Kısa bir iç dökme

Emile A239 dedi:

Sorun dediğim yalnızlık sorunları ve zıtlaşma. Kısaca şöyle anlatayım: Benimle yaşıt olan çoğu insanın zevkleri ve davranışları ile benim zevklerim ve davranışlarım arasında ciddi bir fark var. Normalde kimsenin zevki umurumda olmaz ama birçok insanın zevklerle bile birilerini seçtiklerini düşünüyorum.

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

Emile A239 dedi:

Merhaba. Evet, klasik açılışı yapmadım ama neyse. Öncelikle bu konuyu biraz içimi dökmek amacıyla açıyorum yani forumu bıraktığım falan söylenemez. Neyse, konuya döneyim.

Son zamanlarda psikolojik açıdan epey karışık dönemlerdeyim. Kimi zaman normal, kimi zamansa depresif bir hal alıyorum. Yüksek ihtimalle bu durumun sebebi ergenlik ama benim başka sıkıntılarım da var. Mesela yalnızım. Okulda konuştuğum 1-2 kişi dışında iletişimimin olduğu pek de insan yok. Dışarıdayken beni ailem haricinde kimseyle birlikte göremeyebilirsiniz. Bu ve bunun gibi durumlar maalesef son zamanlarda beni epey etkiledi diyebilirim. İstanbul'un göbeğinde oturuyorum, en nezih semtte bile çevrem olduğu gram söylenemez. İstanbul artık insanı ciddi anlamda bunaltıyor. Kalabalık, trafik derken insan kafayı yer yani burada.

Hatta şunu itiraf edeyim, bu gibi sorunlar yüzünden kendi kendime konuşuyorum ve bu durum, bir noktadan sonra alışkanlık haline geldi. Kendi kendime konuşmamın bana göre en büyük sebebi, söylemek istediğim ve konuşmak istediğim şeyleri başka birilerine anlatamamamdan kaynaklanıyor. "E annen var, baban var, onlarla konuş." diyebilirsiniz ama durum öyle değil. Benim yaş grubumdan arkadaşlarımın sayısı bir elin parmağını bile geçmez, bunu çokça kez söylemişimdir. Bu da benim forumlara (özellikle Techolay'a) daha çok yönelmeme neden oldu. Okuldaki arkadaşlarımdan görmediğim saygıyı burada gördüğümü söyleyebilirim. O nedenle bir taraftan size teşekkür borçluyum. Buradayken çoğu zaman içimdeki o yalnızlık duygusunu bastırdım ve bastırıyorum da. O açıdan Techolay'a bir bağlılık hissediyorum diyebilirim. Burada ben kendimi de gördüm aslında. Yani Techolay'a katılmadan önce de yalnız olduğumdan hep kendimde hata veya suç arardım "Neden bu kadar yalnızım?" diye. Şimdi ise öyle bir şey aramıyorum.

Kısacası her ne kadar arkadaş canlısı olsam bile psikolojik açıdan acı çektiğimi söyleyebilirim. İş elbette psikiyatrilik bir iş haline geldi hatta bir ara psikiyatriye gidip ilaç almayı düşünüyorum ama dediğim gibi, akşam akşam içimi dökmek istedim. Konuyu duygu sömürüsü için açmıyorum bu arada, yanlış anlamayın. Bu tarz sorunları gidip başkalarına yansıtmam normalde ama şu an böyle bir şey yapma gereği duydum. Demek istediklerim bunlar kısaca.

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

Emile A239 dedi:

Evet, öyleyim ama bazı insanlar bu tarz iyi yönlü davranışları suistimal edebiliyor. Zorba olmasan bile iyi gün dostu olabilecek bir sürü insan çıkıyor karşına. Özellikle okulda. En azından gözlemlerim bu şekilde.

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

4284 dedi:

Siz derdinizi yazabiliyorsunuz biz ise derdimizi yazamıyoruz yazarsamda sanırım moralimi bozacak olanlar gelir hemen...

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...