Olacak ama ne zaman olacak onu bilemiyoruz. Biz görür müyüz görmez miyiz belli değil. Ben 18 yaşındayım, Adana da yaşıyorum. Deprem’in D’si aklımdan bile geçmezken 6 Şubat gecesinde, uykumdan sallanarak uyandım. Ve o sallanma dakikalarca geçmedi. Yani demek istediğim şu; Şuan bile olabilir. Her an olabilir. O yüzden hazırlıklı olmak lazım. Tedbirli olmak lazım.
 
İnsanlar olarak kollektif şekilde yaşıyoruz. Herkesin bir işi, görevi var. İşi yeri bilmek olanlar deprem olacak diyorsa deprem olacak. Doktorun biri teşhis koyduğunda "bence değil ya" veya "inanmak istemiyorum" demiyorsanız jeolog da zemine teşhis koyduğunda demeyeceksiniz.

Hadi uzmanlar kişisel çıkar güdüyor diyelim, yine de bizi hayvanlardan ayıran gelişmiş beynimizi kullanırsak basit bir sonuca ulaşıyoruz: Kötüye hazırlan, iyisi olursa masrafına üzülürsün; hazırlanma, kötüsü olursa canına üzülürsün. Bu güzel beynimizi biraz daha zorlarsak 99 depremini, azıcık daha zorlarsak Osmanlı devletinde yaşanan depremleri de hesabımıza katabiliriz.