Belki sadece eğlenmeye ihtiyacınız vardır. İnsanın bazen ruhu daralabiliyor ve en ufak şeye karşı göstermemesi gereken duygularını gösterebiliyor. Bir arkadaşını alıp dışarıda vakit geçirebilirsin. Bulunduğun yerde sahil varsa yürüyüş yapabilirsin ya da en kötü yeşil bir alana gidip arkadaşlarınla piknik yapabilirsin. Doğayla iç içe olmak insana iyi gelir.
Enerjini gereksiz şeylere yönlendiriyorsun, olay o.

Enerjini, zamanını ve çabanı kendine yarayacak bir şey için harca, bu tür ıvır zıvır şeyleri umursamazsın.
Yazacaklarım yazilmis, budur.

Bunlar dışında @Emile A239 ofkelendigin zamanlar al kedini kucagina, stres topu misali okşa. Kediler strese iyi gelir bilirsin. Resmen büyülü hayvanlar...
 
Bu duruma az da olsa nasıl engel olabilirim?

Sosyal özelinde bir tavsiye vereyim: Daha az mesaj yazmak. "Çok yazıyorsunuz, yeter." gibi bir anlam çıkarmayın. Ne haddime? Genel bir tavsiye. Forumun, hayatınızın merkezinden daha da uzaklaşmasını sağlayabilir ki bu yararınıza olacaktır. Hâlihazırda merkezde olduğunu iddia etmiyorum, onu bilemem tabii ki.

Şöyle bir şey de söylemişsiniz ki tavsiyenin yararının dokunacağı bir durum olabilir:
Örneğin Sosyal'de biri benim mesajıma beğeni atmayıp hemen yanındaki mesaja beğeni atıldığında o kişiye karşı bir öfkem oluyor.

Bunun birçok sebebi olabilir ve asıl sebep, düşündüğünüz gibi olmayabilir.



Genel olarak çok takmamayı öğrenmek gerek ki bu durumda ben de hâlâ öğrenciyim, bilesiniz. : ) Meğer bazen değmiyormuş o kadar takmaya.
 
Ben de yaşıyorum maalesef. Ta ki babam yeni araç alınca sevindi; bir ara ben de sevinmiştim. O günden sonra aileme sanki düşmanım veya kötü biriymişim gibi davrandığımı fark ettim. Aslında normalde sakin biriyim ama nedense aile içinde çok sinirli oluyorum. Tabii, bu durum anneme ve babama çok yansıyor.
 
2 yıl önce annemi son 1 yılda 2 yakın arkadaşımı kaybettim. En sevdiğim insanlardan birisi olan dedemi de kaybettim. Kansere yakalandım, hayat arkadaşım beni terketti. Yanlış anlaşılmasın amacım dert kıyaslamak değil. Bunların hepsiyle spora gitmem sayesinde başa çıkabildim.

Spor kafamı dağıtıyor ve bu benim için gerçekten büyük bir rahatlama kaynağı. İçimde biriken öfke ve nefret duygularıyla başa çıkmanın en etkili yollarından biri olarak sporu keşfettim. Özellikle bu duygular yoğunlaştığında spor yaparak zihnimi ve bedenimi rahatlatabiliyorum.

Egzersiz yaparak sadece fiziksel sağlığımı değil aynı zamanda ruhsal sağlığımı da olumlu yönde etkiliyor. Spor yaparken odaklandığım tek şey vücudumun hareketleri ve nefes alışverişim oluyor. Bu da zihnimi boşaltmamı ve günlük streslerden uzaklaşmamı sağlıyor. Özellikle yüksek yoğunluklu antrenmanlar, endorfin salgısını artırarak mutluluk ve rahatlama hissi veriyor.

Koşu, yüzme, yoga veya ağırlık kaldırma gibi farklı spor dallarını deniyorum. Her biri farklı bir rahatlama ve huzur hissi veriyor. Örneğin koşu yaparken kendimi doğayla iç içe hissediyor ve sadece ayaklarımın yere değdiği anın tadını çıkarıyorum. Yoga ise hem esneme hem de meditasyonla birleşerek zihinsel huzur bulmamı sağlıyor.

Spor ayrıca sosyal bağlar kurmama da yardımcı oluyor. Spor salonunda veya parkta, benim gibi spor yapmayı seven insanlarla tanışıyor ve birlikte vakit geçiriyoruz. Bu sosyal çevremi genişletirken aynı zamanda kendimi daha iyi hissetmemi sağlıyor.

Özetle spor yapmak içimde biriken negatif duyguları atmamda ve ruhsal dengeyi bulmamda en büyük yardımcılarımdan biri. Kendime karşı daha nazik ve sabırlı olmayı spor sayesinde öğreniyorum. Herkesin hayatında spora yer açmasının benzer şekilde olumlu etkiler yaratacağını düşünüyorum.