Oltran

Üstün
Katılım
6 Ocak 2024
Mesajlar
3.301
Makaleler
11
Çözümler
29
Beğeniler
8.602
Evet arkadaşlar. Bu konu kafama takıldı. Fark ettim ki günün sonunda insanlar benimle pek de konuşmak istemiyor. Ya derdini anlatmak ya da arkadaş olmaya istekli olmak insanları soğutan bir şey mi?
Ya da nerede hata yapıyor olabilirim? Ya da ben mi kafamda kuruyorum her şey güzelken. Ama arkadaşlar adama hayırlı olsun diyorum bir şey için adam teşekkür ederim bile yazmıyor Whatsapp'tan.
Bu konuda biraz yardıma ihtiyacım var. Yeni doktoruma kendimi biraz tanıtayım ona da anlatacağım.

Evet, bu sorunun tam yanıtı için beni gerçek hayatta birebir tanıyor olmanız lazım ama gene de fikriniz vardır diye düşünerek açıyorum bu konuyu. Eski doktorum olacak o adam benim sosyal açıdan bilinçsizliklerim olduğunu söylemişti ya da buna benzer ama buna gelen bir şey. Ama ben adamın karşısına gelip boğazımdan balgamlarla küfür etmiyorum ya da aksi bir şey demiyorum ki? Orijinal bir kişilik olduğumu söylerler. Bu da bir dipnot
 
İnsanlar iyi niyetli de olsa biraz fazla darlanmaya gelemeyebilirler. Mesela ben seni sevmemezlik ediyor değilim ama ben darlanmayı sevmiyorum.

Kafanda kurmak da sıkıntılı, biraz daha esnek düşünmek lazım. Yazmazsa yazmasın, geri dönmezse dönmesin çok da fifi.
 
İletişim becerilerinin zayıf olduğunu düşünüyorum. Muhtemelen de utangaç birisin. İnsanlar senle konuşurken ya çok sıkılıyor ya da mantıklı cevaplar veremiyorsun. Böylesin demiyorum sadece insanlarla konuşurken tedirgin olup kendini öne veremiyorsun bu da özgüvensel problemlerin olabileceğine bir işaret.
 
İletişim becerilerinin zayıf olduğunu düşünüyorum. Muhtemelen de utangaç birisin. İnsanlar senle konuşurken ya çok sıkılıyor ya da mantıklı cevaplar veremiyorsun. Böylesin demiyorum sadece insanlarla konuşurken tedirgin olup kendini öne veremiyorsun bu da özgüvensel problemlerin olabileceğine bir işaret.
İnsanından insanına göre değişiyor. Evet, bazılarında çok tedirgin oluyorum saçmalıyorum ama bu neye göre hala tam çözebilmiş değilim. Beni yargılayan, deli gözüyle bakan tiplerin yanında asla rahat edemiyorum mesela. Ama ilk gördüğüm bir insanda da oluyor bazen işte bu neye göre onu anlayabilmiş değilim.

Özgüvensel problemlerim var evet. Ancak bu da gene kısır döngü misali başa sarıyor. Özgüvensiz olmamın nedeni bir şeylerin yanlış gittiğini düşünmem ve ne çözümü ne de yanlış giden şeyi bulamadım. Sivri dilliyimdir biraz, çoğu zaman lafımı esirgemem ama bunun da konuyla bir ilgisi olduğunu pek sanmıyorum. Hatta sevdiklerime dişim geçmez bile.
 
İnsanlar iyi niyetli de olsa biraz fazla darlanmaya gelemeyebilirler. Mesela ben seni sevmemezlik ediyor değilim ama ben darlanmayı sevmiyorum.

Kafanda kurmak da sıkıntılı, biraz daha esnek düşünmek lazım. Yazmazsa yazmasın, geri dönmezse dönmesin çok da fifi.
Liseden sonra bir okul hayatım olmadığı için örgün öyle deliler gibi devam eden bir ilişkim olmadı. Diğerlerinde haklısın hocam ama hayatına çıkan çoğu kişinin tavrı 3-5 aynı olunca insanın sinirleri bozuluyor. Hoş, lisem de berbat ötesi yıllardı ancak orada çok ama çok daha tecrübesizdim.

Devletin kursları aylık süren kurslar, sallıyorum 6 ay. Ancak ne bileyim gene de bir tane benimle sohbet etmeye / arkadaşlık kurmaya istekli eleman çıkmaz mı?

Bu arada böyle kendimi ifade etmek iyi geliyor mesajla da olsa. Sağ olun arkadaşlar şimdiden.

Aslında bir ara yazı yazıp yırtma ve çöpe atma olayını da deneyeceğim.
 
Son düzenleyen: Moderatör: