Ne güzel yorumlar bunlar ya şaşırdım gerçekten. Konuya girmeden önce muhtemelen, hayatım çok kötü, keşke yaşamasam tarzı ergence yorumlarla karşılaşacağımı düşünüyordum.
 
Yani, hayata geldiğimden pek memnun olduğum söylenmez. Ama gelmişim işte, yaşayıp zamanı gelince öleceğim yapacak bir şey yok. Ölüm her zaman korkunç gelse de, bir yandan o kadar da kötü gelmiyor. Çok garip bir şey ya gerçekten, seni hayata bağlayan ve mutlu hissettiren tonlarca şey olsa bile içinde bir yerlerde bir boşluk oluyor insanın. En azından kendim adına söylüyorum.
 
Son sınıfım. Sabah sekizde çıkıp akşam sekizde çıkıyorum. Cumartesi ise sabahtan Adana Mısır Çarşısı, Büyüksaat, Küçüksaat, Çakmak Caddesi tarafındayım. İş güç eğlence peşindeyiz. Pazar da ya Mersin’e giderim ya da günübirlik köye giderim.
 
Son sınıfım. Sabah sekizde çıkıp akşam sekizde çıkıyorum. Cumartesi ise sabahtan Adana mısır çarşısı, büyüksaat, küçüksaat, çakmak caddesi tarafındayım. İş güç eğlence peşindeyiz. Pazar da ya Mersin'e giderim ya da günübirlik köye giderim.

Boş durmamak en güzeli hocam.
 
Elimde çok eski fotoğrafların olduğu bir anı albümü var ve resimlerdeki kişilerin çoğu artık hayatta değil. Neredeyse hiçbirini tanımıyorum sadece yaşlı ninem aklına geldikçe anlatıyor. Günü geldiğinde hepimiz bir fotoğraftan ibaret olacağız, hayat böyle.
 
Elimde çok eski fotoğrafların olduğu bir anı albümü var ve resimlerdeki kişilerin çoğu artık hayatta değil. Neredeyse hiçbirini tanımıyorum sadece yaşlı ninem aklına geldikçe anlatıyor. Günü geldiğinde hepimiz bir fotoğraftan ibaret olacağız, hayat böyle.

Ne yazık ki...seni hatırlayan son kişi de öldükten sonra sanki dünyaya hiç gelmemiş gibi olacaksın.