2 yıl önce annemi son 1 yılda 2 yakın arkadaşımı kaybettim. En sevdiğim insanlardan birisi olan dedemi de kaybettim. Kansere yakalandım, hayat arkadaşım beni terketti. Yanlış anlaşılmasın amacım dert kıyaslamak değil. Bunların hepsiyle spora gitmem sayesinde başa çıkabildim.
Spor kafamı dağıtıyor ve bu benim için gerçekten büyük bir rahatlama kaynağı. İçimde biriken öfke ve nefret duygularıyla başa çıkmanın en etkili yollarından biri olarak sporu keşfettim. Özellikle bu duygular yoğunlaştığında spor yaparak zihnimi ve bedenimi rahatlatabiliyorum.
Egzersiz yaparak sadece fiziksel sağlığımı değil aynı zamanda ruhsal sağlığımı da olumlu yönde etkiliyor. Spor yaparken odaklandığım tek şey vücudumun hareketleri ve nefes alışverişim oluyor. Bu da zihnimi boşaltmamı ve günlük streslerden uzaklaşmamı sağlıyor. Özellikle yüksek yoğunluklu antrenmanlar, endorfin salgısını artırarak mutluluk ve rahatlama hissi veriyor.
Koşu, yüzme, yoga veya ağırlık kaldırma gibi farklı spor dallarını deniyorum. Her biri farklı bir rahatlama ve huzur hissi veriyor. Örneğin koşu yaparken kendimi doğayla iç içe hissediyor ve sadece ayaklarımın yere değdiği anın tadını çıkarıyorum. Yoga ise hem esneme hem de meditasyonla birleşerek zihinsel huzur bulmamı sağlıyor.
Spor ayrıca sosyal bağlar kurmama da yardımcı oluyor. Spor salonunda veya parkta, benim gibi spor yapmayı seven insanlarla tanışıyor ve birlikte vakit geçiriyoruz. Bu sosyal çevremi genişletirken aynı zamanda kendimi daha iyi hissetmemi sağlıyor.
Özetle spor yapmak içimde biriken negatif duyguları atmamda ve ruhsal dengeyi bulmamda en büyük yardımcılarımdan biri. Kendime karşı daha nazik ve sabırlı olmayı spor sayesinde öğreniyorum. Herkesin hayatında spora yer açmasının benzer şekilde olumlu etkiler yaratacağını düşünüyorum.