mış😍
Ustanı aradın mı diye sordum(o da emekli oldı). Hayır dedi, gulustuk🙂
Hayat işte boyle bir şey,
Bizim için sıradan bir olay, bazılarının hayatta kırılma anı olabiliyor.
 
Son düzenleme:
Bak evlat; 12 yaındaysan;
(Ki torunum yasındasın bu arada)
Senin yasındaki bir insanda bunlar normaldir.
Çünkü yaptıgın eylemler karsısında baskasına bagımlısın. Sorun yasayınca gerek maddi, gerek manevi telafi edememe ve karsındakinin inisiyatifini ongorememeden kaynaklı.

Düsünceli insan oldıgundan kaynaklı bir durum bu ve normali de budur. Sıkıntı yapmana gerek yok.

Hata yapsanda ileride is hayatı vs dahil, işin ucunda ölüm olmadığı sürece telafi edebilme yetisine kavusunca bunu anlarsın. Bunu yasayarak ogreneceksin, bizim anlatmamızla degil. İste buna tecrube derler.

Her seyin ilacı zaman.

Seyh Şamil'in bir lafı vardır “fazla dusunursen, cesur olamazsın” bunu aklından çıkarma.

Hata yapabilirsin/yapacaksın da ama giderebilmeyi dusunerek/arastırarak ogrenme yoluna itecek, bunları ögrenince gözunde buyuttugunun ne kadar basit bir şey oldugunu anlayacaksın. Bu hayatın her alanında geçerlidir.
Haklısınız hocam. benim pc'deki korkum şu ki Ram'i çok fazla tüketen uygulama o işte.