Aslında bunu ilk kez yapmıyorum. Daha önce de kendimi tutamayarak fiziksel şiddet uygulamaya varacak kadar ileri gitmiştim. Yani bunu yapıyorum ve yaptığım şey, her ne kadar ben kız da olsam ve gücüm bir erkek kadar olmasa da, şiddet ve bunun açıklaması yok.
Çocuk elinden geldiğince kendini tutmaya çalışıyor, sabrediyor; bazen kendini tutamayarak karşılık verip beni dövdüğü de oldu hatta. Zaman zaman ikimiz de bayağı toksikleşiyoruz. Neden böyle davrandığımı artık kendim de anlamıyorum. En küçük tetikleyici davranışında kendimi kaybedip ilişkiyi bitirme noktasına geliyorum. Muhtemelen binlerce kez Discord'da, Instagram'da, Twitter'da kendisini blocklayıp numarasını silmişimdir. Beyaz gördüğüm, hayatım dediğim çocuk bir anda siyah oluyor hemen. Ondan nefret etmeye, hakaretler etmeye başlıyorum. Düşmanım gibi görüyorum artık yani. Bir de alkollüyken ya da kendimde değilken saçma şeyler yapıyorum. Başkalarına onu kötüleyip, ortamdaysak onu aşağılayıp dalga geçiyorum. Kalbini kıracak ağır şeyler söylüyorum. Beni üzdüğünde ya da en ufak güvensizlikte kendime zarar verip onu tehdit ediyorum. Her saniye güvenceye, ilgiye ihtiyacım oluyor ilişki sırasında.
Bir de ben her an stabil olmayan birisiyim. Şöyle örnek vereyim: Peltek olduğum için benimle şakalaştığında, eğer modum iyiyse o gün çok mutlu oluyorum, şirin bulduğunu düşünüyorum. Bunu birkaç gün sonra tekrar yaptığında, modum eğer kötü ise tamamen aksi yönde algılayıp beni aşağıladığını düşünüp olayı abartıyorum ve suyu çıkana kadar ona trip atıyorum. Hiç stabil olmadığım için sürekli zıt davranışlar sergiliyorum; ona karşı bir iyi, bir kötü oluyorum.
Bir de her kavgada onu kötü şeylerle suçluyorum. Mesela “İşte beni sadece cinsellik için kullanıyorsun, gizlice başkalarıyla aldatıyorsun” gibisinden. “Kesin şu an benden başka bir sürü kızla konuşuyorsun” diyerek, elimde kanıt olmasa bile bunu cidden inanarak savunuyorum. Sonra yumuşadığımda ya da her şeyini kontrol ettiğimde tam tersi, çok sakin olup ona güveniyor oluyorum; ama aslında tamamen ruh halime bağlı.
Kısacası ruh halime bağlı olarak iyi veya kötü olabiliyorum, aynı şekilde sevgilimi de siyah ya da beyaz görüyorum. Hemen soğuyorum ya da aşırı seviyorum.
Bu konuda sizin görüşlerinizi almak istedim. Gerçekten elimde olmuyor, ne yaptığımı bilmiyorum. Kendimi tanıyamaz hale geliyorum sürekli.
C-PTSD, BPD, kompleks anksiyete bozukluğu ve psikotik belirtili bipolar tanım var, raporlu olarak. Bunların dışında bu durumla pek ilişkisi olmayacak bazı rahatsızlıklarım daha var, tanı almışım; ama dediğim gibi daha çok yeme bozuklukları falan.
Çocuk elinden geldiğince kendini tutmaya çalışıyor, sabrediyor; bazen kendini tutamayarak karşılık verip beni dövdüğü de oldu hatta. Zaman zaman ikimiz de bayağı toksikleşiyoruz. Neden böyle davrandığımı artık kendim de anlamıyorum. En küçük tetikleyici davranışında kendimi kaybedip ilişkiyi bitirme noktasına geliyorum. Muhtemelen binlerce kez Discord'da, Instagram'da, Twitter'da kendisini blocklayıp numarasını silmişimdir. Beyaz gördüğüm, hayatım dediğim çocuk bir anda siyah oluyor hemen. Ondan nefret etmeye, hakaretler etmeye başlıyorum. Düşmanım gibi görüyorum artık yani. Bir de alkollüyken ya da kendimde değilken saçma şeyler yapıyorum. Başkalarına onu kötüleyip, ortamdaysak onu aşağılayıp dalga geçiyorum. Kalbini kıracak ağır şeyler söylüyorum. Beni üzdüğünde ya da en ufak güvensizlikte kendime zarar verip onu tehdit ediyorum. Her saniye güvenceye, ilgiye ihtiyacım oluyor ilişki sırasında.
Bir de ben her an stabil olmayan birisiyim. Şöyle örnek vereyim: Peltek olduğum için benimle şakalaştığında, eğer modum iyiyse o gün çok mutlu oluyorum, şirin bulduğunu düşünüyorum. Bunu birkaç gün sonra tekrar yaptığında, modum eğer kötü ise tamamen aksi yönde algılayıp beni aşağıladığını düşünüp olayı abartıyorum ve suyu çıkana kadar ona trip atıyorum. Hiç stabil olmadığım için sürekli zıt davranışlar sergiliyorum; ona karşı bir iyi, bir kötü oluyorum.
Bir de her kavgada onu kötü şeylerle suçluyorum. Mesela “İşte beni sadece cinsellik için kullanıyorsun, gizlice başkalarıyla aldatıyorsun” gibisinden. “Kesin şu an benden başka bir sürü kızla konuşuyorsun” diyerek, elimde kanıt olmasa bile bunu cidden inanarak savunuyorum. Sonra yumuşadığımda ya da her şeyini kontrol ettiğimde tam tersi, çok sakin olup ona güveniyor oluyorum; ama aslında tamamen ruh halime bağlı.
Kısacası ruh halime bağlı olarak iyi veya kötü olabiliyorum, aynı şekilde sevgilimi de siyah ya da beyaz görüyorum. Hemen soğuyorum ya da aşırı seviyorum.
Bu konuda sizin görüşlerinizi almak istedim. Gerçekten elimde olmuyor, ne yaptığımı bilmiyorum. Kendimi tanıyamaz hale geliyorum sürekli.
C-PTSD, BPD, kompleks anksiyete bozukluğu ve psikotik belirtili bipolar tanım var, raporlu olarak. Bunların dışında bu durumla pek ilişkisi olmayacak bazı rahatsızlıklarım daha var, tanı almışım; ama dediğim gibi daha çok yeme bozuklukları falan.
Son düzenleyen: Moderatör: