Bu sayi benim icin daha dusuk. Sanirim 1 o da supheli.

2 tane bira kalmıştı dolapta hızlıca kafaya diktim hemen çakır keyif olmak için.
Şimdi de canım sıkıldı aşırı çünkü bayağı yalnızım. Çakır keyfim şu an fena yalnızım ama çok fena. Tek yaşıyorum. Çevremde kimse yok abi kimse. Biraz da karakter yapısı olarak yalnız bir insan olmaya meyilliyim ama bir ömür nasıl geçecek böyle? Yaş da geçiyor çoğunuzdan büyüğüm burada. İnsan sevmek ve sevilmek istiyor bir süre sonra. Oyun oynamak falan da zevk vermiyor artık film bile izlemek gelmiyor içimden.
Ben çok sohbet canlısı biri de değilim ama bu yalnızlık canımı sıkıyor. Yaşamın gerisinin anlamı da kalmadı gözümde.
Zaten küçük bir şehirdeyim istesem de sosyal olamıyorum orası da ayrı bir konu. Yaş geçti zaman hızlı ilerledi. 2-3 tane aile ferdi dışında kimsenin umurunda olmayan bir insanım. Ölsem 5 kişi bile üzülmez.
Buradaki kimse sana yardim edemez bu arada. Verecekleri tavsiyeler, akillar falan hepsi bos. Hatta %90'i senin tecrube ettigin yasam deneyimlerine sahip bile degil tahminimce. Benim bir tavsiye vermem gerekirse, kendini yalniz oldugun icin suclama. Bu senin sorunun degil. Diger insanlarin ve dunyanin acimasiz olmasiyla ilgili. Eger konusmak istersen buradayim. Seni dinleyebilirim musait zamanimda. Cunku cok yuzeysel anlatmissin yasantini. Sanirim 20'li yaslarinin ortasindasin. Yani en azindan yazdiklarina baktigimda benim icin bu yas araliginda bir cagrisim yapti.