Kısa bir iç dökme

4284 · 11 Mayıs 2024

Physic dedi:
Bazıları tanınırlığa göre yargılıyor maalesef.

Doğru.

Physic · 11 Mayıs 2024

4284 dedi:
O nasıl oluyor anlamadım pek ama benimki farklı bir şey orta doğu'da kimi ülkelerde bu kişilere ölüm cezası var Avrupa'da belirli hakları var ama kesinlikle bir isim vermiyorum sonra uğraşmak istemem.

Üstü kapalı anlatmak istediğiniz şeyi şimdi anladım. Haklısınız.

XEfe.Bey · 12 Mayıs 2024

Emile A239 dedi:
Evet, öyleyim ama bazı insanlar bu tarz iyi yönlü davranışları suistimal edebiliyor. Zorba olmasan bile iyi gün dostu olabilecek bir sürü insan çıkıyor karşına. Özellikle okulda. En azından gözlemlerim bu şekilde.

Sizi çok iyi anladım hocam. Çünkü bende uzun zaman öyleydim, daha önce yaşadığım üzücü olaylardan dolayı güvenemiyordum. Size faydam dokunur mu bilmem ama yine de birkaç önerimi yazmak istiyorum. Biriyle arkadaş olmadan önce ilk adımı sen at, eğer karşılık verirse sohbeti devam ettir. Baktın biraz samimi oldun şöyle davranışlarına bak. Örneğin insanların fikirlerine saygısı var mı, diğer insanlara nasıl davranıyor, çıkarcı tiplerden mi vs gibi şeyler. Zaten ilk birkaç günde belli eder.

4075 · 12 Mayıs 2024

Bir şey daha söylemek istiyorum: Gerçekten ben çok zorbalanıyorum. Hem Psikolojik hem de Fiziksel. Artık beni şu duruma getirdiler: "Arkadaş çevrem olmasın, istemiyorum, yeter ki zorbalamasınlar." diyorum artık.

Emile A239 · 12 Mayıs 2024

XEfe.Bey dedi:
Sizi çok iyi anladım hocam. Çünkü bende uzun zaman öyleydim, daha önce yaşadığım üzücü olaylardan dolayı güvenemiyordum. Size faydam dokunur mu bilmem ama yine de birkaç önerimi yazmak istiyorum. Biriyle arkadaş olmadan önce ilk adımı sen at, eğer karşılık verirse sohbeti devam ettir. Baktın biraz samimi oldun şöyle davranışlarına bak. Örneğin insanların fikirlerine saygısı var mı, diğer insanlara nasıl davranıyor, çıkarcı tiplerden mi vs gibi şeyler. Zaten ilk birkaç günde belli eder.

Zaten bu forumda da aynı şekilde arkadaş buluyorum. Bir iki konuşuyoruz, bir elektrik aldığımda devam ediyor konuşmalarımız, sonra olay arkadaşlığa kadar gidiyor. Bunu okulda da denedim ama bir iki dışında başka kimseyle konuşmuyorum dediğim gibi.

143 · 12 Mayıs 2024

Emile A239 dedi:
Son zamanlarda psikolojik açıdan epey karışık dönemlerdeyim. Kimi zaman normal, kimi zamansa depresif bir hal alıyorum. Yüksek ihtimalle bu durumun sebebi ergenlik ama benim başka sıkıntılarım da var. Mesela yalnızım. Okulda konuştuğum 1-2 kişi dışında iletişimimin olduğu pek de insan yok. Dışarıdayken beni ailem haricinde kimseyle birlikte göremeyebilirsiniz. Bu ve bunun gibi durumlar maalesef son zamanlarda beni epey etkiledi diyebilirim. İstanbul'un göbeğinde oturuyorum, en nezih semtte bile çevrem olduğu gram söylenemez. İstanbul artık insanı ciddi anlamda bunaltıyor. Kalabalık, trafik derken insan kafayı yer yani burada.

Bunun sebebini aslında az çok tahmin edebiliyorum. İnsanlara gösterdiğiniz ilginin karşılığını alamıyorsunuz. Onlar için elinizden geleni yaparken onlar değerin karşılığını vermiyor. Aslında yapılması gereken basit: Bir teraziniz olsun. Bunu artı ve eksi olarak değerlendirin. Artı ve eksileri teraziye koyun. Teraziye koyduktan sonra hangisi daha ağır geliyor? Mesela eksi mi ağır geliyor, eksilerden kurtulun. Zaten dünyaya bir kere gelmişiz, onu da dert tasa çekerek geçirmeyelim.

Emile A239 dedi:
Hatta şunu itiraf edeyim, bu gibi sorunlar yüzünden kendi kendime konuşuyorum ve bu durum, bir noktadan sonra alışkanlık haline geldi. Kendi kendime konuşmamın bana göre en büyük sebebi, söylemek istediğim ve konuşmak istediğim şeyleri başka birilerine anlatamamamdan kaynaklanıyor. "E annen var, baban var, onlarla konuş." diyebilirsiniz ama durum öyle değil. Benim yaş grubumdan arkadaşlarımın sayısı bir elin parmağını bile geçmez, bunu çokça kez söylemişimdir. Bu da benim forumlara (özellikle Techolay'a) daha çok yönelmeme neden oldu. Okuldaki arkadaşlarımdan görmediğim saygıyı burada gördüğümü söyleyebilirim. O nedenle bir taraftan size teşekkür borçluyum. Buradayken çoğu zaman içimdeki o yalnızlık duygusunu bastırdım ve bastırıyorum da. O açıdan Techolay'a bir bağlılık hissediyorum diyebilirim. Burada ben kendimi de gördüm aslında. Yani Techolay'a katılmadan önce de yalnız olduğumdan hep kendimde hata veya suç arardım "Neden bu kadar yalnızım?" diye. Şimdi ise öyle bir şey aramıyorum.

Şunu söyleyebilirim: Her şey herkese anlatılmaz. Yeri gelince yalnız kalıp kendi sorunlarınızı çözmeyi öğreneceksiniz. Gördüğüm kadarıyla erkeksiniz. Ataerkil toplumda olduğumuz için bir erkeğin dert tasa anlatması abes kaçar ve çevrenizde pek adam da kalmaz. Bu sebepten gerekirse içinize atıp kendi kendinize halledeceksiniz, ataerkil toplumun getirdiği şey. Yapacak bir şey yok.

Emile A239 dedi:
Kısacası her ne kadar arkadaş canlısı olsam bile psikolojik açıdan acı çektiğimi söyleyebilirim. İş elbette psikiyatrilik bir iş haline geldi hatta bir ara psikiyatriye gidip ilaç almayı düşünüyorum ama dediğim gibi, akşam akşam içimi dökmek istedim. Konuyu duygu sömürüsü için açmıyorum bu arada, yanlış anlamayın. Bu tarz sorunları gidip başkalarına yansıtmam normalde ama şu an böyle bir şey yapma gereği duydum. Demek istediklerim bunlar kısaca.

Sorun değil. Biz yazdıklarını okur ve elimizden geldiğince çözüm üretmeye çalışırız ancak bizim yapabilecek bir şeyimiz yok maalesef. Muhtemelen yaptığınız aktivite olmadığı için bu tarz şeylere fazla kafayı takıyorsunuz. Kitap okuyabilir, yürüyüşe gidebilir, tiyatroya gidebilirsiniz. Bunların hepsi kafanızı dağıtır ve yapacak aktiviteniz, uğraşınız olur. Gönül ister ki kimseye karşı mesafe koymadan gidelim ancak mümkün değil bu. Günümüz dünyasında böyle davranmamız gerek.

Kısa bir iç dökme

Detaylar

4284

Uzman

Physic

Üstün

XEfe.Bey 60

Üstün

4075

Deneyimli

Emile A239

Bilgin

143

Yetkin

Benzer konular

Yeni konular

Yeni mesajlar