Şu an dünyaya bakış açım nasıl bunu kendim bile bilmiyorum. Son derece dindar bir ailede doğup büyüdüm, çocukluğum büyük bir kısmı camilerde geçti. 10 yaşımdan geçtiğimiz seneye kadar 5 vakit namaz kılan biriyken kendimi sorgulamaya başladığım günden bu yana bir yaratıcı olup olmadığı konusuna bile şüpheli yaklaşıyorum.
Bir tanrı varsa, var olup da elini ayağını üzerimizden çekmediyse, çektiğimiz acıların sıkıntıları gidermesini isterdim sadece. Ölmekten korkuyorum açıkçası çünkü hala yaşamak için can atan bir ruh yatıyor içimde. Yaş alıp zamanı geldiğini hissettiğimde korkmazdım sanırım, görünen köy kılavuz istemez. Ölümden sonrası olmasa garip bir yaşam olurdu. Hiçliğin nasıl bir şey olduğunu düşünmek pek mantıklı gelmiyor bana.