Alex Mason 3
Yetkin
- Katılım
- 30 Aralık 2023
- Mesajlar
- 561
- Çözümler
- 2
- Beğeniler
- 167
Merhaba bu konu yemin ederim troll değil. Bunaldım ve içimi dökmek için açtım. Öncelikle psikolojik rahatsızlıklarımı ve kullandığımı ilaçları söyleyeyim. 18 yaşındayım. 4-5 senedir psikoloğa ve psikiyatriste gidiyorum.
Kullandığım ilaçlar:
Sabah.
Solian 200mg.
Lithuril 300mg.
Dideral 40 mg.
Efexor XR 150mg.
Karaciğer enzimlerini korumak için 4 hepa.
Öğlen.
Lithuril 300mg.
Efexor XR 75mg.
Akşam.
Dideral 40 mg.
Lithuril 300mg.
Solian 200mg.
Yatmadan önce 1 tane cedrina 200mg.
Doktorun teşhis ettiği: OKB, duygu durum bozukluğu, temizlik hastalığı ve dikkat eksikliği. İntihar eğilimim aşırı artmıştı ve bundan 1 buçuk ay psikiyatri hastanesinde yattım. Ekt ve ilaç tedavisi gördüm. Okul hayatım iğrenç geçti. Akran zorbalığına uğradım. Önce devlet lisesinde sonra özel okulda. Özel okulda derste kağıt fırlatıyorlardı. Enseme vuruyorlardı ve eskiden kullandığım ilaçlar yorgunluk yaparken enseme vurulunca da midem bulanıyordu. Eşyalarımı alıp saklıyorlardı. Özel okulda yemeğime ve su bardağıma tükürdüler. Ertesi gün de yapılan zorbalıklara dayanamadım ve kavga ettim ve dövdüm de. Sonra açık liseye alındım ve şu an bitirdim.
Asıl anlatmak istediğim insanlar anlaşamama sorununu anlatayım. İnsanlara çok değer veriyorum. Fakat sevdiğim kadar sevilmiyorum.
Eski spor salonumda tanıştığım kayıt danışmanı bir abla vardı. Bu abla çok melankolikti. Beni çok seviyor ve saygı duyuyordu. Beni ona davranışımdan dolayı terbiyeli, ahlaklı ve saygılı olarak bilirdi. Başka tanıdıklarımda var spor salonunda pt ders falan da aldım. Burada çok isim veremiyorum forum kuralları gereği. Yasak değilse de ben bilmiyorum. Böyle konular da kimse isim vermiyor. Her neyse bu abla spor salonundayken çok bunalmıştım ve ona içimi döktüm. Yardımcı oldu ve her ne kadar klişe de bulsam "istediğin zaman benimle konuşabilirsin.", "sosyalleşmen için gerekirse biz dostun oluruz dedi." sonra zaman geçti bu abla salondan ayrıldı. Instagram'dan takipleştik. Sonra 2-3 kere buluştuk kahve falan içtik sohbet ettik. Onunla zaman geçirmeyi çok sevmiştim ve benim dertlerimi çok iyi anlıyordu. Benimle ilgileniyordu. Onunla daha fazla konuşmak istiyordum. Çünkü bana iyi geliyordu. Sonra işte çalışırken ve sürekli yazdığımda rahatsız olmaya başladı. Benim taciz veya rahatsızlık gibi bir amacım yoktu. İçimi döküp dertleşmek istemiştim. Sonra mesajlarıma cevap vermemeye başladı. Ben o ablaya lego seti hediye etmiştim aslında o lego setini hoşlandığım kıza almıştım fakat hoşlandığım kız benden rahatsız olduğu için hediyeyi kabul etmedi. Bende onu başka verecek kimsem olmadığı için o ablaya verdim. Sonra o ablaya "aslında sana aldığım lego setini hoşlandığım kıza almıştım fakat o kabul etmedi bende verecek kimsem olmadığı için sana verdim sen nankörlük yapmazsın fakat sende yaptın. İyi niyetimi suistimal ettin. Hakketmediğim bir muamele yapıyorsun bana." diye WhatsApp'tan yazdım. O abla ise şöyle yazdı: "bana burada saçma sapan şeyler yazma, o kadar çabaladım senin için yazıklar olsun yazma arama beni bir daha. Hadi ablacım yolun açık olsun, beni rahatsız etme bir daha." diye. Ve engelledi. Bu olay böyle.
Başka bir olay çocukluktan bir tanıma cinsiyeti kız arkadaşım vardı. O benimle çok ilgilenirdi küçükken, beni banyo yaptırdığı var. Erik yerken çekirdeğini kemiriyordum dişimi kırmayayım diye elimden alıp çekirdeği fırlattı. Sonra teyzem bana bakıcılık yaparken o da bana bakıyordu. Benden 7 yaş büyük. Bu ablaya lego minifigür almıştım. İnsanlara gereğinden fazla değer veriyorum. Dışarı da insanları görüyorum. Birbirleriyle hediyeleşiyorlar. Kıskanıyorum. Evet ablayla da biraz sürekli konuşup yazışmak istedim WhatsApp'tan. Sonra o Batman ve Catwoman'u çok seviyor. Bende ona Batman legolarımın fotoğrafını attım. Sonra mesaja dönmedi. Sonra aradan 2 gün geçtikten sonra şöyle yazdım: "rahatsız ettiğim için özürdilerim, hep ablam olmasını istemişimdir ve sen öyleydin. Ama sen hiç benimle ilgilenmiyorsun." diye. Sonra o abla şöyle yazdı: "sadece yoğunum ve bir sorun olmadıkça rahatsız edilmek istemiyorum bu kişisel bir şey değil yanlış anlama her anlamda çok yorgunum kendime alan tanımak istiyorum. Kendime bile vakit ayıracak zamanım yok, uyuduğum saat bile çok kısıtlı." diye. Ben ise rahatsız etmeye devam etmedim engeller ya da kavga ederiz diye korktum. Sonra bu ablanın Instagram storylerinde göller, parklar, bisiklet sürmeler falan gördüm. Oysa kendisine bile ayıracak vakti yokmuş... Nankörlük ve yalancılık.
Bir de hoşlandığım kızdan bahsedeyim. Ailelerimiz birbirini çok tanıyor. Babalarımız 40-45 senelik arkadaş. Ben kızdan 1 yaş büyüğüm. Çocukluktan beri birbirimizi tanıyoruz. 11-12 yaşlarında çok samimiydik ama o zaman ondan hoşlanmıyordum. Her ne kadar rahatsız olmasam da toxic şakalar yapıyordu bana 11-12 yaşlarında. Sonra ben hayatımda bir şeyler yaşadım okulla, aileyle ilgili ondan uzaklaşmaya ve samimiyetimiz bozulmaya başladı. Ben ona çok soğuk davranıyordum. Liseye geçince falan ailecek onların evine gittiğimizde aileme kalkıp eve gitmek için ısrar ediyordum. Sonra hoşlandığım kızın ablasının düğünü oldu. Tam o sıra ondan hoşlanmaya başladım. Bir de çok güzel, akıllı, kibar ve nazik bir kız. Sonra kızın da ailesinin de olduğu ailecek bir pikniğe gittik. Bende kıza peluş panda aldım ve hediye ettim. Sonra kimsenin olmadığı bir yere gittik orada içimi döktüm. Ona samimiyetsiz ve soğuk davrandığım için özürdiledim. Okulda yaşadığım zorbalıkları ve ilaç kullandığımı söyledim. Kız şöyle dedi: "istediğin zaman beni arayabilirsin gerekirse telefon numaramı veririm.". Mutlu oldum. Ve kız sürekli bana sarılıyordu. Tokalaşmak yerine sarılıyordu. Sonra ayda 1 kere falan WhatsApp'tan sohbet ederdik. Brownie yapmış fakat kıvamını tutturamamış ondan bahsediyordu. Böyle sohbet ediyorduk. Ben bir konu açıyordum o bir konu açıyordu sohbet ediyorduk.
Sonra mesajlarıma görüldü atmaya başladı. Doğum gününü 1 sene önceden öğrendim kutlamak için yazdığımda yine görüldü attı. Hediye aldığımı söyledim ve kargo ile gönderebilir miyim diye sorduğumda da görüldü attı. Bahsettiğim hediye spor salonundaki ablaya verdiğim hediye. Sonra hoşlandığım kıza neden böyle yaptığını sordum. "kimseyle görüşmek istemediğini ve herkese böyle yaptığını söyledi. Derslerine odaklanacağını, benden rahatsız olduğunu ve daha fazla yazmamamı söyledi." ve engelledi üstüne takipten çıkarmış Instagram'dan. Bende böyle olunca sinirlendim ve üzüldüm. Sonra kendime zarar verdim. Bundan çok bahsetmeyeceğim. Ama aramalardan engellememiş. Fakat ben engellemiş zannettim aramalardan. Bende 7 ay sonra aramalardan arıyorum telefon çalıyor ama kız açmıyor. Sonra engeli kaldırıp, sürekli aramamın rahatsız ettiğini ve hiçbir zaman samimi olmadığımızı söyledi. Fotoğrafını görmek için bir daha engellemesin diye ısrar etmedim. Sonra gittiği okulun instagramına ve arkadaşlarının Instagram'ını stalkladım. Sürekli bir tane erkeğin yanında duruyordu. Sevgilisi şüphelendim. Ve başka arkadaşlarıyla falan fotoğraflarını gördüm. Oysa bana kimseyle konuşmuyorum demişti. Sonra bir hesapta bir erkekle selfie çekip profil fotoğrafı yaptıklarını gördüm. Karne günü okulunun Instagram sayfasına baktım sürekli o erkeğin yanında hiç ayrılmıyor. Daha önce de İzmir'e gitmişlerdi yine o erkeğin yanında. Ondan sonra o başkasıyla olunca intihar edecektim ailem engel oldu. Psikiyatri hastanesine yattım. 8 ekt tedavisi aldım 20-25 gün sonra da çıktım. İntihar isteğim yok oldu fakat kıza olan aşkım yok olmadı. Ortak tanıdığımız bir yakımızın düğünü vardı. Orada kızı gördüm ama bu şeyler hakkında konuşmadık. Ben masa da kızın yanına oturduk düğün bitmesine 30 dakika kala da kız yanımdan kalkıp başka yere oturdu. Fakat okulundaki çocuğun yanından ayrılmıyordu. O çocuk o kızı hak etmiyor. Ben o kızı daha çok seviyorum. Fortnite oynarken kıza benzeyen skin kozmetik kullanıyorum, kızla beraber evcilik oynarız diye ikimizin lego halini yaptım. Kızın resmini kolye yaptırdım. Gerçek aşkı bilmeyen bunlara "hastalık" diyebilir. Ama bunlar hastalık değil gerçek aşk. O kızı ben hakkediyorum.
Ben bu olaylarda ısrar ederek haksız duruma düştüm belki. Fakat onca iyi niyete, güzel hediyelere ve doğum gününü önceden hatırlayıp sormak gibi davranışlara böyle nankörlük ve yalancılık yapıyorlar. Bu anlattığım 3 şahısta beni hedef tahtası gibi kullanıp canımı yaktılar. Benim taciz ya da başka kötü bir niyetim yoktu. Özellikte hoşlandığım kıza. 5 tane ilaç kullandığım için, açık lise de okuduğum için, psikolojik rahatsızlıklarım olduğu için bana deli muamelesi yaptılar. Ben onlara onca iyi niyete rağmen böyle nankörlük ve yalancılığı asla hakketmedim. Benim canımı yakmaya hakları yok. Üstüne beni dışladıkları için yalnız kaldım. Yalnız kalınca da obsesyonlarım çıktı. Anneme aynı soruları 7-8 kere soruyorum çünkü ya yanlış yaparsa diye kaygılanıyorum. Ya da hoşlandığım kızı stalklarken yanlışlıkla "takip et" düğmesine bastım mı, gibi vesveseler. Büyük tuvaleti yaptıktan sonra iyice taharetlendim mi gibi vesveseler. Bunlar beni yalnız bırakıp dışladıkları için. Allah'a yemin ederim konu troll ya da sahte değil. İçimi dökmek istedim.
Yeni spor salonuna kaydoldum ve spor yapmak beni rehabilite ediyor. Spor salonundaki erkek hoca ilaç kullandığımı biliyor fakat hastaneyi falan bilmiyor. Söylemek zorundaydım çünkü ona göre diyet yazacaktı. İlaç kullanılmasına olumlu bakmadı haklı da. Bana "istediğin zaman yazabilirsin telefon numaram var sende." dedi. Başka bir erkek arkadaşım da dedi: "bir ihtiyacın olursa yaz." diye. Fakat yaşadıklarım bana travma etti. O yüzden yazmam gereken durumda bile yazamıyorum. Aynı şeyler yaşanır diye. Ama erkek oldukları için farklı da olabilir. Yani bu kızlar gibi acımasızca davranmazlar. Spor hocam: "antrenmandan önce gelip kendisi ve spor salonundaki diğer çalışanlarla vakit geçirebileceğimi, laflayacağımı, sonra yerdeki ağırlıkları toplayabileceğimi." söyledi. Orada vakit geçirmek için erkek kalkmaya çalışıyorum fakat ilaçlar aşırı derece de uyku yapıyor geç kalkıyorum, erken kalkamıyorum.
Kullandığım ilaçlar:
Sabah.
Solian 200mg.
Lithuril 300mg.
Dideral 40 mg.
Efexor XR 150mg.
Karaciğer enzimlerini korumak için 4 hepa.
Öğlen.
Lithuril 300mg.
Efexor XR 75mg.
Akşam.
Dideral 40 mg.
Lithuril 300mg.
Solian 200mg.
Yatmadan önce 1 tane cedrina 200mg.
Doktorun teşhis ettiği: OKB, duygu durum bozukluğu, temizlik hastalığı ve dikkat eksikliği. İntihar eğilimim aşırı artmıştı ve bundan 1 buçuk ay psikiyatri hastanesinde yattım. Ekt ve ilaç tedavisi gördüm. Okul hayatım iğrenç geçti. Akran zorbalığına uğradım. Önce devlet lisesinde sonra özel okulda. Özel okulda derste kağıt fırlatıyorlardı. Enseme vuruyorlardı ve eskiden kullandığım ilaçlar yorgunluk yaparken enseme vurulunca da midem bulanıyordu. Eşyalarımı alıp saklıyorlardı. Özel okulda yemeğime ve su bardağıma tükürdüler. Ertesi gün de yapılan zorbalıklara dayanamadım ve kavga ettim ve dövdüm de. Sonra açık liseye alındım ve şu an bitirdim.
Asıl anlatmak istediğim insanlar anlaşamama sorununu anlatayım. İnsanlara çok değer veriyorum. Fakat sevdiğim kadar sevilmiyorum.
Eski spor salonumda tanıştığım kayıt danışmanı bir abla vardı. Bu abla çok melankolikti. Beni çok seviyor ve saygı duyuyordu. Beni ona davranışımdan dolayı terbiyeli, ahlaklı ve saygılı olarak bilirdi. Başka tanıdıklarımda var spor salonunda pt ders falan da aldım. Burada çok isim veremiyorum forum kuralları gereği. Yasak değilse de ben bilmiyorum. Böyle konular da kimse isim vermiyor. Her neyse bu abla spor salonundayken çok bunalmıştım ve ona içimi döktüm. Yardımcı oldu ve her ne kadar klişe de bulsam "istediğin zaman benimle konuşabilirsin.", "sosyalleşmen için gerekirse biz dostun oluruz dedi." sonra zaman geçti bu abla salondan ayrıldı. Instagram'dan takipleştik. Sonra 2-3 kere buluştuk kahve falan içtik sohbet ettik. Onunla zaman geçirmeyi çok sevmiştim ve benim dertlerimi çok iyi anlıyordu. Benimle ilgileniyordu. Onunla daha fazla konuşmak istiyordum. Çünkü bana iyi geliyordu. Sonra işte çalışırken ve sürekli yazdığımda rahatsız olmaya başladı. Benim taciz veya rahatsızlık gibi bir amacım yoktu. İçimi döküp dertleşmek istemiştim. Sonra mesajlarıma cevap vermemeye başladı. Ben o ablaya lego seti hediye etmiştim aslında o lego setini hoşlandığım kıza almıştım fakat hoşlandığım kız benden rahatsız olduğu için hediyeyi kabul etmedi. Bende onu başka verecek kimsem olmadığı için o ablaya verdim. Sonra o ablaya "aslında sana aldığım lego setini hoşlandığım kıza almıştım fakat o kabul etmedi bende verecek kimsem olmadığı için sana verdim sen nankörlük yapmazsın fakat sende yaptın. İyi niyetimi suistimal ettin. Hakketmediğim bir muamele yapıyorsun bana." diye WhatsApp'tan yazdım. O abla ise şöyle yazdı: "bana burada saçma sapan şeyler yazma, o kadar çabaladım senin için yazıklar olsun yazma arama beni bir daha. Hadi ablacım yolun açık olsun, beni rahatsız etme bir daha." diye. Ve engelledi. Bu olay böyle.
Başka bir olay çocukluktan bir tanıma cinsiyeti kız arkadaşım vardı. O benimle çok ilgilenirdi küçükken, beni banyo yaptırdığı var. Erik yerken çekirdeğini kemiriyordum dişimi kırmayayım diye elimden alıp çekirdeği fırlattı. Sonra teyzem bana bakıcılık yaparken o da bana bakıyordu. Benden 7 yaş büyük. Bu ablaya lego minifigür almıştım. İnsanlara gereğinden fazla değer veriyorum. Dışarı da insanları görüyorum. Birbirleriyle hediyeleşiyorlar. Kıskanıyorum. Evet ablayla da biraz sürekli konuşup yazışmak istedim WhatsApp'tan. Sonra o Batman ve Catwoman'u çok seviyor. Bende ona Batman legolarımın fotoğrafını attım. Sonra mesaja dönmedi. Sonra aradan 2 gün geçtikten sonra şöyle yazdım: "rahatsız ettiğim için özürdilerim, hep ablam olmasını istemişimdir ve sen öyleydin. Ama sen hiç benimle ilgilenmiyorsun." diye. Sonra o abla şöyle yazdı: "sadece yoğunum ve bir sorun olmadıkça rahatsız edilmek istemiyorum bu kişisel bir şey değil yanlış anlama her anlamda çok yorgunum kendime alan tanımak istiyorum. Kendime bile vakit ayıracak zamanım yok, uyuduğum saat bile çok kısıtlı." diye. Ben ise rahatsız etmeye devam etmedim engeller ya da kavga ederiz diye korktum. Sonra bu ablanın Instagram storylerinde göller, parklar, bisiklet sürmeler falan gördüm. Oysa kendisine bile ayıracak vakti yokmuş... Nankörlük ve yalancılık.
Bir de hoşlandığım kızdan bahsedeyim. Ailelerimiz birbirini çok tanıyor. Babalarımız 40-45 senelik arkadaş. Ben kızdan 1 yaş büyüğüm. Çocukluktan beri birbirimizi tanıyoruz. 11-12 yaşlarında çok samimiydik ama o zaman ondan hoşlanmıyordum. Her ne kadar rahatsız olmasam da toxic şakalar yapıyordu bana 11-12 yaşlarında. Sonra ben hayatımda bir şeyler yaşadım okulla, aileyle ilgili ondan uzaklaşmaya ve samimiyetimiz bozulmaya başladı. Ben ona çok soğuk davranıyordum. Liseye geçince falan ailecek onların evine gittiğimizde aileme kalkıp eve gitmek için ısrar ediyordum. Sonra hoşlandığım kızın ablasının düğünü oldu. Tam o sıra ondan hoşlanmaya başladım. Bir de çok güzel, akıllı, kibar ve nazik bir kız. Sonra kızın da ailesinin de olduğu ailecek bir pikniğe gittik. Bende kıza peluş panda aldım ve hediye ettim. Sonra kimsenin olmadığı bir yere gittik orada içimi döktüm. Ona samimiyetsiz ve soğuk davrandığım için özürdiledim. Okulda yaşadığım zorbalıkları ve ilaç kullandığımı söyledim. Kız şöyle dedi: "istediğin zaman beni arayabilirsin gerekirse telefon numaramı veririm.". Mutlu oldum. Ve kız sürekli bana sarılıyordu. Tokalaşmak yerine sarılıyordu. Sonra ayda 1 kere falan WhatsApp'tan sohbet ederdik. Brownie yapmış fakat kıvamını tutturamamış ondan bahsediyordu. Böyle sohbet ediyorduk. Ben bir konu açıyordum o bir konu açıyordu sohbet ediyorduk.
Sonra mesajlarıma görüldü atmaya başladı. Doğum gününü 1 sene önceden öğrendim kutlamak için yazdığımda yine görüldü attı. Hediye aldığımı söyledim ve kargo ile gönderebilir miyim diye sorduğumda da görüldü attı. Bahsettiğim hediye spor salonundaki ablaya verdiğim hediye. Sonra hoşlandığım kıza neden böyle yaptığını sordum. "kimseyle görüşmek istemediğini ve herkese böyle yaptığını söyledi. Derslerine odaklanacağını, benden rahatsız olduğunu ve daha fazla yazmamamı söyledi." ve engelledi üstüne takipten çıkarmış Instagram'dan. Bende böyle olunca sinirlendim ve üzüldüm. Sonra kendime zarar verdim. Bundan çok bahsetmeyeceğim. Ama aramalardan engellememiş. Fakat ben engellemiş zannettim aramalardan. Bende 7 ay sonra aramalardan arıyorum telefon çalıyor ama kız açmıyor. Sonra engeli kaldırıp, sürekli aramamın rahatsız ettiğini ve hiçbir zaman samimi olmadığımızı söyledi. Fotoğrafını görmek için bir daha engellemesin diye ısrar etmedim. Sonra gittiği okulun instagramına ve arkadaşlarının Instagram'ını stalkladım. Sürekli bir tane erkeğin yanında duruyordu. Sevgilisi şüphelendim. Ve başka arkadaşlarıyla falan fotoğraflarını gördüm. Oysa bana kimseyle konuşmuyorum demişti. Sonra bir hesapta bir erkekle selfie çekip profil fotoğrafı yaptıklarını gördüm. Karne günü okulunun Instagram sayfasına baktım sürekli o erkeğin yanında hiç ayrılmıyor. Daha önce de İzmir'e gitmişlerdi yine o erkeğin yanında. Ondan sonra o başkasıyla olunca intihar edecektim ailem engel oldu. Psikiyatri hastanesine yattım. 8 ekt tedavisi aldım 20-25 gün sonra da çıktım. İntihar isteğim yok oldu fakat kıza olan aşkım yok olmadı. Ortak tanıdığımız bir yakımızın düğünü vardı. Orada kızı gördüm ama bu şeyler hakkında konuşmadık. Ben masa da kızın yanına oturduk düğün bitmesine 30 dakika kala da kız yanımdan kalkıp başka yere oturdu. Fakat okulundaki çocuğun yanından ayrılmıyordu. O çocuk o kızı hak etmiyor. Ben o kızı daha çok seviyorum. Fortnite oynarken kıza benzeyen skin kozmetik kullanıyorum, kızla beraber evcilik oynarız diye ikimizin lego halini yaptım. Kızın resmini kolye yaptırdım. Gerçek aşkı bilmeyen bunlara "hastalık" diyebilir. Ama bunlar hastalık değil gerçek aşk. O kızı ben hakkediyorum.
Ben bu olaylarda ısrar ederek haksız duruma düştüm belki. Fakat onca iyi niyete, güzel hediyelere ve doğum gününü önceden hatırlayıp sormak gibi davranışlara böyle nankörlük ve yalancılık yapıyorlar. Bu anlattığım 3 şahısta beni hedef tahtası gibi kullanıp canımı yaktılar. Benim taciz ya da başka kötü bir niyetim yoktu. Özellikte hoşlandığım kıza. 5 tane ilaç kullandığım için, açık lise de okuduğum için, psikolojik rahatsızlıklarım olduğu için bana deli muamelesi yaptılar. Ben onlara onca iyi niyete rağmen böyle nankörlük ve yalancılığı asla hakketmedim. Benim canımı yakmaya hakları yok. Üstüne beni dışladıkları için yalnız kaldım. Yalnız kalınca da obsesyonlarım çıktı. Anneme aynı soruları 7-8 kere soruyorum çünkü ya yanlış yaparsa diye kaygılanıyorum. Ya da hoşlandığım kızı stalklarken yanlışlıkla "takip et" düğmesine bastım mı, gibi vesveseler. Büyük tuvaleti yaptıktan sonra iyice taharetlendim mi gibi vesveseler. Bunlar beni yalnız bırakıp dışladıkları için. Allah'a yemin ederim konu troll ya da sahte değil. İçimi dökmek istedim.
Yeni spor salonuna kaydoldum ve spor yapmak beni rehabilite ediyor. Spor salonundaki erkek hoca ilaç kullandığımı biliyor fakat hastaneyi falan bilmiyor. Söylemek zorundaydım çünkü ona göre diyet yazacaktı. İlaç kullanılmasına olumlu bakmadı haklı da. Bana "istediğin zaman yazabilirsin telefon numaram var sende." dedi. Başka bir erkek arkadaşım da dedi: "bir ihtiyacın olursa yaz." diye. Fakat yaşadıklarım bana travma etti. O yüzden yazmam gereken durumda bile yazamıyorum. Aynı şeyler yaşanır diye. Ama erkek oldukları için farklı da olabilir. Yani bu kızlar gibi acımasızca davranmazlar. Spor hocam: "antrenmandan önce gelip kendisi ve spor salonundaki diğer çalışanlarla vakit geçirebileceğimi, laflayacağımı, sonra yerdeki ağırlıkları toplayabileceğimi." söyledi. Orada vakit geçirmek için erkek kalkmaya çalışıyorum fakat ilaçlar aşırı derece de uyku yapıyor geç kalkıyorum, erken kalkamıyorum.
Son düzenleyen: Moderatör:
