İnsan bencil bir varlık mıdır?

Bunu daha önce felsefe hocamla konuşmuştum fakat çok da tatmin edememiştik birbirimizi cevaplarımızla. Ben insanlığın daha doğrusu insan varlığının temel yapı taşının bencillik olduğunu düşünüyorum. Ve bu bencilliğin insanlığı tamamen bir acı ve kaos döngüsüne soktuğunu düşünüyorum. İnsan bir eylem gerçekleştirir ve bu eylemin oluşturabileceği sonuçları öngörmez. Öngörmek ve hesaplamak istese bile tüm olasılıkları düşünüp eylemini ona göre şekillendiremez.

Örneğin siz bir öğrencisiniz ve öğretmeninizin masasında okuduğu bir romanı unuttuğunu görüyorsunuz. Öğretmenini seven ve duyarlı bir birey olarak yapmanız gerekeni yapıp öğretmeni arayıp bu kitapla ilgili ne yapmanız gerektiğini soruyorsunuz. Öğretmeninizi aradığınız sırada kendisi bir yandan araba sürüp bir yandan sizinle konuşuyor ve size kitapla ilgili ne yapmanız gerektiğini söylüyor. Bu olaylar sırasında öğretmeniniz arabasıyla giderken bir anda sağ taraftan gelen bir araba öğretmeninize çarpıyor ve öğretmeniniz orada ölüyor. Siz öğretmeninizi telefonla arayıp kitap hakkında ne yapmanız gerektiğini sormasaydınız öğretmeniniz yola tam konsantre olup sağdan gelen arabayı görebilecekti ve bu kaza hiç yaşanmayacaktı. Ya da siz onu aradığınız için stres yaptı ve gaza daha fazla bastı ve stresli hali yüzünden bunu fark etmedi. Daha yavaş gitseydi araba saniyeler öncesinde oradan geçip gitmiş olacaktı. Aslında siz yaptığınız görece ufacık bir eylemle bir kişinin elinden canını aldınız. Hayata geçireceğiniz eylemin potansiyel sonuçlarını göz ardı ettiniz veya hiç düşünmediniz yani bencilce davrandınız. Aslında niyetiniz iyiydi ama temelinde iyi sandığınız şeyde bencillik yatıyordu.

Bu örneği bahsetmemin sebebi konuyu iyicene kavrayabilmeniz içindi. Ben bu bencillikten kurtulmamız için aslında insanların hiçbir eylem gerçekleştirmemesi gerektiğini düşünüyorum. Yani insanlar aslında görece iyi olduğunu düşündükleri kararları verirken bile bencilce davranıyorlar ve sonuçları çok değişik noktalara varabiliyor. Bunun çözümü olarak ise eskiden olduğu gibi tamamen içgüdüleriyle hareket eden hayvanlar olmamız gerektiğini düşünüyorum. Beynimiz bu kadar gelişmeseydi, düşünce sistemimiz ve irademiz evrimsel süreçte bizi diğer canlıların önüne bu kadar farkla geçirmeseydi doğal bir dengede yaşamını sadece cinsellik ve agresiflik güdüleriyle sürdüren canlılar olacaktık ve başka hiçbir canlının hayatını yaptığımız eylemlerle etkilemeyecektik ve sadece ne gerekliyse onu yapacaktık.

Bazıları "Hayatın sadece olumsuz yönlerini alırsan böyle sonuçlar çıkarman normal" minvalinde cevaplar verebilir yanıtlar kısmında. Fakat ben bu olumsuzlukların hayattaki olumlu şeylere kat ve kat ağır bastığını düşünüyorum. Ya bir akademisyenin Hitler'i sanat okuluna almaması yüzünden tarihin gidişatını belirlemesi ve Hitler'in 6 milyon insanı yok yere öldürmesi ve en trajikomik olan kısmın ise bu akademisyenin bunları öngörememesi çünkü bunun öngörülemeyecek bir sonuç olması. Bu ölen insanların günahı neydi? Böylesine bir karar verme yetisi insan gibi aciz bir varlık için çok ağır ve büyük bir güç olduğunu düşünüyorum ve çoğu kişi aslında bunun farkında değil herkes kafasına göre düşüncesizce hareket ediyor ki buna bende dahilim. Burada ne kadar düşüncelerimi yazılara döksem bile yarın düşüncesizce hareket etmek zorundayım çünkü her yapacağım eylemin sonuçlarının öngöremem çünkü bunun imkanı yok.

Tabii ki bunlar benim düşüncelerim ve ve bunlar da fikirlerimi içeren 4 paragraftan oluşan bir metin dizini. Tabii ki benim düşünce şeklimin size mantıklı gelmeyen ve aklınıza oturmayan kısımları olacaktır. Seviyeli bir tartışma ortamına asla hayır demem.