Geçen sene okula gidiyordum. O zaman gelecek kaygısı yaşamaya başladım. Sürekli içimden, "20'li yaşlarımda ne yapacağım?" diye düşünüyordum. Gelecek kaygısını aşırı derecede kafama takıyordum.
Bu kaygıyı azaltmak için bu sene MESEM'e yazıldım. Arabaları sevdiğim için oto sanayide çalışmaya başladım. Gelecek kaygısını eskisi kadar düşünmesem de bu sefer de yeni bir kaygı ortaya çıktı. Şimdi de "Ben bu işi nasıl öğreneceğim?" diye sürekli kafama takıyorum.
"Hiçbir şeyden zevk alamamak" sorusunu cevaplayım
Eskiden müzik dinlemek ve bilgisayar oynamak kafamı dağıtırdı. Ama artık eskisi kadar zevk vermiyorlar. Yine de hayallerim ve hedeflerim hâlâ var.
Okulda iken 20'li yaşlarda ne yapacağım diye bir kaygı var. Şimdi "bu işi nasıl öğreneceğim" diye bir kaygı var. Yani kaygı her türlü var. Şunu sormak istiyorum: her türlü olan bir kaygı varsa, yani olaydan durumdan bağımsız bir kaygı varsa, sorun olaylar durumlar mıdır yoksa kaygının kendisi midir?
Eskiden müzik dinlemek , oyun oynamak senin kafanı dağıtıyormuş, eğlendirmiyormuş. Bu ikisi farklı.
Kafa dağıtmak ne demek -> kafan bir şeye odaklanıyordur, bir yere sabitleniyordur -> sen de kafanın odağını, sabit noktasını dağıtırsın.
Sorum şu: kafanı neden dağıtma ihtiyacını duyuyordun? Kafan daha doğrusu zihnin neyi, süreğen bir şekilde, bir sabit nokta olarak kullanıyordu?
Ve sen neden bu sabit noktayı dağıtmak istiyordun? O sabit odak noktada ne/neler var?
Kafaya takan biriyim dedin. Kafayı neden sürekli bir şeylere takıyorsun? Zihnin seni neden sürekli farklı farklı kanallarda dolaştırıyor? Bilgisayar ve müziğin yanında bir şeylere takmak... Seni neyden, neyle yüz yüze bırakmaktan koruyor olabilir?
Son olarak bir gelecekten bahsediyorsun... Hayallerden... Bu gelecek, hayaller, senin mi yoksa sana başkalarının, toplumun, sistemin dayattığı senin gibi görünen şeyler mi?