Bilmen için önceden söylüyorum; bomba imha uzmanlarının giydikleri zırh, onları bomba patlamasından korumak için değil, patlama sırasında vücut yapılarının tek parça kalabilmelerini sağlamak için giyilir.

Ölümsüz olacağını sanmaman için bunu bilmeye ihtiyacın var. Tek yanlış imhada havaya uçarsın.
 
Korkmuyorum demekle bu iş olsaydı memleket uzman kaynardı.
Bu iş filmlerdeki gibi "kırmızı kabloyu mu kessem mavi kabloyu mu" olayı değil maalesef. Öncelikle sivilden alım yok. Mecbur polis ya da asker olacaksın. Önce KPSS, mülakatlar, intibak eğitimi derken yıllarını vereceksin, üniformayı giyeceksin.

Diyelim ki polis oldun, meslekte tecrübe kazandıktan sonra sınav açılacak da başvuracaksın... Kursu kazandın diyelim, eğitimi insanı hayattan soğutur. Şahsen benim tanıdığım PÖH abiler vardı, onlar bile bomba imha kursunun psikolojik baskısına ve teknik ağırlığına dayanamayıp bıraktı.

Sadece cesaret de yetmiyor, ileri derece fizik, kimya ve elektronik bilmen lazım. Koruyucu kıyafet 35-40 kilo, yazın sıcağında onun içinde saatlerce milimetrik ince işçilik yapacaksın, apış aran pişecek. En ufak hatan son hatan olur, geri dönüşü yok.

Yani hevesini kırmak istemem ama "ben cesurum" demek bu işin sadece %1'i. Yolun çok uzun, aşırı disiplin ve zeka isteyen bi süreç. Sadece cesaretle girersen o yolda harcanırsın.
Bilmen için önceden söylüyorum; bomba imha uzmanlarının giydikleri zırh, onları bomba patlamasından korumak için değil, patlama sırasında vücut yapılarının tek parça kalabilmelerini sağlamak için giyilir.

Ölümsüz olacağını sanmaman için bunu bilmeye ihtiyacın var. Tek yanlış imhada havaya uçarsın.

Verdiğiniz bilgiler için teşekkürler! Ankara Gölbaşı'nda merkezde 4 ay boyunca hassas ve zorlu eğitimden geçiyorlarmış.
 
@Omerta Silenzio, kabul ve eğitim zor, ama sonrası rahat. Çoğu durumda bombanın başına var mıyorsun bile, robotları yollayıp işini uzaktan hallediyorsun. Filmlerdeki gibi değil. Ama yine de her duruma karşı tam teşekküllü hazır olman bekleniyor tabii, bu da işin doğasında var.
 
@Omerta Silenzio, kabul ve eğitim zor, ama sonrası rahat. Çoğu durumda bombanın başına var mıyorsun bile, robotları yollayıp işini uzaktan hallediyorsun. Filmlerdeki gibi değil. Ama yine de her duruma karşı tam teşekküllü hazır olman bekleniyor tabii, bu da işin doğasında var.
Rahat kelimesi biraz fazla iyimser olmuş sanki dostum.
Evet ROV teknolojisi işi %90 uzaktan hallediyor, su topuyla falan patlatıyorlar ama o robotun merdiven çıkamadığı, sinyal alamadığı ya da mekanizmanın çok hassas olduğu durumlarda 35 kiloluk zırhı giyip elinle müdahale etmek zorundasın.

Teknoloji konfor sağlar ama o stres asla "rahat" olmaz. Robot bozulursa veya yetersiz kalırsa o yürüyüşü sen yapıyorsun sonuçta. Rehavet adamı götürür bu işte.
 
İnsan korkunun gerçeğiyle karşılaşmadığı sürece işin ciddiyetini anlamaz zaten, seni öldürebilecek bir şeyden korkmamak mümkün değil.
Ölümden korkmayan ve dert etmeyen insanlar var. 'Öldürebilecek bir şeyden korkmamak mümkün değil.' cümlesi Türkiye Kurtuluş Savaşı'ndaki kahramanlar ve Ukrayna Çernobil Felaketindeki radyasyona mağruz kalmayı göze alan işçi kahramanlar için geçerli değildi. Aynı şekilde hayatın bir anlamı kalmadığını düşünenler için de öyle.