Katılım
21 Aralık 2023
Mesajlar
2.821
Çözümler
3
Beğeniler
1.612
Şahsen benim gitmiyor, düşünmekten gelecek kaygısından göğsüm sıkışmaya başladı. İş güç sahibiyken telefon susmaz, hiç konuşmadığım ve hayatıma sokmak istemediğim, terslediğim insanlar bile arar sorardı. Uzun süre işsizlikten sonra aileniz bile size düşman oluyor belli bir yerden sonra. Bir şeyler başarmaya çalışıyorsunuz, kıskanç ve ruh hastası yaratıklar motivasyonunuzu kırmaya çalışıyor, engel oluyor. Velhasıl bir şey yapacaksanız kimseye bahsetmeyin, yapın gitsin. Fazla da düşünmeyin. Rahmetli dayımın bir sözü vardı bu arada, kendisi çok üstün zekalı birisiydi. İmkanı olsa yani okutulabilseydi çocukken, Nobel ödülü alana kadar durmazdı, öyle bir zekiliği olan dayımın sözü: "Bir şeye karar verdiğinde aklına ilk geleni yap ve vazgeçme." Bu sözü keşke dinleseydim, ilk aklıma geleni yapsaydım zamanında çok farklı olurdu.

Son çare olarak tüm hayallerimi duraklattım, malumunuz iş yok ve işe girdiğiniz özel sektörün maaşı bile ev bile tutamayacak kıvama geldi. Hayat şartları bu maalesef, yapacak bir şey yok. Memur olmak için son kez KPSS deniyorum, bakalım çalışmaya başladım ufaktan az çok. Bu sefer 80-85 aşağı almayacağım çünkü sallamayacağım hiçbir soruyu. 🤣🤣 2022 KPSS netlerime baktım ve hiç sallamasam 80-87 falan alıyormuşum. xD Neyse işte gelin sohbet edelim, sizde ne var ne yok?
 
Gitmiyor gidemiyor. Dereceyle okul bitirsek ne fayda iş bulamadım, 5 aylık stajın son haftası ofisten kovulan insan olmasına rağmen telefonla görüşmeye bile çağırmadılar, Almanyada çalışayım dedim part-time ücretine tersanede çalıştırıldım geri gelmek zorunda kaldım. Araya torpil sokmamıza rağmen yine iş bulamadım , bölgedeki fabrikalar askerlik olmadan almadılar, mecburen turuncu markete girdim.

Bir yandan gelen bir ton malla cebelleşmek yetmezmişçesine kasada insanlarla ayrı uğraşıyorum. Mutlu dursam engelli damgası, normal dursam da gergin ve sinirli damgası vurup şikayet ediyorlar. Zaten kendime adam akıllı zaman uyduramazkende izin bile diyemeyeceğim izin günümde saçma salak şeylerle uğraşıp duruyorum.

Evlilik düşünüyorum beş ayda kenara konulan toplasam 30 bilemedim 40 olsun ötesi yok. Patlak kredi kartı, olmayan nakitle bir şekilde döndürüyoruz. Zamanında git okul oku demek yerine kpss dene denseydi belki şu anda diğer gider arkadaşlar gibi 2/3 senelik memurdum saatim ve maaşım belliydi. E tabi şu anda maaş zammı da almadığımı düşünürsek yan haklarla 34 bin gibi yaptığım işe göre komik bir rakama köpekler gibi çalışıyorum. Tek güvencem ise sözleşmeden gelebilecek maaş farkı + banka promosyonu.

Temmuzda askerlik var onu da halletmeden işe de giremiyorum. En son bulduğum işte ise eylül ayında askerliği yapsın gelsin demişlerdi halbuki bedelli gidiyordum ki ücretsiz izin vermeleri yeterliydi. Şu anda hiç yoktan 5/6 aylık deneyimim olurdu ki askere gideceğim vakit 10. ayı doldurmuş olurdum...

Kendime düzgün vakit ayıramazken bir yandan hanıma vakit ayırmaya çalışıyorum ama ikisi de birbirine karıştığı için sorun çıkıyor. Ruhen yoruldum sındım. Her gün yeni bir sorun, yeni bir problem. Haftanın 6 günü köpek gibi çalışıyorum tüm koli malı/aksiyon kapanışlar bana denk geliyor kendini hissettirmeyen bir gün iznimde de yatakta yatmam batıyor evdekilere. Ben gerçekten ne yapacağımı artık tartamıyorum.

1 gün hanımla 3/4 saat çıksam çok geziyor oluyorum, evde yatsam sürekli yatıyor oluyorum, kendime vakit ayırmaya çalışsam ilgisiz, keyfim yerinde olsa değişik, nötr olsam sorunlu. Sırf bu yüzden üniversiteye dönmek isterdim işte, haftanın beş günü pastanede fix 8 saat çalışır günümü kurtaran parayı alır arkadaşlarla kıraathanede okey/batak oynar, nefiste döner yer, moonlight'ta nargilemizi içer tatlımızı yer bakardım keyfime, en sonda evde kafam rahat takılırdım.

Hiçbir şekilde yetememek sürekli yetersiz hissetmek yordu. Sigaraya bağımlı olmam derdim en yakın arkadaşım haline geldi resmen. İçimdekilere çözüm olmasa da en azından ufakta bir süre olsa içimi rahatlatıyor; Ufak mutluluklara tutunarak, yüzümüzde sahte gülüşlerle hayat geçiriyoruz. Sabah 8'de işte olmam gerekiyor saat gece 2 oldu bile, herhalde bir dal yakıp yatarım başka ne yapabilrim ki zaten. :)
 
Şahsen benim gitmiyor, düşünmekten gelecek kaygısından göğsüm sıkışmaya başladı. İş güç sahibiyken telefon susmaz, hiç konuşmadığım ve hayatıma sokmak istemediğim, terslediğim insanlar bile arar sorardı. Uzun süre işsizlikten sonra aileniz bile size düşman oluyor belli bir yerden sonra. Bir şeyler başarmaya çalışıyorsunuz, kıskanç ve ruh hastası yaratıklar motivasyonunuzu kırmaya çalışıyor, engel oluyor. Velhasıl bir şey yapacaksanız kimseye bahsetmeyin, yapın gitsin. Fazla da düşünmeyin. Rahmetli dayımın bir sözü vardı bu arada, kendisi çok üstün zekalı birisiydi. İmkanı olsa yani okutulabilseydi çocukken, Nobel ödülü alana kadar durmazdı, öyle bir zekiliği olan dayımın sözü: "bir şeye karar verdiğinde aklına ilk geleni yap ve vazgeçme." bu sözü keşke dinleseydim, ilk aklıma geleni yapsaydım zamanında çok farklı olurdu.

Son çare olarak tüm hayallerimi duraklattım, malumunuz iş yok ve işe girdiğiniz özel sektörün maaşı bile ev bile tutamayacak kıvama geldi. Hayat şartları bu maalesef, yapacak bir şey yok. Memur olmak için son kez KPSS deniyorum, bakalım çalışmaya başladım ufaktan az çok. Bu sefer 80-85 aşağı almayacağım çünkü sallamayacağım hiçbir soruyu. 🤣🤣 2022 KPSS netlerime baktım ve hiç sallamasam 80-87 falan alıyormuşum. xD neyse işte gelin sohbet edelim, sizde ne var ne yok?

Çok şükür iyi gidiyor gibi tam böyle hayatımın güzel olduğu yıllar her şeyi boş verdim gündemi takip etmiyorum artık sabahtan akşama kadar gezip insanların ne dediğini umursamamaya başladım bunların dışında internette yayın yapan bir TV kanalı (her ne kadar TV kanalı denebilirse artık emin değilim) kurmaya çalışıyorum bunların dışında yazılım ile uğraşıyorum he para bulmak zor oluyor orası ayrı da proje çok maaliyetli değil her şeyi ben yapıyorum çünkü onun dışında da parklarda vs takılıyoruz.
 
Gitmiyor gidemiyor. Dereceyle okul bitirsek ne fayda iş bulamadım, 5 aylık stajın son haftası ofisten kovulan insan olmasına rağmen telefonla görüşmeye bile çağırmadılar, Almanyada çalışayım dedim part-time ücretine tersanede çalıştırıldım geri gelmek zorunda kaldım. Araya torpil sokmamıza rağmen yine iş bulamadım , bölgedeki fabrikalar askerlik olmadan almadılar, mecburen turuncu markete girdim.

Bir yandan gelen bir ton malla cebelleşmek yetmezmişçesine kasada insanlarla ayrı uğraşıyorum. Mutlu dursam engelli damgası, normal dursam da gergin ve sinirli damgası vurup şikayet ediyorlar. Zaten kendime adam akıllı zaman uyduramazkende izin bile diyemeyeceğim izin günümde saçma salak şeylerle uğraşıp duruyorum.

Evlilik düşünüyorum beş ayda kenara konulan toplasam 30 bilemedim 40 olsun ötesi yok. Patlak kredi kartı, olmayan nakitle bir şekilde döndürüyoruz. Zamanında git okul oku demek yerine kpss dene denseydi belki şu anda diğer gider arkadaşlar gibi 2/3 senelik memurdum saatim ve maaşım belliydi. E tabi şu anda maaş zammı da almadığımı düşünürsek yan haklarla 34 bin gibi yaptığım işe göre komik bir rakama köpekler gibi çalışıyorum. Tek güvencem ise sözleşmeden gelebilecek maaş farkı + banka promosyonu.

Temmuzda askerlik var onu da halletmeden işe de giremiyorum. En son bulduğum işte ise eylül ayında askerliği yapsın gelsin demişlerdi halbuki bedelli gidiyordum ki ücretsiz izin vermeleri yeterliydi. Şu anda hiç yoktan 5/6 aylık deneyimim olurdu ki askere gideceğim vakit 10. ayı doldurmuş olurdum...

Kendime düzgün vakit ayıramazken bir yandan hanıma vakit ayırmaya çalışıyorum ama ikisi de birbirine karıştığı için sorun çıkıyor. Ruhen yoruldum sındım. Her gün yeni bir sorun, yeni bir problem. Haftanın 6 günü köpek gibi çalışıyorum tüm koli malı/aksiyon kapanışlar bana denk geliyor kendini hissettirmeyen bir gün iznimde de yatakta yatmam batıyor evdekilere. Ben gerçekten ne yapacağımı artık tartamıyorum.

1 gün hanımla 3/4 saat çıksam çok geziyor oluyorum, evde yatsam sürekli yatıyor oluyorum, kendime vakit ayırmaya çalışsam ilgisiz, keyfim yerinde olsa değişik, nötr olsam sorunlu. Sırf bu yüzden üniversiteye dönmek isterdim işte, haftanın beş günü pastanede fix 8 saat çalışır günümü kurtaran parayı alır arkadaşlarla kıraathanede okey/batak oynar, nefiste döner yer, moonlight'ta nargilemizi içer tatlımızı yer bakardım keyfime, en sonda evde kafam rahat takılırdım.

Hiçbir şekilde yetememek sürekli yetersiz hissetmek yordu. Sigaraya bağımlı olmam derdim en yakın arkadaşım haline geldi resmen. İçimdekilere çözüm olmasa da en azından ufakta bir süre olsa içimi rahatlatıyor; Ufak mutluluklara tutunarak, yüzümüzde sahte gülüşlerle hayat geçiriyoruz. Sabah 8'de işte olmam gerekiyor saat gece 2 oldu bile, herhalde bir dal yakıp yatarım başka ne yapabilrim ki zaten. :)
Maddi durumu duzeltmek icin memur veya kamu işçisi olmaktan baska careniz yok o halde. Sende az cok benim gibisin.
 
Normalde olsa biraz PHP ile eğlencesine web site, XenForo eklentileri, garip Python projeleri yapardım. Fakat şu an içimden hiç kod yazmak gelmiyor. Oturup 5-6 saat güzel bi' AAA oyun oynayasım var ama testler, ödevler kenarda bekliyor. Malum LGS'den dolayı testler ve ödevler fazla olunca artık vakit ayıracak şeyler değişti. Eskisi gibi bilgisayar başında pek bir şey yapmıyorum artık. Arada bir CS2, Valorant, FM 24 ve forumda takılıyorum. FNAF ve Poppy Playtime hikayelerine sardım biraz. Gece yatarken falan dinliyorum. Şimdilik her şey iyi gidiyor. Tek korkutan Pazar günü olan veli toplantısı. Güzel bir şekilde sıyrılırsak tamam, rahatıma devam. Ufak tefek birikimlerle oyun kütüphanemi dolduruyorum, ekipmanlarımı geliştiriyorum. Yazın oynayacağım oyunları dolar artmadan alıyorum şimdiden.
 
Normalde olsa biraz PHP ile eğlencesine web site, XenForo eklentileri, garip Python projeleri yapardım. Fakat şu an içimden hiç kod yazmak gelmiyor. Oturup 5-6 saat güzel bi' AAA oyun oynayasım var ama testler, ödevler kenarda bekliyor. Malum LGS'den dolayı testler ve ödevler fazla olunca artık vakit ayıracak şeyler değişti. Eskisi gibi bilgisayar başında pek bir şey yapmıyorum artık. Arada bir CS2, Valorant, FM 24 ve forumda takılıyorum. FNAF ve Poppy Playtime hikayelerine sardım biraz. Gece yatarken falan dinliyorum. Şimdilik her şey iyi gidiyor. Tek korkutan Pazar günü olan veli toplantısı. Güzel bir şekilde sıyrılırsak tamam, rahatıma devam. Ufak tefek birikimlerle oyun kütüphanemi dolduruyorum, ekipmanlarımı geliştiriyorum. Yazın oynayacağım oyunları dolar artmadan alıyorum şimdiden.
Basarilar sinavlarinda umarim istedigin olur.
 
Teşekkür ederim. Etrafta çok iyi bir lise olmadığı için çok yüksek bir puan almasam bile yeterli olacağını düşünüyorum. Hedefim 350-400 puan arası. En kötü OBP ile girerim.
Hayırlısi olsun hakkında. Ben ilk okula giderken daha yeni cikmisti bu LGS. Girmemistim direk meslek lisesine gittim simdi bakiyorumda hataymis cunku duz lise okusam belki KPSS ile daha kolay atanirdim hizlica.
 
Maddi durumu duzeltmek icin memur veya kamu işçisi olmaktan baska careniz yok o halde. Sende az cok benim gibisin.

Maalesef öyle, özel sektör içerisinde iş bulamamak gerçekten can sıkıcı. Boşuna okuyacağımı biliyordum ama bu kadar boşuna olacağını bilmiyordum şahsen.

Askerlikten sonrası bize ne gösterirse onu yapacağız. Ya fabrikada 3 vardiya döndüren işçi olacaz ya kamuda personel.

Hayırlısi olsun hakkında. Ben ilk okula giderken daha yeni cikmisti bu LGS. Girmemistim direk meslek lisesine gittim simdi bakiyorumda hataymis cunku duz lise okusam belki KPSS ile daha kolay atanirdim hizlica.

Bence de tam tersi keşke Anadolu yerine meslek lisesine gitseyimde hiç yoktan mesleğim olurdu üniversiteye ayrı çalış, olmayınca alakasız bir bölüme gir oku derece yap işsizlik çek derdine girmezdim.

Çince okumak isterken kendimi bir anda programcılıkta buldum.
 
Maalesef öyle, özel sektör içerisinde iş bulamamak gerçekten can sıkıcı. Boşuna okuyacağımı biliyordum ama bu kadar boşuna olacağını bilmiyordum şahsen.

Askerlikten sonrası bize ne gösterirse onu yapacağız. Ya fabrikada 3 vardiya döndüren işçi olacaz ya kamuda personel.



Bence de tam tersi keşke Anadolu yerine meslek lisesine gitseyimde hiç yoktan mesleğim olurdu üniversiteye ayrı çalış, olmayınca alakasız bir bölüme gir oku derece yap işsizlik çek derdine girmezdim.

Çince okumak isterken kendimi bir anda programcılıkta buldum.
Hocam aslinda ailede bitiyor her sey bir evde huzur yoksa cocuklarda heba olup gidiyor.